Тўўсли онўҳдтии дони кӯ ҳақиқӣ аст
تووصل آنوحدتی دان کو حقیقی است
Бсўиши инфисолӣ мутлақан нест
بسویش انفصالی مطلقا نیست
Аз он бошад магари пайванди муҳкам
از آن باشد مگر پیوند محکم
Миёни зоҳиру ботини мусаллам
میان ظاهر و باطن مسلم
Шавад таъбири ҳам аз сабақи раҳмат
شود تعبیر هم از سبق رحمت
Набӯд он сабақи раҳмати ҷузи муҳаббат
نبود آن سبق رحمت جز محبت
Бон « аҳббти ани аърФ » ишора аст
بآن «احببت ان اعرف» اشاره است
Зуҳӯрашро баъиллати истиора аст
ظهورش را بعلت استعاره است
Дигар таъбир шуд ин васли узамо
دگر تعبیر شد این وصل عظما
зи қиўмти ҳақи баҳри ашёъ
ز قیومت حق بهر اشیاء
Бова шуд муттаҳиди авзоъи касрат
باو شد متحد اوضاع کثرت
Ббъзии муттасили баъзе зи ваҳдат
ببعضی متصل بعضی ز وحدت
Шуд он муҷмали бксртҳои муфассал
شد آن مجمل بکثرتها مفصل
Ҳам охири муттаҳид бо асли аввал
هم آخر متحد با اصل اول
зи ҳайси иттисоли кули касрат
ز حیث اتصال کل کثرت
Ки баъзеро ба баъзе шуд ба нисбат
که بعضی را به بعضی شد به نسبت
Бксрт иттиҳодӣ омад аз васл
بکثرت اتحادی آمد از وصل
Тафарруқи ваҳдаташ ҳам ёфт аз фасл
تفرق وحدتش هم یافت از فصل
Таъаддуд ёфт он кӯи ббъдд буд
تعدد یافت آن کو ببعدد بود
Тафарруқи ҷусти ҷамъии кӯи аҳад буд
تفرق جست جمعی کو احد بود
Шиносад гуфт ҷаъфар ҳар ки аз асл
شناسد گفت جعفر هر که از اصل
Ҳаракат аз сукӯну фасл аз васл
حرکت از سکون و فصل از وصل
Расад дар ҳоли тавҳидаши қарорӣ
رسد در حال توحیدش قراری
Шавад дар маърифати комили айёрӣ
شود در معرفت کامل عیاری
Бтъбир дигар конҳм хато нест
بتعبیر دگر کانهم خطا نیست
Мурод аз васли мутлақи ҷузи Фнонист
مراد از وصل مطلق جز فنانیست
Фанои абдӣ дар авсофати якто
فنا عبدی در اوصافت یکتا
Ки он бошад таҳаққуқи худ босамо
که آن باشد تحقق خود باسما
Ҳам он таъбир бар аҳсои асмост
هم آن تعبیر بر احصای اسماست
Ки мҳсиро таҳаққуқ зон бмъност
که محصی را تحقق زان بمعناست
Расед андари хабари коҳсои асмо
رسید اندر خبر کاحصای اسما
Кунад ҳар кас буд ҷинати марои варо
کند هر کس بود جنّت مرا ورا
На ҳар мҳсии бҷнти гашти дохил
نه هر محصی بجنت گشت داخل
Магари кўрои маъонии гашти ҳосил
مگر کورا معانی گشت حاصل