Ҳақ дошт пеш аз онкӣ буд ҷисму ҷавҳарӣ

حق داشت پیش از آنکه بود جسم و جوهری

Аз ишқи хеш дар садафи зоти гавҳарӣ

از عشق خویش در صدف ذات گوهری

Май бохт бо ҷамоли худ аммо наҳуфтаи ишқ

می‌باخت با جمال خود اما نهفته عشق

Пас хост бар намоиши худ поки пайкарӣ

پس خواست بر نمایش خود پاک پیکری

То ҳасани худ дар оина хеш бингарад

تا حسن خود در آینه خویش بنگرد

Фармуд ҷилваи ӣӣу аёни сохт мазҳарӣ

فرمود جلوه‌ای و عیان ساخت مظهری

Он мазҳарӣ ки мисл набӯд ва мисл набӯд

آن مظهری که مثل نبود و مثل نبود

Худ бадв ва худ намӯд баъунвонии дайгарӣ

خود بدو و خود نمود به عنوان دیگری

Пас бар ниҳоди тоҷи лъмрки варои басар

پس بر نهاد تاج لعمرک درا به سر

Яъне зи фари ишқи фурӯзандаи афсарӣ

یعنی ز فر عشق فروزنده افسری

Чун нури афсараши ду ҷаҳонро фурӯ гирифт

چون نور افسرش دو جهان را فرو گرفت

Ҳам худ шуд ӯ бнўри таҷаллии мунавварӣ

هم خود شد او به نور تجلی منوری

Дилбари зи парда бар шуду афканди пардаи боз

دلبر ز پرده برشد و افکند پرده باز

Аз бом рух намӯду брхи бастгар дарӣ

از بام رخ نمود و به رخ بست‌ گر دری

Иктоӣиш чу буд муназзаҳи зи шабаҳ ва мисл

یکتائیش چو بود منزه ز شبه و مثل

Бешабаҳ ва мисл омад ва шуд шамъи маҳзарӣ

بی‌شبه و مثل آمد و شد شمع محضری

Дар донаи ӣӣ ки аз анои абд фасона гуфт

دُر دانه‌ای که از انا عبد‌ فسانه گفت

Донанд аҳл ки ҷуз ӯ нест дилбарӣ

دانند اهل که جز او نیست دلبری

Шайху ҳакими суҳбати суҳбат маъқӯл ме кунанд

شیخ و حکیم صحبت معقول می‌کنند

Бояд шунид нуктаи ишқ аз қаландарӣ

باید شنید نکته عشق از قلندری

Длдли пӣӣ ки барқ бигардаш наме расад

دُلدُل پئی که برق به گردش نمی‌رسد

Ишқаст ва ту савори хари ланги лоғарӣ

عشق است و تو سوار خر لنگ لاغری

Султони зоти парда чу аз чеҳра бар гирифт

سلطان ذات پرده چو از چهره برگرفت

Аз калаки сунъи пардаи имкон сувар гирифт

از کلک صنع پرده امکان صور گرفت

Хилват нишин ғайби бсҳрои ниҳод рӯй

خلوت نشین غیب به صحرا نهاد روی

Яксар зуҳӯри кавкабааш баҳр ва барграфт

یکسر ظهور کوکبه‌اش بحر و بر گرفت

Анқои қудрати қадамаш бар гушӯд бол

عنقای قدرت قدمش برگشود بال

Қофи ҳудусро ҳама дар зер пар гирифт

قاف حدوث را همه در زیر پر گرفت

Аз раҳматаш вазид бибастон коинот

از رحمتش وزید به بستان کائنات

Бодӣ ва шохҳо ҳама шуд сабз ва барграфт

بادی و شاخها همه شد سبز و بر گرفت

Таъсири фоъилият ӯро бҳди хеш

تأثیر فاعلیت او را به حد خویش

Ҳар қобилиятии паии феъл ва асар гирифт

هر قابلیتی پی فعل و اثر گرفت

Баҳр вуҷӯд кард бозҳори ҷӯади мавҷ

بحر وجود کرد به اظهار جود موج

Ҳар шӣиии доман аз паии ахз гуҳар гирифт

هر شئیی دامن از پی اخذ گهر گرفت

Зини қилу қоли ҳарфи нигории баҳона буд

زین قیل و قال حرف نگاری بهانه بود

Кӯи орифӣ ки пӯст фиканд ва самар гирифт

کو عارفی که پوست فکند و ثمر گرفت

Дар ин рмоди гарми ниҳони барқ оташӣ аст

در این رماد گرم نهان برق آتشی است

Равшан аз он чароғ ки то гашт ва фар гирифт

روشن از آن چراغ که تا گشت و فر گرفت

Розӣ ки пардаи дори ҳақиқат наҳуфта гуфт

