Иборат бошад аз суғро бо камол

عبارت باشد از صغری با کمال

Худ аз сайри таҷаллӣҳои афъол

خود از سیر تجلیهای افعال

Дигар сайри зилолии каш сабот аст

دگر سیر ظلالی کش ثبات است

Чаҳ мансӯби он босмоء ва сифотаст

چه منسوب آن باسماء و صفاتست

зи асмоءу сифот айдун зилолаш

ز اسماء و صفات ایدون ظلالش

Бидон чун доира назд риҷолаш

بدان چون دایره نزد رجالش

Буд он доираи андари тамаккун

بود آن دایره اندر تمکن

Бммкни ҷумлаи мабдаии тааюн

بممکن جمله مبدای تعین

Бғир аз анбиё ва ҳам млоик

بغیر از انبیا و هم ملایک

Ки аз ин доира фарданд ҳар як

که از این دایره فردند هر یک

Расад бар ҳар як аз афроди олам

رسد بر هر یک از افراد عالم

Фиўз аз ин сифоту зилли ақдм

فیوض از این صفات و ظل اقدم

Чу бошад воситаи злу сафоташ

چو باشد واسطه ضل و صفاتش

Миёни зот ӯ бо мумкиноташ

میان ذات او با ممکناتش

Наме буд ар ки ин авсофу асмоء

نمی‌بود ار که این اوصاف و اسماء

НмиФрмўди ҳақи эҷоди ашёءء

نمیفرمود حق ایجاد اشیاءء

Куҷои эҷоди олам дар қалам буд

کجا ایجاد عالم در قلم بود

Ки он дар айни худ маҳзи адам буд

که آن در عین خود محض عدم بود

Ҳақи андари зоти худ дороӣ маҳз аст

حق اندر ذات خود دارای محض است

Камоли тому истиғноӣ маҳз аст

کمال تام و استغنای محض است

зи олам бениёз ӯ болиқин аст

ز عالم بی‌نیاز او بالیقین است

Бзоти худ ғанӣ аз оламин аст

بذات خود غنی از عالمین است

Баҳри шахсеи пас аз афроди олам

بهر شخصی پس از افراد عالم

Расад бо воситаи файзаши дамодам

رسد با واسطه فیضش دمادم

Чу бошад воситаи файзу камолаш

چو باشد واسطه فیض و کمالش

Софат ӯу асмоءу зилолаш

صافت او و اسماء و ظلالش

Бигуфтанд инки сӯии ҳақи блоиқ

بگفتند اینکه سوی حق بلایق

Буд раҳи қадари анфоси хилоиқ

بود ره قدر انفاس خلایق

Басӯии ин залол омад ишорат

بسوی این ضلال آمد اشارت

Агар бошад туро фаҳми иборат

اگر باشد تو را فهم عبارت

Чу дохили ин латифа аз аноят

چو داخل این لطیفه از عنایت

Шавад дар доираи суғрои вилоят

شود در دایره صغری ولایت

Шӯй дар асли асл ӯ ту фонӣ

شوی در اصل اصل او تو فانی

Пас андари айн ӯ боқии Бамоне

پس اندر عین او باقی بمانی

Латифаи қалб пас бошад фанояш

لطیفه قلب پس باشد فنایش

Дар он феълии таҷаллӣ аз влоиш

در آن فعلی تجلی از ولایش

зи чашми солики аинўқт ихтифо ёфт

ز چشم سالک اینوقت اختفا یافت

Фаъоли халқ ва худ чун астФо ёфт

فعال خلق و خود چون اصطفا یافت

Бчшмш ноед алоФъли фоил

بچشمش ناید الافعل فاعل

Вилояти зи одам ин бошад бҳосл

ولایت ز آدم این باشد بحاصل

Фанои он латифаи рӯҳи мутлақ

فنای آن لطیفه روح مطلق

Дар авсоф сбўтиаҳаст ллҳқ

در اوصاف ثبوتیه است للحق

Ки бинад солики андари васфи маҳбӯб

که بیند سالک اندر وصف محبوب

Сифоти халқ ва худ болмраҳи мслўб

صفات خلق و خود بالمره مسلوب

Чунон каз баҳр мумкин ҳасте нест

چنان کز بهر ممکن هستیی نیست

Сифот ӯро буд кӯ сарф ҳастӣ аст

صفات او را بود کو صرف هستی است

Вуҷӯди асли ҷомеъ дар софат аст

وجود اصل جامع در صافت است

Ваз ӯ зоҳири вуҷӯд мумкинот аст

وز او ظاهر وجود ممکنات است

Чу солик ҳастӣ мумкин фано дид

چو سالک هستی ممکن فنا دید

Сифотии баҳри мумкин кӣ баҷо дид

صفاتی بهر ممکن کی بجا دید

БнФии мумкинаши исбот ҳақ шуд

بنفی ممکنش اثبات حق شد

Бтўҳиди вуҷӯдӣ мустаҳаққ шуд

بتوحید وجودی مستحق شد

Вилояти ин зи иброҳӣм ва Нӯҳ аст

ولایت این ز ابراهیم و نوح است

Фақири ӣнҷои броҳимӣ футуҳ аст

فقیر اینجا براهیمی فتوح است

Фанои он латифаи сар дар ин роҳ

فنای آن لطیفه سر در این راه

Бўдондри шуъӯни зоти аллоҳ

بوداندر شئون ذات‌الله

Ки солики зоти ҳақро мустақил ёфт

که سالک ذات حق را مستقل یافت

Бзотши зоти худро музмаҳил ёфт

بذاتش ذات خود را مضمحل یافت

