Дило дидӣ ки дар дармондагӣ ҳо
دلا دیدی که در درماندگی ها
Набӯдат млҷоӣии ҷузи оли тоҳо
نبودت ملجائی جز آل طاها
зи пои сад бор афтодӣу дастат
ز پا صد بار افتادی و دستت
Алӣ бигирифту авлодаши бҳрҷо
علی بگرفت و اولادش بهرجا
Яке бар банди бор аз малик ҳастӣ
یکی بر بند بار از ملک هستی
Яке бурдор банд аз нутқ гуё
یکی بردار بند از نطق گویا
Бшҳрии рӯ каз ӯ рӯзӣаст аъён
بشهری رو کز او روزیست اعیان
зи баҳрии кӯ каз ӯ мавҷӣаст асмо
ز بحری کو کز او موجی است اسما
Бипурс аз ғайбёни асрори эҷод
بپرس از غیبیان اسرار ایجاد
Биҷӯ аз моҳёни аҳволи дарё
بجو از ماهیان احوال دریا
Ки бо маълул рабташ чист иллат
که با معلول ربطش چیست علت
Ки бе моро чаҳ нисбат буд бо мо
که بی ما را چه نسبت بود با ما
Чаҳ обӣ буд он обӣ ки фармуд
چه آبی بود آن آبی که فرمود
Ҷълнои кули шӣии ҳии ман алмо
جعلنا کل شئی حی من الما
Агар мақсӯди ин обасту оташ
اگر مقصود این آب است و آتش
Ҳаёт мо набӯд аз об танҳо
حیات ما نبود از آب تنها
Намӯд эҷоди мо аз чораи унсур
نمود ایجاد ما از چاره عنصر
зи аслу имтизоҷи ҳафт обо
ز اصل و امتزاج هفت آبا
Сафӣ омад бмидони маориф
صفی آمد بمیدان معارف
Ту ҳам бигушоӣ гӯш аз баҳри асғо
تو هم بگشای گوش از بهر اصغا
Кунам тафсири оби офариниш
کنم تفسیر آب آفرینش
Ки чун ҷорӣ шуд андари ҷӯии ашё
که چون جاری شد اندر جوی اشیا
Буд он оби асли фотимӣат
بود آن آب اصل فاطمیت
Ки аз ваии одам ва олам шуд эҳё
که از وی آدم و عالم شد احیا
Набӯд ар ӯ муқайядро бмтлқ
نبود ار او مقید را بمطلق
Набад рабтӣ агар донеи муаммо
نبد ربطی اگر دانی معما
На Аҳмад бо алии гаштии писар ъам
نه احمد با علی گشتی پسر عم
На мумкин мешуд аз воҷиби ҳувайдо
نه ممکن میشد از واجب هویدا
Набуввати мари муқайяди рости махаз
نبوت مر مقید راست مأخذ
Вилояти мари муҷарради рости мабда
ولایت مر مجرد راست مبدا
Вуҷӯди мутлақиро бо муқайяд
وجود مطلقی را با مقید
Яке боист рабтӣ дар тақозо
یکی بایست ربطی در تقاضا
Алии ганҷинаи асрори мутлақ
علی گنجینه اسرار مطلق
Муҳамади мазҳари асмоءи ҳасанӣ
محمد مظهر اسماء حسنی
Алии мутлақи заҳри исму заҳри расм
علی مطلق زهر اسم و زهر رسم
зи Аҳмади гашти исму расми барпо
ز احمد گشت اسم و رسم برپا
Майонишон воситаи нафаси батулӣ
میانشان واسطه نفس بتولی
Ки бар тақӣед ва итлоқаст доро
که بر تقیید و اطلاقست دارا
Алӣ аз ҳарф ва таърифаст берун
علی از حرف و تعریفست بیرون
зи Аҳмади ҳарфу търФисти иншо
ز احمد حرف و تعرفیست انشا
Бкобини батули он ҳашт наҳрӣ
بکابین بتول آن هشت نهری
Ки омад чори пинҳони чори пайдо
که آمد چار پنهان چار پیدا
Чаҳор анҳори ҷорӣ дар биҳишт аст
چهار انهار جاری در بهشت است
Чаҳор дигари андари дори дунё
چهار دیگر اندر دار دنیا
Чунин гуфтанд баҳри фаҳми халқон
چنین گفتند بهر فهم خلقان