رازی که پرده‌دار حقیقت نهفته گفت

Бе пардаи байн ки нақши бдиўор ва дар гирифт

بی‌پرده بین که نقش به دیوار و در گرفت

Олам параст аз ҷӯоти ҷамоли ёр

عالم پر است از جوات جمال یار

Зоҳид надошт дида нишаст ва хабар гирифт

زاهد نداشت دیده نشست و خبر گرفت

Афсонааст ӣнҳамаи ҳарфи он буд ки гуфт

افسانه است اینهمه حرف آن بود که گفت

Даии пер май фуруш ба риндон ва сар гирифт

دی پیر می فروش به رندان و سر گرفت

Зон пештар ки роят ҳастӣ аён шавад

زان پیشتر که رایت هستی عیان شود

Пайдои нишонаи зи шаҳ бенишон шавад

پیدا نشانه ز شه بی‌نشان شود

Нурӣ аз он ҷамоли мунаввар илм занад

نوری از آن جمال منور علم زند

Ҳарфӣ аз он баён чу шукр баён шавад

حرفی از آن بیان چو شکر بیان شود

Ёқӯтӣ аз хазонаи қудрат бурун фитад

یاقوتی از خزانه قدرت برون فتد

раҳни баҳоии он ҳамаи дарё ва кон шавад

رهن بهای آن همه دریا و کان شود

Бар ваҷҳи хеши оинаи рӯбарӯ наад

بر وجه خویش آینه روبرو نهد

Дар акси худ зи баъди намоиш ниҳон шавад

در عکس خود ز بعد نمایش نهان شود

Хаттӣ кунад зи нуқтаи лоинқсми нузул

خطی کند ز نقطه لاینقسم نزول

Дар арзу тӯли сатҳи замин ва замон шавад

در عرض و طول سطح زمین و زمان شود

Аз сари кант канз фитад пардаи хФоء

از سر کنت کنز فتد پرده خفاء

Тафсири он бхлқти кун ва макон шавад

تفسیر آن به خلقت کون و مکان شود

Гесуи кушояди он бут ва ҳар ҷои бшҳру кӯй

گیسو گشاید آن بت و هرجا به شهر و کوی

Афсонаҳои дилбаряш достон шавад

افسانه‌های دلبریش داستان شود

Аз тоби он арақ ки бъорз нишаста дошт

از تاب آن عرق که به عارض نشسته داشت

Саҳроу дашт аз ҳамаи сӯ гулистон шавад

صحرا و دشت از همه سو گلستان شود

Сарви қадаш ки дар чамани ҳасану дилбарӣ

سرو قدش که در چمن حسن و دلبری

Монанди худ надошт бинозӣ чмон шавад

مانند خود نداشت به نازی چمان شود

Дар анҷумани савораи зи хилвати сарои қудс

در انجمن سواره ز خلوت‌سرای قدس

Бо сад ҳазор ҷилва ба танҳо равон шавад

با صد هزار جلوه به تنها روان شود

Ҳади забони ситоиш ӯ нест пеш аз онк

حد زبان ستایش او نیست پیش از آنک

Гуё бҳмди ҳазрати зотш забон шавад

گویا به حمد حضرت ذاتش زبان شود

Омад буруни зи хилвати иҷлоли шоҳи ишқ

آمد برون ز خلوت اجلال شاه عشق

Сар то басар гирифт ҷаҳонро сипоҳи ишқ

سر تا به سر گرفت جهان را سپاه عشق

Фирӯзи рӯзи онкии бсди аҷзи вонксор

فیروز روز آنکه به صد عجز و انکسار

Ҷон оварад ниёз ва нишинад бароаи ишқ

جان آورد نیاز و نشیند به راه عشق

Инак савора мекунад аз арраи дили убӯр

اینک سواره می‌کند از راه دل عبور

Хезед то кешами дили андари паноҳи ишқ

خیزید تا کشیم دل اندر پناه عشق

Доред дили нигоҳ ки он шоҳи тунди ху

دارید دل نگاه که آن شاه تند خو

Хоҳад фиканд бар дили ошиқи нигоҳи ишқ

خواهد فکند بر دل عاشق نگاه عشق

Ахбор карданд ки қурбонӣ оварад

اخبار کرده‌اند که قربانی آورد

Ошиқи гуҳи убӯраш дар пешгоҳи ишқ

عاشق گه عبورش در پیشگاه عشق

Ҳозир шавед ҷумла ки по дар рикоб кард

حاضر شوید جمله که پا در رکاب کرد

Дар бар қабои шоҳӣ ва бар сари кулоҳи ишқ

