Гар аносир саргарон карданд бо ман навбатӣ

گر عناصر سرگران کردند با من نوبتی

Тарк тан гӯям каз эшонам набошад миннатӣ

ترک تن گویم کز ایشانم نباشد منتی

Равзаи кӯи хоки одамро ббод аз дона дод

روضه کو خاک آدم را بباد از دانه داد

Шоими оташрогараш обии нуҳум ё иззатӣ

شایم آتش را گرش آبی نهم یا عزتی

Гуфт доноӣӣ чаҳ сангии қадараш аз лаъласт беш

گفت دانائی چه سنگی قدرش از لعلست بیش

Гуфтам онкаши меҳри қадар афзо битобад соъатӣ

گفتم آنکش مهر قدر افزا بتابد ساعتی

Фақру шоҳӣ ҳар ду дар бозори ишқ афсона аст

فقر و شاهی هر دو در بازار عشق افسانه است

Чист ратли онҷо ки дарёро набошад қӣматӣ

چیست رطل آنجا که دریا را نباشد قیمتی

Кеши ишқ аз он гузидам токроми алкотбин

کیش عشق از آن گزیدم تاکرام الکاتبین

Дар қалами норинди номамро бҷрму тоъатӣ

در قلم نارند نامم را بجرم و طاعتی

Бндгиро бар худовандӣ наёрӣ сари фурӯд

بندگیرا بر خداوندی نیاری سر فرود

Оварӣ бар каф агар домони олии ҳимматӣ

آوری بر کف اگر دامان عالی همتی

Бенишоне як нишонаст ар ки дории хуии ишқ

بی‌نشانی یک نشانست ار که داری خوی عشق

Нест ошиқ онкӣ ояд дар нишону нисбатӣ

نیست عاشق آنکی آید در نشان و نسبتی