Буд втрти ишорати боз бар зот

بود وترت اشارت باز بر ذات

Баъунвонии суқӯти эиътиборот

بعنوان سقوط اعتبارات

Аҳадро сӯии шиӣӣ нисбатӣ нест

احد را سوی شیئی نسبتی نیست

Бова ҳам нисбат ҳар шиӣ манфӣ аст

باو هم نسبت هر شیئ منفی است

Дар ин ҳазрати зи шиӣии эътиборӣ

در این حضرت ز شیئی اعتباری

Набошад бархилофи шФъи оре

نباشد برخلاف شفع آری

Чу бошад шФъро андари тамаккун

چو باشد شفع را اندر تمکن

зи асмоӣӣу аъёнии тааюн

ز اسمائی و اعیانی تعین

Аз ин маънии бўҷаҳи истиорат

از این معنی بوجه استعارت

БшФъ ва ватар фармоед ишорат

بشفع و وتر فرماید اشارت

Иборати шФъ аз аъёну асмост

عبارت شفع از اعیان و اسماست

Ишорати ватар бар зоти мсмост

اشارت وتر بر ذات مسماست

зи шФъши нури васфӣ ошкор аст

ز شفعش نور وصفی آشکار است

зу тарси сари зотӣ барқарор аст

ز و ترس سر ذاتی برقرار است

зи шФъи аҳббти ани аърФ баҷо гуфт

ز شفع احببت ان اعرف بجا گفت

зи ватар аз канти канзаш розҳо гуфт

ز وتر از کنت کنزش رازها گفت

Худин аз фаҳми аҳл ҳасан ниҳонаст

خوداین از فهم اهل حسن نهانست

Касе фаҳмади накӯ косрор донист

کسی فهمد نکو کاسرار دانست