Вагарна буд матлаби ғайр аз инҳо
وگرنه بود مطلب غیر از اینها
з ман бишинав кунун тафсир ҳар як
ز من بشنو کنون تفسیر هر یک
?герат бошад дилу ҷонии мзкӣ
گرت باشد دل و جانی مزکی
Ғанимати дон ва дарёб ончӣ гӯям
غنیمت دان و دریاب آنچه گویم
Ки шуд хоси сафӣу ирфони мавло
که شد خاص صفی و عرفان مولا
Хурии баъд аз сафии афсӯсу андӯҳ
خوری بعد از صفی افسوس و اندوه
Ки дигар нашнавӣ аз каси ту маънӣ
که دیگر نشنوی از کس تو معنی
Кунун бишинав ки пери ишқам аз ғайб
کنون بشنو که پیر عشقم از غیب
Суханҳо мекунад бар нутқи илқо
سخنها میکند بر نطق القا
Чу шуд маввоҷи баҳри лоязолӣ
چو شد مواج بحر لایزالی
Ки гардад канзи махфии ошкоро
که گردد کنز مخفی آشکارا
Таҷаллӣ кард бар зоти худ аз худ
تجلی کرد بر ذات خود از خود
Намоёни гашт дар мроти асмо
نمایان گشت در مرآت اسما
Бичишам ишқ дар ойинаи зот
بچشم عشق در آئینه ذات
Намӯд он ҳасани зотиро тамошо
نمود آن حسن ذاتی را تماشا
Муҳсини худ таборак гуфту аҳсант
محسن خود تبارک گفت و احسنت
Ситудаш бскаҳи некӯ ва диду зебо
ستودش بسکه نیکو و دید و زیبا
Ба он нутқӣ дар худ буд хомӯш
به آن نطقی در خود بود خاموش
Такаллум кард ва бо худ гашт гуё
تکلم کرد و با خود گشت گویا
Ки эй дар ҳасану некуӣу хӯбӣ
که ای در حسن و نیکویی و خوبی
Ҳабиби ман чаҳ пинҳон ва чаҳ пайдо
حبیب من چه پنهان و چه پیدا
Саро холӣаст аз бегона бо ёр
سرا خالیست از بیگانه با یار
Такаллум кун ки гўёӣӣу доно
تکلم کن که گویائی و دانا
Миёнати бастам эй инсони комил
میانت بستم ای انسان کامل
Баёнат додам эй султони бтҳо
بیانت دادم ای سلطان بطحا
Манам тилисму ганҷами Аҳмад
منم طلسم و گنجم احمد
Ту худ исмӣ ва худ айни мсмӣ
تو خود اسمی و خود عین مسمی
Ман он зотам ки беруни з ҳар шарт
من آن ذاتم که بیرون ز هر شرط
На мутлақ на муқайяд на мъло
نه مطلق نه مقید نه معلا
Тўӣии он мазҳар бе исми мутлақ
توئی آن مظهر بی اسم مطلق
Ки машрӯтии бшрти лои ало
که مشروطی بشرط لا الا
Бибастам ақди меҳри хеш бо ту
ببستم عقد مهر خویش با تو
Ки ҳар шиӣт шавад зон ақди шайдо
که هر شیئت شود زان عقد شیدا
Кунам халқӣ ва зон аҳди муборак
کنم خلقی و زان عهد مبارک
Нуҳум дар ҳар сар аз ишқи ту савдо
نهم در هر سر از عشق تو سودا
Бкобини муҳаббат ҳар чаҳ мор аст
بکابین محبت هر چه مار است
Дар ин махзан кунам базлии ту якҷо
در این مخزن کنم بذلی تو یکجا
Кунам дарҳо раҳматро ҳамаи боз
کنم درها رحمت را همه باز
Туро дар давраи анои Фтҳо
ترا در دوره انا فتحا
Нмоӣими роятатро зилли ммдўд
نمائیم رایتت را ظل ممدود
Ки бошад мосўиро ҷумлаи скно
که باشد ماسوی را جمله سکنا
Бшўӣим ҳар чаҳ хоҳии рахти исён
بشوئیم هر چه خواهی رخت عصیان
Ба оби раҳматати баҳри тасаллӣ
به آب رحمتت بهر تسلی
Худ оем бо либоси мртзоӣӣ
خود آیم با لباس مرتضائی