در بر قبای شاهی و بر سر کلاه عشق

эй аҳл дил мабод ки рӯ бар қафо кунед

ای اهل دل مباد که رو بر قفا کنید

Каз як хато шавем ҳамаи рӯи сиёҳи ишқ

کز یک خطا شویم همه رو سیاه عشق

Дарвеш аз гуноҳ ва савобаст бе хабар

درویش از گناه و صواب است بی‌خبر

Дар кеши мости ғифлат аз шаҳи гуноҳи ишқ

در کیش ماست غفلت از شه گناه عشق

ӯ нозир диласт ки то сӯзи дили крост

او ناظر دل است که تا سوز دل که راست

ё аз кадоми сина баландаст оҳи ишқ

یا از کدام سینه بلند است آه عشق

Дил нест онкӣ нест парешони зулфи ёр

دل نیست آنکه نیست پریشان زلف یار

Ишқаст шоҳиди дил ва ҳам дили гувоҳи ишқ

عشق است شاهد دل و هم دل گواه عشق

Шукрона ки чашм ҳасудаш надиду гашт

شکرانه که چشم حسودش ندید و گشت

Толеъи зи боми толеъи дарвеши моҳи ишқ

طالع ز بام طالع درویش ماه عشق

Зон май ки чун баҷоами зи мино маҳал кунад

زان می‌ که چون به جام ز مینا محل کند

Аз рангу буии мушкили афкор ҳал кунад

از رنگ و بوی مشکل افکار حل کند

Раҷъат диҳад ҳавоси парокандаро ба мағз

رجعت دهد حواس پراکنده را به مغز

Чун хокҳо ки боди бикҷоӣ тел кунад

چون خاکها که باد به یک جای تل کند

То ҷисмро чигуна маъодаст дар замон

تا جسم را چگونه معاد است در زمان

Роҷеъи бҷсми ҷонро баҳр мисл кунад

راجع به جسم جان را بهر مثل کند

Ҷоиз шавад иъодаи маъдӯм бар ҳаким

جایز شود اعاده معدوم بر حکیم

Чун умри рафтаи ораду дафъ илал кунад

چون عمر رفته آرد و دفع علل کند

Азм Ромемро дами рӯҳ алқудс диҳад

عظم رمیم را دم روح‌القدس دهد

Нафаси халилро биқин бехалал кунад

نفس خلیل را به یقین بی خلل کند

Аъзои мурдаро бҳёт абад кашад

اعضای مرده را به حیات ابد کشد

Аҷсоди тираро бсФоӣ азал кунад

اجساد تیره را به صفای ازل کند

Ҳар рутбаро зи малику малик бартарӣ диҳад

هر رتبه را ز ملک و ملک برتری دهد

Ҳар қувваро зи ақли муҷаррад аҷал кунад

هر قوه را ز عقل مجرد اجل کند

Маълулро зи иллати аввалии буруни барад

معلول را ز علت اولی برون برد

Зарротро бшмси ҳақиқат бадал кунад

ذرات را به شمس حقیقت بدل کند

Зон пештар ки дар раг шарён кунад нуфӯз

زان پیشتر که در رگ شریان کند نفوذ

Чун хусравони бшўкти шоҳӣ амал кунад

چون خسروان به شوکت شاهی عمل کند

Дар малики ҷисми байрақи амн ва амон занад

در ملک جسم بیرق امن و امان زند

Занҷири адли гардани дев ва дағал кунад

زنجیر عدل گردن دیو و دغل کند

Ҳар чизи ҷузи вилояти мавлоӣ олам аст

هر چیز جز ولایت مولای عالم است

Аз дили буруну ишқи варо моҳасал кунад

از دل برون و عشق ورا ماحصل کند

Мутриб ки гарми боди дам аз ишқ ҳар дамаш

مطرب که گرم باد دم از عشق هر دمش

Гуфт анкаҳро ту хуоне дар зоти ақдмш

گفت آنکه را تو خوانی در ذات اقدمش

Мутлақ буд зи ҷавҳару эърозу шабаҳ ва мисл

مطلق بود ز جوهر و اعراض و شبه و مثل

Ашёъи зи ҷузву кул ҳама ғарқанд дар имш

اشیاء ز جزو و کل همه غرقند در یمش

Дар зот ва дар сифат на муқайяд на мутлақ аст

در ذات و در صفت نه مقید نه مطلق است

Ва зи шарту васфи донеи аъло воъзмш

وز شرط و وصف دانی اعلی و اعظمش

