зи маънои вуҷӯди орми санад ро

ز معنای وجود آرم سند را

Ки виҷдон ҳақаст он зоти худ ро

که وجدان حقست آن ذات خود را

Бзоти хеши худро маҳз худ ёфт

بذات خویش خود را محض خود یافت

БсрФи зти худро ҳар чаҳ бад ёфт

بصرف ذت خود را هر چه بد یافت

Аз он хонанд арбоби шуҳудаш

از آن خوانند ارباب شهودش

Худ инро ҳазрати ҷамъу вуҷӯдаш

خود این را حضرت جمع و وجودش

Чу ӯ худро зот хештан ёфт

چو او خود را ذات خویشتن یافت

Бҷмъи хеши давр аз анҷуман ёфт

بجمع خویش دور از انجمن یافت

Мурод аз анҷумани ӣнҷо сифот аст

مراد از انجمن اینجا صفات است

Ки лозими ҳазрат ӯро бзотст

که لازم حضرت او را بذاتست

Аз он донем андари сарфи зотш

از آن دانیم اندر صرف ذاتش

Муназзаҳи зи эиътибороти сафоташ

منزه ز اعتبارات صفاتش

Дар онҷо на сифат на исм гунҷад

در آنجا نه صفت نه اسم گنجد

На дар маънои ақлӣ ҷисм гунҷад

نه در معنای عقلی جسم گنجد

Худ ӣнҳам маҳз мафҳумасту идрок

خود اینهم محض مفهومست و ادراک

Вагар на ӯ буд зи идрокҳо пок

وگر نه او بود ز ادراکها پاک

Чаҳ нисбати қатраро бо баҳри Аммон

چه نسبت قطره را با بحر عمان

Чаҳ нисбати зарраро бо меҳри тобон

چه نسبت ذره را با مهر تابان

Ғарази виҷдон ӯ худро вуҷӯд аст

غرض وجدان او خود را وجود است

Ҳар он мавҷӯдӣ аз будаш намӯд аст

هر آن موجودی از بودش نمود است