Ба ҳамроҳи ту аз хилвати бсҳро
به همراه تو از خلوت بصحرا
Шавам ёри ту дар кули нўоӣб
شوم یار تو در کل نوائب
Кунам софати раҳ аз хошоки аъдо
کنم صافت ره از خاشاک اعدا
Тамоми офаринишро тсдқ
تمام آفرینش را تصدق
Кунам дар ҳасанати андари ақди Заҳро
کنم در حسنت اندر عقد زهرا
Аз он алтофати бичўн ва чигуна
از آن الطافت بیچون و چگونه
Арақ нанашаста аз шармаши бсимо
عرق ننشسته از شرمش بسیما
Бнтқ омад зи таълими хдоӣӣ
بنطق آمد ز تعلیم خدائی
Ки эй зотати заҳри васфӣ мубарро
که ای ذاتت زهر وصفی مبرا
На каси зод аз ту на зодии ту аз кас
نه کس زاد از تو نه زادی تو از کس
Барои аз завҷу таркибӣу оро
برای از زوج و ترکیبی و آرا
Мброӣии зи унвону авориз
مبرائی ز عنوان و عوارض
Мъроӣии зтўлиди втқозо
معرائی زتولید وتقاضا
зи васлу насли мўзўӣӣу мутлақ
ز وصل و نسل موضوئی و مطلق
зи ҷуфт мисли берӯнӣу боло
ز جفت مثل بیرونی و بالا
Ба ҳаст хеши димўмӣу доим
به هست خویش دیمومی و دائم
Бзоти хеши қиўмӣу барпо
بذات خویش قیومی و برپا
На бо қудси ту зебади зан на фарзанд
نه با قدس تو زیبد زن نه فرزند
На дар буд тавъам шояд на аммо
نه در بود توأم شاید نه اما
Заҳри айбӣ ва ҳар нақсии муқаддас
زهر عیبی و هر نقصی مقدس
Заҳри ҳамдии вҳри наътии мъро
زهر حمدی وهر نعتی معرا
Манам дар зилли зотати абди мамлук
منم در ظل ذاتت عبد مملوک
Клмол раб надонад ъбдосло
کلمال رب نداند عبداصلا
Марои андешаи ло ва нъм нест
مرا اندیشه لا و نعم نیست
Бъбд он кун ки май зебади зи мавло
بعبد آن کن که میزیبد ز مولی
Зиҳии ҳасану зиҳии ақлу зиҳии шарм
زهی حسن و زهی عقل و زهی شرم
Чин кардаш бзоти худ шносо
چین کردش بذات خود شناسا
Сухани зи асли ҳаёти мо сӯй буд
سخن ز اصل حیات ما سوی بود
Ки бо Заҳро чаҳ нисбат дорад ӣнҷо
که با زهرا چه نسبت دارد اینجا
Ба оби эҳёии нафаси мо халқ кард
به آب احیای نفس ما خلق کرد
Кунун бар забти маънии шӯи муҳайё
کنون بر ضبط معنی شو مهیا
Худ анҳори вуҷӯдӣ ин чаҳоранд
خود انهار وجودی این چهارند
Ки мавҷӯдотро ҳастанд мабнӣ
که موجودات را هستند مبنی
Яке таъбир аз зот вуҷӯд аст
یکی تعبیر از ذات وجود است
Ки аз шараст ва бешартӣ мубарро
که از شرست و بیشرطی مبرا
Ҳўбт хонд ӯ ромрди ориф
هوبت خواند او رامرد عارف
Мари ин дар истилоҳи мости муҷрӣ
مر این در اصطلاح ماست مجری
Вуҷӯди сонавӣ дар ҳад шарт аст
وجود ثانوی در حد شرط است
Ки аз Аҳмад шавад таъбиру зи асмо
که از احمد شود تعبیر و ز اسما
Бтъбир дигар бошад набувват
بتعبیر دگر باشد نبوت
Бтъбир дигар ақл дило ро
بتعبیر دگر عقل دلا را
Буд ин рутбаи роикрўӣ бар зот
بود این رتبه رایکروی بر ذات
Ки хўонндши вилояти аҳли ?има
که خوانندش ولایت اهل ایما
Раво бошад марои вари ашрти итлоқ
روا باشد مرا ور اشرط اطلاق
Буд собити бўсФши маънии ло
بود ثابت بوصفش معنی لا
