Ҳазорон шукри кини покизаи девон

هزاران شکر کین پاکیزه دیوان

Расед аз Авни зўолтўлми бпоён

رسید از عون ذوالطولم بپایان

зи ҳақ май хостами умру аноят

ز حق می‌خواستم عمر و عنایت

Ки ин манзӯма ояд бар ниҳоят

که این منظومه آید بر نهایت

ТФсл карду тавфиқ баён дод

تفصل کرد و توفیق بیان داد

Ҳаёту сиҳҳату ризқ ва амон дод

حیات و صحت و رزق و امان داد

бад-инсон дафтарӣ то бо нкотш

بدینسان دفتری تا با نکاتش

Бпоён оварадам дар васфи зотш

بپایان آوردم در وصف ذاتش

Наёяд гарчи зотш дар саное

نیاید گرچه ذاتش در ثنایی

Ба ( лооҳсӣ ) ситудаш мстФоӣӣ

به (لااحصی) ستودش مصطفائی

Куҷо хокӣ тавонад кард идрок

کجا خاکی تواند کرد ادراک

Санои онкии резади тарҳи афлок

ثنای آنکه ریزد طرح افلاک

Санои мумкин аз воҷиб сипос аст

ثنای ممکن از واجب سپاس است

Мар ӯро то ки идрок ва ҳавос аст

مر او را تا که ادراک و حواس است

Сипос ӯ кунам ҳар дами ҳазорон

سپاس او کنم هر دم هزاران

Бнъмтҳоӣ беш аз баргу борон

بنعمتهای بیش از برگ و باران

Намоями андакӣ зон то шумора

نمایم اندکی زان تا شماره

Бибояд умру айёмии дубора

بباید عمر و ایامی دوباره

Гушойам то назар бар раҳмат ӯст

گشایم تا نظر بر رحمت اوست

Бчшмм ҳар чаҳ ояд неъмат ӯст

بچشمم هر چه آید نعمت اوست

Яке зон ҷумла тавфиқ баёнаст

یکی زان جمله توفیق بیانست

Бҷони зини неъматам бе имтинонаст

بجان زین نعمتم بی امتنانست

Беонехосса кон бошад бтўҳид

بیانی خاصه کان باشد بتوحید

бад-инсон ҳақ кунад бар бандаи таъйид

بدینسان حق کند بر بنده تایید

Сафӣ нагузошт боқӣ дару гавҳар

صفی نگذاشت باقی در و گوهر

Бурун аз баҳри маънии рехт яксар

برون از بحر معنی ریخت یکسر

Дар ин дафтари мурооти қўоФӣ

در این دفتر مراعات قوافی

Нашуд кон буд бо матлаби мунофӣ

نشد کان بود با مطلب منافی

Чаҳ бади мақсӯди таҳқиқи маъонӣ

چه بد مقصود تحقیق معانی

На шеъру шоирӣу нуктаи доне

نه شعر و شاعری و نکته دانی

Ту донеи аикаҳи зикри тести корам

تو دانی ایکه ذکر تست کارم

зи аҷзу аФтқори вонксорм

ز عجز و افتقار وانکسارم

Аз онам нотавонтар каз мазаллат

از آنم ناتوان تر کز مذلت

Кунам изҳори аҷзу фақру зиллат

کنم اظهار عجز و فقر و ذلت

Чаҳ ҷои онкӣ бо сад бинўоӣӣ

چه جای آنکه با صد بینوائی

Дар оем дар мақоми хўднмоӣӣ

در آیم در مقام خودنمائی

Тўтлқин ҳар чаҳ кардӣ гуфтам онро

توتلقین هر چه کردی گفتم آنرا

Нҷнбонми бмили худ збонро

نجنبانم بمیل خود زبانرا

Кӣми ман то з худ ҷунбад забонам

کیم من تا ز خود جنبد زبانم

Ту ҷнбонндаҳи ӣии ман нотавонам

تو جنباننده‌ئی من ناتوانم

На инсони нотавонии кӯи банодир

نه انسان ناتوانی کو بنادر

Бҷнбонидни мўӣисти қодир

بجنبانیدن موئیست قادر

Забон ман биҷунбаш чун қалам буд

زبان من بجنبش چون قلم بود

Асири дасти котиб дар рақам буд

اسیر دست کاتب در رقم بود

Қалами пасгар хато рафт ӯ зи мақсӯд

قلم پس گر خطا رفت او ز مقصود

Кунад соҳиби қалами ислоҳи он зуд

کند صاحب قلم اصلاح آن زود

Баҳри таврӣ ки хоҳӣ май диҳии сайр

بهر طوری که خواهی می‌دهی سیر

Баҳри ҳоли амр мо кун хатм бар хайр

بهر حال امر ما کن ختم بر خیر

зи мавло бар дуо шуд абди маъмур

ز مولی بر دعا شد عبد مأمور

Вагар на бандаро ҳаст аз адаби давр

وگر نه بنده را هست از ادب دور

Чаҳ ҳақаст аввалӣу охири блоғир

چه حق است اولی و آخر بلاغیر

Нагардад хатми амреи ҷуз ки бар хайр

نگردد ختم امری جز که بر خیر

Набошад ботину зоҳири биҷуз ӯ

نباشد باطن و ظاهر بجز او

Ҳўи алаввали ҳўолохри ҳўолҳў

هو الاول هوالآخر هوالهو