Хонданди анбиёи ҳамаи султони қоҳираш

خواندند انبیا همه سلطان قاهرش

Диданди авлиёи ҳамаи халлоқи оламаш

دیدند اولیا همه خلاق عالمش

Пӯшеди далқи фақру Ганаи ҳашту бандаи гашт

پوشید دلق فقر و غنا هِشت و بنده گشت

Бо мо кашид соғару дидеми одамаш

با ما کشید ساغر و دیدیم آدمش

Кардем солу маи бхроботи хизматаш

کردیم سال و مه به خرابات خدمتش

Будем рӯзу шаби бмноҷоти ҳамдамаш

بودیم روز و شب به مناجات همدمش

Бар чанг мо фузуд шрأФти зи нағма аш

بر چنگ ما فزود شرافت ز نغمه‌اش

Бустон ҷон гирифт таровати зи шабнамаш

بستان جان گرفت طراوت ز شبنمش

Гуфтанд бад чу Тифли бгҳўораҳи ҳайдараш

گفتند بُد چو طفل به گهواره حیدرش

Хонданди рӯзи ҷанги абри бораи зиғмш

خواندند روز جنگ ابر باره ضیغمش

Маъбади бад аз намози гуҳи гиряи қулзумаш

معبد بُد از نماز گه گریه قلزمش

Майдони гуҳ набард шуд аз хандаи хуррамаш

میدان گه نبرد شد از خنده خرمش

Бо як ҷаҳони сипоҳ чу май гашти ҳамлаи вар

با یک جهان سپاه چو می‌گشت حمله‌ور

намезад насими фатҳи паёпай ба парчамаш

می‌زد نسیم فتح پیاپی به پرچمش

Бар кор ӯ набарди ғарази роҳи каси ҷузи онкӣ

بر کار او نبرد غرض راه کس جز آنکه

Доранд орифони бхдоӣии мусалламаш

دارند عارفان به خدائی مسلمش

эй онкии пардаи дори румузи ҳақиқатӣ

ای آنکه پرده‌دار رموز حقیقتی

Ва андари даруни пардаи худ асрори ваҳдатӣ

واندر درون پرده خود اسرار وحدتی

Дар сари худ ҳақиқати ашёъи тўӣӣ ва пас

در سر خود حقیقت اشیاء توئی و پس

Ғайр аз ту каси надоди нишон аз ҳақиқатӣ

غیر از تو کس نداد نشان از حقیقتی

Маълули тест ҳар чаҳ биҷузи зоти поки тест

معلول تست هر چه بجز ذات پاک تست

Кандар зуҳӯри зотии худ айни иллатӣ

کاندر ظهور ذاتی خود عین علتی

То раҳнамо нагашт чароғи ҳидоятат

تا رهنما نگشت چراغ هدایتت

Тасдиқ мурсалӣ нанамуданд умматӣ

تصدیق مرسلی ننمودند امتی

намегуфтӣ зи қудрату илми ту андакӣ аст

می‌گفتی ز قدرت و علم تو اندکی است

Ҷузи илму қудрат ту бидор илму қудратӣ

جز علم و قدرت تو بدار علم و قدرتی

Ойинаи ҳудус аз он шоҳиди қадим

آئینه حدوث از آن شاهد قدیم

Зеботар аз ҷамол ту нанамуд талъатӣ

زیبا‌تر از جمال تو ننمود طلعتی

Аҳди вилояти ту бхлқони фаризаи гашт

عهد ولایت تو به خلقان فریضه گشت

Кӣ варна ёфт гавҳари исломи қӣматӣ

کی ورنه یافت گوهر اسلام قیمتی

Шоҳои карами бзоти ту хатмаст дар дўкўн

شاها کرم به ذات تو ختم است در دو کون

Айб маро бапуш бдомони рأФтӣ

عیب مرا بپوش به دامان رأفتی

Исён захира кардаам аз қоф то бқоФ

عصیان ذخیره کرده‌ام از قاف تا به قاف

Гар қобили ҳузур тавъам нест тоъатӣ

گر قابل حضور تواَم نیست طاعتی

Бар дар гуҳ кардем хатои беҳтар аз савоб

بر درگه کریم خطا بهتر از ثواب

Гар мо муқассирем ту дарёии раҳматӣ

گر ما مقصریم تو دریای رحمتی

Ҳар каси умедвори бФълӣ ва ман бар онк

هر کس امیدوار به فعلی و من بر آنک

Оранд муждаам ки гунаҳкори ҳазратӣ

آرند مژده‌ام که گنهکار حضرتی

Ғайр аз баёни ту қасд сафӣ набӯд

غیر از بیان تو قصد صفی نبود

ӣнҷо агар ки ё бғлт ёфт нисбатӣ

اینجا اگر که یا به غلط یافت نسبتی