Аҳад хонанд гоҳаши аҳли таҳқиқ
احد خوانند گاهش اهل تحقیق
Бики таъбири дигари нуқта бо
بیک تعبیر دیگر نقطه با
Буд ӣнҷои мақоми лии маъаи аллоҳ
بود اینجا مقام لی مع الله
Алиро андар ин водӣаст мأўо
علی را اندر این وادیست مأوا
зи ман боз аз мақоми воҳидят
ز من باز از مقام واحدیت
Яке бишинав ?герати зўқисти аҳлӣ
یکی بشنو گرت ذوقیست احلی
Вуҷӯди ӣнҷо буд бар шарт тақӣед
وجود اینجا بود بر شرط تقیید
Ки таъбир аз рисолат шуд дар ахФо
که تعبیر از رسالت شد در اخفا
Аз ӣнҷои зи ояти хиролнсоӣӣ
از اینجا ز آیت خیرالنسائی
Муайяни гашти моҳӣоти ашё
معین گشت ماهیات اشیا
зи аршу фаршу афлоку аносир
ز عرش و فرش و افلاک و عناصر
зи эърозу ҷавоҳири ҷои барҷо
ز اعراض و جواهر جای برجا
Мурод аз чори ҷӯи ин чор рутба аст
مراد از چار جو این چار رتبه است
Ки шуд меҳри батули поки узро
که شد مهر بتول پاک عذرا
зи файз ӯ баҳами гаштанди марбӯт
ز فیض او بهم گشتند مربوط
Вуҷӯдӣ чанде чун ақди сурайё
وجودی چندی چون عقد ثریا
Миёни ҳасану ишқ ӯ буд лол
میان حسن و عشق او بود لال
Ки олами гашт аз ӯ пуршӯру савдо
که عالم گشت از او پرشور و سودا
Яке тоўил дигар бишинав аз ман
یکی تاویل دیگر بشنو از من
Ки гӯям бо ту бефикру мудоро
که گویم با تو بی فکر و مدارا
зи ҷӯии занҷабилу наҳри кавсар
ز جوی زنجبیل و نهر کوثر
зи кофури зи таснӣми мусаффо
ز کافور ز تسنیم مصفا
Ки бади кобӣни он нури мутаҳҳар
که بد کابین آن نور مطهر
Ки шуд меҳри батули он дар Байзо
که شد مهر بتول آن در بیضا
Буд таснӣми оёти набувват
بود تسنیم آیات نبوت
Ки имконро намӯд ӯст мабнӣ
که امکان را نمود اوست مبنی
зи кавсари қасд мо бошад вилоят
ز کوثر قصد ما باشد ولایت
Ки ашёъро буд сари сувидо
که اشیاء را بود سر سویدا
Мурод аз занҷабили он ҷазб ишқаст
مراد از زنجبیل آن جذب عشقست
Казон ҳар ҷуз ва бар куласт пӯё
کزان هر جز و بر کل است پویا
Агар гармӣ набӯд аз ишқи бртн
اگر گرمی نبود از عشق برتن
Баҳам кӣ мухталит май гашти аъзо
بهم کی مختلط میگشت اعضا
зи кофурами ғарази скн мизоҷ аст
ز کافورم غرض سکن مزاج است
Ки таскин зон баравадат ёфт аҷзо
که تسکین زان برودت یافت اجزا
Набӯд ар ин баравадат гармии ишқ
نبود ار این برودت گرمی عشق
Ҷаҳонро сӯхти икдм бе муҳобо
جهان را سوخت یکدم بیمحابا
Азин гармӣ ва сардӣ ёфт таъдил
ازین گرمی و سردی یافت تعدیل
Мизоҷи мумкинот аз дуну воло
مزاج ممکنات از دون و والا
Зуҳӯри он чаҳор андари табиат
ظهور آن چهار اندر طبیعت
Буд ин боду хоку оташ ва мо
بود این باد و خاک و آتش و ما
Нишон аз чор унсур чист дар тан
نشان از چار عنصر چیست در تن
Даму блғм дигар савдоу сафро
دم و بلغم دگر سودا و صفرا
Ғараз шуд зи оби икроми батулӣ
غرض شد ز آب اکرام بتولی
Тамоми анфусу офоқи эҳё
تمام انفس و آفاق احیا
зи ҷазби ҷилваи хиролнсо буд