Латифаи ин вилояти худ з Мӯсо аст

لطیفه این ولایت خود ز موسی است

Мшоҳди Мӯсавӣ алмшрб ӣнҷост

مشاهد موسوی المشرب اینجاست

Фанои он хафоят дар латифа

فنای آن خفایت در لطیفه

Буд зи авсофи слбиаҳи вазифа

بود ز اوصاف سلبیه وظیفه

Дар ӣнҷо фард бинад марди соир

در اینجا فرد بیند مرد سایر

Ҷаноби кибриёро аз мазоҳир

جناب کبریا را از مظاهر

Бакулии мунфарид аз халқу якто

بکلی منفرد از خلق و یکتا

Муназзаҳи зотш аз имкону ашёъ

منزه ذاتش از امکان و اشیاء

Латифаи аинўлоит аз Масеҳ аст

لطیفه اینولایت از مسیح است

Бъисии машраби ин маънӣ сариҳ аст

بعیسی مشرب این معنی صریح است

Масеҳ аз ин вилоят боўло шуд

مسیح از این ولایت باولا شد

Боҳилли ин вилоят муқтадо шуд

باهل این ولایت مقتدا شد

Латифаи зи ин вилоят дошт кӯи худ

لطیفه ز این ولایت داشت کو خود

Бхлқ аз халқи олами мунфариди бад

بخلق از خلق عالم منفرد بد

зи олами солики ӣнҷои мунқатиъи гашт

ز عالم سالک اینجا منقطع گشت

Ки аз исои бмшрби мнтқъи гашт

که از عیسی بمشرب منتقع گشت

Муҳаққиқ хонд зии рӯи халқу ху ро

محقق خواند زی رو خلق و خو را

Бмънии исавии алмшрб ӯ ро

بمعنی عیسوی المشرب او را

Фанои он латифа кӯаст ахФӣ

فنای آن لطیفه کوست اخفی

Бензади раҳ навардӣ кӯаст асФӣ

بنزد ره نوردی کوست اصفی

Буд дар рутбаи шаъни илоҳӣ

بود در رتبه شأن الهی

Ки ҷомеъ дар маротиби бади кмоҳӣ

که جامع در مراتب بد کماهی

Магари солик дар ӣнҷо шуд кмоҳӣ

مگر سالک در اینجا شد کماهی

Мтхлқ бо халлоқи илоҳӣ

متخلق با خلاق الهی

Ту мегӯ коҳмдӣ алмшрб омад

تو میگو کاحمدی المشرب آمد

Ки ӯ дар халқи комил мансаб омад

که او در خلق کامل منصب آمد

Аз ӣнрӯ гуфт ҳар каси Муртазо ро

از اینرو گفت هر کس مرتضی را

Бибинад дидаи шаш тани зи анбиё ро

ببیند دیده شش تن ز انبیا را

Алӣ чун дар вилоятҳо вале буд

علی چون در ولایتها ولی بود

Аз он бо раҳи набӣии ҳам алӣ буд

از آن با ره نبیی هم علی بود

Вилоятҳои ин ҷумлаи латоиф

ولایتهای این جمله لطایف

Ки шуд мазкӯр гуяд марди ориф

که شد مذکور گوید مرد عارف

Буд дар доираи суғрои вилоят

بود در دایره صغری ولایت

Муроқиби рости кашфи он ҳидоят

مراقب راست کشف آن هدایت

Маъаят дар амал бошад муносиб

معیت در عمل باشد مناسب

Ки ҳақро бинад ӯ маъа бо маротиб

که حق را بیند او مع با مراتب

Амал бошад дар ин маънӣ ба ният

عمل باشد در این معنی به نیت

Мурооти лтоӣФ бо маъаят

مراعات لطائف با معیت

Ба « мъкми аинмои кантам » тадаббур

به «معکم اینما کنتم» تدبر

Муроқибро буд шарти тафаккур

مراقب را بود شرط تفکر

Буд яъне мувозиби марди ориф

بود یعنی مواظب مرد عارف

Босрори маъаят дар лтоӣФ

باسرار معیت در لطائف

Ки бо худ балки бо зарроти олам

که با خود بلکه با ذرات عالم

Ба бинад маъаи бмънии зоти ақдм

به بیند مع بمعنی ذات اقدم

Бидӯни онкӣ ӯро мисли ва монанд

بدون آنکه او را مثل و مانند

Буд ё ӯ бкс монад ба пайванд

بود یا او بکس ماند به پیوند

Муроқиб бош ӯро дар маъаят

مراقب باش او را در معیت

Валикини дони ту бе мислаши ба ният

ولیکن دان تو بی‌مثلش به نیت

Ба ломслиту мслисти мавсуф

به لامثلیت و مثلیست موصوف

Вале маъаи болатоиф назд маърӯф

ولی مع بالطایف نزد معروف

Ба ломслии муҳӣт ӯ брҷҳотст

به لامثلی محیط او برجهاتست

Бало монанди маъа бо мумкинот аст

بلا مانند مع با ممکنات است

Ту аз ваҷҳи маъаяти рӯ бова кун

تو از وجه معیت رو باو کن

Фурӯ дар баҳри дили шӯ ҷустуҷӯ кун

فرو در بحر دل شو جستجو کن

Муроқибгар туро ингуна дили гашт

مراقب گر تو را اینگونه دل گشت

Худят дар зуҳӯраши музмаҳили гашт

خودیت در ظهورش مضمحل گشت

Шуд ин суғрои вилоятро ниҳоят

شد این صغری ولایت را نهایت

Буд аввали ҳам аз куброи вилоят

بود اول هم از کبری ولایت