Аз шаҳри маи нави сафарами боз равона аст

از شهر مه نو سفرم باز روانه است

Зини пас бсроғши дили ман хона бахона аст

زین پس بسراغش دل من خانه بخانه است

Май буд умедам ки маро нест ҷуз ӯ ёр

می‌بود امیدم که مرا نیست جز او یار

намедидам агар чанд ки бар ноз ва баҳона аст

می‌دیدم اگر چند که بر ناز و بهانه است

намегуфт зи дасти нкшми зулф дигар боз

می‌گفت ز دست نکشم زلف دگر باز

Ғофил шудам аз ваъдаи хубон ки фасона аст

غافل شدم از وعده خوبان که فسانه است

Рӯзам ҳама шуд шом ва наомад саҳарии маст

روزم همه شد شام و نیامد سحری مست

Бо ӯ чаҳ тавон кард ки махмур шабона аст

با او چه توان کرد که مخمور شبانه است

Ин шикваи з бахтасту зи даврӣ на здлдор

این شکوه ز بخت است و ز دوری نه زدلدار

Кӯ дар ҳамаи офоқи бохаллоқ ягона аст

کو در همه آفاق باخلاق یگانه است

Гарчи сӯй гӯша нишинон накунад боз

گرچه سوی گوشه‌نشینان نکند باز

Бади аҳдӣ аз ӯ нест ки аз давр замона аст

بد عهدی از او نیست که از دور زمانه است

Ин сахт камоне ҳам агар зон хам абрӯаст

این سخت کمانی هم اگر زان خم ابروست

Бар тири қазои ҳам дили дарвеш нишона аст

بر تیر قضا هم دل درویش نشانه است

Бигушоӣ миёни баҳри канорам ки бмўит

بگشای میان بهر کنارم که بمویت

Гар ҳеҷ сафии искри мӯе бамӣона аст

گر هیچ صفی یسکر مویی بمیانه است

Аз ранҷ магӯ бо ман шӯрида ки доне

از رنج مگو با من شوریده که دانی

Дидан натавонам ки бгисўии ту шона аст

دیدن نتوانم که بگیسوی تو شانه است

Ту сӯсани озодӣ ва ман пеши ту хомӯш

تو سوسن آزادی و من پیش تو خاموش

Ин нест забони коташи ишқам бзбонаҳ аст

این نیست زبان کاتش عشقم بزبانه است

Рафтем ва раседем заҳри баҳри бсоҳл

رفتیم و رسیدیم زهر بحر بساحل

Ғайри азбми ишқи тўкаҳи беруни з карона аст

غیر ازبم عشق توکه بیرون ز کرانه است

Чун чанги хар ва шуд дилами андари сайри перӣ

چون چنگ خر و شد دلم اندر سیر پیری

Кони тоза ҷӯонаш бинавозад ки чғонаҳ аст

کان تازه جوانش بنوازد که چغانه است