ز جذب جلوه خیرالنسا بود
Қабули сӯрат ар кардӣ ҳаюло
قبول صورت ار کردی هیولا
Кашидам пардагар асрори доне
کشیدم پرده گر اسرار دانی
зи сари Фотима ,ам абӣҳо
ز سر فاطمه، ام ابیها
Набӯд ар ҷазба ӯ омадӣ кӣ
نبود ار جذبه او آمدی کی
Дил одам Биҷӯш аз меҳри ҳавво
دل آدم بجوش از مهر حوا
Бар ин лаби ташнагони баҳри исён
بر این لب تشنگان بحر عصیان
Ҳамаи абр атоӣ ӯст саққо
همه ابر عطای اوست سقا
Ало эй Мустафоро ёру ҳамдам
الا ای مصطفی را یار و همدم
Ало эй мртзоро кФўи якто
الا ای مرتضا را کفو یکتا
БФрқи ҳайдарии тоҷи вилоят
بفرق حیدری تاج ولایت
Бадуш Мустафои ташрифи азмӣ
بدوش مصطفی تشریف عظمی
Бҷўдии мо сӯйро аслу моя
بجودی ما سوی را اصل و مایه
БФзлии бўолбшрроаму обо
بفضلی بوالبشر را ام و آبا
Муайяни анбёӣӣ дар тавассул
معین انبیائی در توسل
Далели аўлёӣӣ дар тавалло
دلیل اولیائی در تولا
Бомдод ту шуд ҳар мушкилии ҳал
بامداد تو شد هر مشکلی حل
зи икроми ту ҳар дардии мудово
ز اکرام تو هر دردی مداوا
Буд науммат калиди қуфли ҳоҷот
بود نامت کلید قفل حاجات
Буд сидқати шафиъи ҳашари кубро
بود صدقت شفیع حشر کبری
Намоишҳои зотиро ту мрот
نمایشهای ذاتی را تو مرآت
Таҷаллӣҳои борӣ ар ту муҷалло
تجلیهای باری ار تو مجلی
зи лағзиши зайли пакети ҳсни Марям
ز لغزش ذیل پاکت حصن مریم
Зоъдод зикр науммат ҳрзи исо
زاعداد ذکر نامت حرز عیسی
Кунад дар каъбаи тасбеҳи ту мусаллам
کند در کعبه تسبیح تو مسلم
Барад дар дайри таъзими ту тарсо
برد در دیر تعظیم تو ترسا
Дилати ганҷинаи ишқи илоҳӣ
دلت گنجینه عشق الهی
Рахти мроти ҳасани ҳқтъолӣ
رخت مرآت حسن حقتعالی
Ҳақоиқро ҳаввост лавҳи маҳфӯз
حقایق را حواست لوح محفوظ
Маъонӣ ар баёнати калаки аъло
معانی ار بیانت کلک اعلی
Дуои мустаҷобати ҳукми сармад
دعای مستجابت حکم سرمد
Влои мустатобати хайри уқбо
ولای مستطابت خیر عقبی
Дарӣ аз боғи тавҳиди ту ҷинат
دری از باغ توحید تو جنت
Барӣ аз нахли эҳсони ту тӯбо
بری از نخل احسان تو طوبی
Барояти иттисоли амри сонӣ
برایت اتصال امر ثانی
Бъзмти иттиколи ақли аввалӣ
بعزمت اتکال عقل اولی
Вилоят кард одамро макрам
ولایت کرد آدم را مکرم
Навояти сохт оламро мукфӣ
نوایت ساخت عالم را مکفی
з ҳар чизе буд мадҳи ту ақдм
ز هر چیزی بود مدح تو اقدم
з ҳар фазлӣ буд меҳри ту аввалӣ
ز هر فضلی بود مهر تو اولی
Қазои ҳақи бмҳри тести ҷорӣ
قضای حق بمهر تست جاری
Бҳкми ҳақи ризои тести имзо
بحکم حق رضای تست امضا
Шуд аз зўӣти мхлъи чархи атлас
شد از ضوئت مخلع چرخ اطلس
Шуд аз нақшаст мурассаъи тели ғбро
شد از نقشست مرصع تل غبرا
Шуданд арвоҳ аз буд ту мавҷӯд
شدند ارواح از بود تو موجود
Шуданд ашбоҳ аз вуҷӯди ту пайдо
شدند اشباح از وجود تو پیدا
Баҳри комӣ бақадр қобилият
بهر کامی بقدر قابلیت
Фитод оби ҳаётати баси гуворо
فتاد آب حیاتت بس گوارا
