Шинави боз аз ду ваҷҳи қайду итлоқ

شنو باز از دو وجه قید و اطلاق

Ки лоиҳи гашти сӯфиро бошроқ

که لایح گشت صوفی را باشراق

Дар он ваҷҳаш ки итлоқаст дар зот

در آن وجهش که اطلاقست در ذات

Буд куллӣ суқӯти эиътиборот

بود کلی سقوط اعتبارات

Дигар ваҷҳаш ки тақӣедаст исбот

دگر وجهش که تقیید است اثبات

Шавад дар ваии ҷамеъи эиътиборот

شود در وی جمیع اعتبارات

Чу зоти ҳқтъолии худ вуҷӯд аст

چو ذات حقتعالی خود وجود است

Ҳам аз ҳайси вуҷӯдаши сарф ҷӯад аст

هم از حیث وجودش صرف جود است

Аз ин ҳайсаш тавон донист мутлақ

از این حیثش توان دانست مطلق

На бар қайдӣ муқайяд ҳастӣ ҳақ

نه بر قیدی مقید هستی حق

Ҳақиқат ӯст маъа бо кули мумкин

حقیقت اوست مع با کل ممکن

Бидӯни онкӣ шуд бо ӯ муқорин

بدون آنکه شد با او مقارن

Чу ҷузи баҳс вҷўолоъдм нест

چو جز بحث وجوالاعدم نیست

Адамро он ҳазрат қадам нест

عدم را آن حضرت قدم نیست

Муқорин касе бчизӣ шуд бмълўм

مقارن کسی بچیزی شد بمعلوم

Казу мавҷӯд ва бе ӯ ҳаст маъдӯм

کز و موجود و بی‌او هست معدوم

Буд ҳар ғайри кули шиӣии билкул

بود هر غیر کل شیئی بالکل

Валикин аз тнзаҳ на аз тзоил

ولیکن از تنزه نه از تزایل

Чу айни шӣӣ дар аъёни адам буд

چو عین شئی در اعیان عدم بود

Ҳам аъёни куни маъдӯми алрқм буд

هم اعیان کون معدوم الرقم بود

Муҳаққиқи гашти кӯи ғайр аз вуҷӯд аст

محقق گشت کو غیر از وجود است

Ҷудо аз ҳиз буд ва намӯд аст

جدا از حیز بود و نمود است

Шӯйгар Форқ ӯ ҳеҷ шиӣӣ нест

شوی گر فارق او هیچ شیئی نیست

Равад чун шамси осорӣ зФиӣ нест

رود چون شمس آثاری زفیئ نیست

Бова пас кул мавҷӯдаст мавҷӯд

باو پس کل موجود است موجود

Вале мавҷӯд бар худ зот ӯ буд

ولی موجود بر خود ذات او بود

Пас ар гардад муқайяд ӯ боталоқ

پس ار گردد مقید او باطلاق

Ки бешартӣ шавад шарташ дар ишроқ

که بی‌شرطی شود شرطش در اشراق

Ки набӯд ҳеҷ бо ӯ мумкиноташ

که نبود هیچ با او ممکناتش

Аҳад бошад ки беғайраст зотш

احد باشد که بی‌غیر است ذاتش

Ҳам алонаст зот ӯ камокон

هم الانست ذات او کماکان

Набошад ҳеҷ бо ӯ фошу пинҳон

نباشد هیچ با او فاش و پنهان

Муқайяд вар шавад бар қайд тақӣед

مقید ور شود بر قید تقیید

Ки бо ӯ бошад ашёءӣии зи тардид

که با او باشد اشیاءئی ز تردید

Пас ӯ бошад яқини айни муқайяд

پس او باشد یقین عین مقید

На ноқис гардад аз қайдӣ на зояд

نه ناقص گردد از قیدی نه زاید

Ҳамон бошад ки бад дар айни итлоқ

همان باشد که بد در عین اطلاق

Буд дар айни қайд аз қайдҳо тоқ

بود در عین قید از قیدها طاق

Чаҳ он шиӣӣ ки шуд қайдаши бмФҳўм

چه آن شیئی که شد قیدش بمفهوم

Боу мавҷӯд ва бе ӯ буд маъдӯм

با و موجود و بی او بود معدوم

Таҷаллӣ кард ҳақ бар сӯрати шиӣӣ

تجلی کرد حق بر صورت شیئی

Аён аз нур шуд моҳияти фӣӣ

عیان از نور شد ماهیت فیی

Изофаи сӯй шиӣӣ омад вуҷӯдӣ

اضافه سوی شیئی آمد وجودی

Чу соқит шуд изофа нест будӣ

چو ساقط شد اضافه نیست بودی

Чу исқот азоФт шуд муҳаққиқ

چو اسقاط اضافت شد محقق

Шавад худ айни шеи маъдӯми мутлақ

شود خود عین شیی معدوم مطلق

АзоФтгар ки соқит дар шуҳуд аст

اضافت گر که ساقط در شهود است

Бимонад ҳар чаҳ боқии он вуҷӯд аст

بماند هر چه باقی آن وجود است

Бтҳқиқ вуҷӯд омад муносиб

بتحقیق وجود آمد مناسب

Ки ҳаст он болҳқиқаҳи айни воҷиб

که هست آن بالحقیقه عین واجب

Бғири он ҳақиқати кӯи муайян

بغیر آن حقیقت کو معین

Вуҷӯдаш зоядаст ин низ байн

وجودش زاید است این نیز بین

Чу бар моҳият ва бар айни мумкин

چو بر ماهیت و بر عین ممکن

Буд андари вуҷӯд аз баҳри мумкин

بود اندر وجود از بهر ممکن

Мисли бошад сиёҳии сиёҳӣ

مثل باشد سیاهی سیاهی

Ҳам инсонияти инсони кмоҳӣ

هم انسانیت انسان کماهی

Буд ғайри вуҷӯд ӯ бмълўм

بود غیر وجود او بمعلوم

Бидӯни ҳастӣ ӯ шиӣии маъдӯм

بدون هستی او شیئی معدوم