Заҳри нақсии ту маъсӯм ва ту ъосм
زهر نقصی تو معصوم و تو عاصم
з ҳар нурии ту аҷлоӣии ту абҳӣ
ز هر نوری تو اجلائی تو ابهی
Таҷаллӣ кард бар Мӯсои бен лоўӣ
تجلی کرد بر موسی بن لاوی
Ҳақ аз нури алӣ дар таври сино
حق از نور علی در طور سینا
Дигар раҳи хости сайри зоти ақдас
دگر ره خواست سیر ذات اقدس
Шуд ӯ яъне зи дидори ту ҷӯё
شد او یعنی ز دیدار تو جویا
Бар ӯ омад ҷавоби лн тароне
بر او آمد جواب لن ترانی
Макун яъне фузӯнӣ дар таманно
مکن یعنی فزونی در تمنا
Ту мўсоӣӣ ва дар ҳади худ акрам
تو موسائی و در حد خود اکرم
На салмонӣ ва на ин дўрмно
نه سلمانی و نه این دورمنا
Худ ин даврон на давр кашф зотӣаст
خود این دوران نه دور کشف ذاتیست
Макун бозои суроғ аз қофи анқо
مکن بازا سراغ از قاف عنقا
Чаҳ фазл аз онкии ҳайдари ёри Аҳмад
چه فضل از آنکه حیدر یار احمد
Чаҳ қадар аз онкии ҳорӯни пушти Мӯсо
چه قدر از آنکه هارون پشت موسی
Шавад то ҷони сибтӣ аз ғами озод
شود تا جان سبطی از غم آزاد
Шавад то фазли сибтин ту ифшо
شود تا فضل سبطین تو افشا
Яке рӯй турои чашми худобин
یکی روی ترا چشم خدابین
Яке феъли турои дасти тавоно
یکی فعل ترا دست توانا
Бони дастии мшоклро ту ҳалол
بآن دستی مشاکل را تو حلال
Бони чашмии ҳақоиқро ту бино
بآن چشمی حقایق را تو بینا
Бон чашмат бапуш аз айби мо чашм
بآن چشمت بپوش از عیب ما چشم
Ки сатторӣу ғаффорӣу атқӣ
که ستاری و غفاری و اتقی
Бон дастат бигир афтодаро даст
بآن دستت بگیر افتاده را دست
Ки бе дастем ва бе ҳолем ва бе по
که بیدستیم و بیحالیم و بیپا
Агар бахшеи марои ҷурмами муҳаққиқ
اگر بخشی مرا جرمم محقق
Агар пӯшии марои айбами ҳувайдо
اگر پوشی مرا عیبم هویدا
Яке ҷурми ману зилли ту имрӯз
یکی جرم من و ظل تو امروز
Яке дасти ману зайли ту фардо
یکی دست من و ذیل تو فردا
Ду сад боРоми рҳондӣ аз мҳолк
دو صد بارم رهاندی از مهالک
Раҳон бозам нагардӣ хаста аз эъто
رهان بازم نگردی خسته از اعطا
Агар дастам бигирӣ дар шдоӣд
اگر دستم بگیری در شدائد
Аҷаб набӯд ту биноӣии ман аъамӣ
عجب نبود تو بینائی من اعمی
Ту мақсӯдии зи алфозу иборот
تو مقصودی ز الفاظ و عبارات
На ин назми мусаҷҷаъ ё мқФо
نه این نظم مسجع یا مقفا
Мукаррар шуд дар ин назм ар қўоФӣ
مکرر شد در این نظم ار قوافی
Мукаррар буд ҳам лутфи ту бо мо
مکرر بود هم لطف تو با ما
Мукаррар додӣ аз хавфами рҳоӣӣ
مکرر دادی از خوفم رهائی
Мукаррар дорам аз афвати таманно
مکرر دارم از عفوت تمنا
Набошад ҳарфӣ аз наъти ту хориҷ
نباشد حرفی از نعت تو خارج
ҚўоФигар алиф бошад вагар ё
قوافی گر الف باشد و گر یا
Худовандо бзҳр ӯ ба сибтин
خداوندا بزهر او به سبطین
Бсҷоди боўлод ва ба абно
بسجاد باولاد و به ابنا
Ҳамаи айбам ба сатторӣ бпушон
همه عیبم به ستاری بپوشان
Ҳамаи ҷурмам ба ғаффорӣ бибахшо
همه جرمم به غفاری ببخشا