Чунки дар ҷӯши баҳр ваҳдат шуд

چون که در جوش بحر وحدت شد

Зоҳир аз баҳри мавҷ касрат шуд

ظاهر از بحر موج کثرت شد

Канзи махфӣ ки ғайби мутлақ буд

کنز مخفی که غیب مطلق بود

Ошкор аз ҳиҷоб ғайбат шуд

آشکار از حجاب غیبت شد

То намонад бахонаи ғайр аз худ

تا نماند به خانه غیر از خود

Айни ашёъи зи фарт ғайрат шуд

عین اشیاء ز فرط غیرت شد

Гоҳ гардид дили гуҳии дилдор

گاه گردید دل گهی دلدار

Гоҳи ойинаи дор талъат шуд

گاه آئینه‌دار طلعت شد

Гоҳ бинмуд рӯй ва аз маънӣ

گاه بنمود روی و از معنی

Ҳар дамии сад ҳазор сӯрат шуд

هر دمی صد هزار صورت شد

Гоҳ багушӯд рӯй ва аз маҳфил

گاه بگشود روی و از محفل

Дар сарои парда ҳувият шуд

در سراپرده هویت شد

Гоҳи шамшер дар мъорк зад

گاه شمشیر در معارک زد

Гоҳи омода шаҳодат шуд

گاه آماده شهادت شد

Гоҳ дар хобгоҳ Аҳмад хуфт

گاه در خوابگاه احمد خفت

Гоҳ бар маснад имомат шуд

گاه بر مسند امامت شد

Гоҳи тарвиҷи шаръ Аҳмад кард

گاه ترویج شرع احمد کرد

Раҳнамои гоҳ дар тариқат шуд

رهنما گاه در طریقت شد

Моолҳқиқаҳ ки аз забони Кумайл

ماالحقیقه که از زبان کمیل

Гуфт ва худ айни он ҳақиқат шуд

گفت و خود عین آن حقیقت شد

Халқро гуҳи бхўшии шўронид

خلق را گه به خوشی شورانید

Вонгаҳи андари сарой азлат шуд

وانگه اندر سرای عزلت شد

Гуҳи бмнбри дам аз слўнӣ зад

گه به منبر دم از سلونی زد

Гоҳи лаби баст ва худ бҳирт шуд

گاه لب بست و خود به حیرت شد

Гоҳ дар таври лн тароне гуфт

گاه در طور لن ترانی گفت

Яъне андари ҳиҷоб иззат шуд

یعنی اندر حجاب عزت شد

Дар ҷаҳон беҳиҷобу пардаи гуҳӣ

در جهان بی‌حجاب و پرده گهی

Ҷилвагар дар ҳазор кисват шуд

جلوه‌گر در هزار کسوت شد

Гоҳ бинмуд рухи бмўсӣу гуҳ

گاه بنمود رخ به موسی و گه

Бар яҳудони раҳин хизмат шуд

بر یهودان رهین خدمت شد

Гуҳи се нон доду хеши ҳомиди хеш

گه سه نان داد و خویش حامد خویش

Зон кноити бҳФдаҳ ?ит шуд

زان کنایت به هفده آیت شد

Гоҳи андари намоз хотам дод

گاه اندر نماز خاتم داد

Хатм бар даст ӯ мурувват шуд

ختم بر دست او مروت شد

Ҷӯади зотӣ ӯ зи сари қадам

جود ذاتی او ز سر قدم

Бар ҳудуси ду кун иллат шуд

بر حدوث دو کون علت شد

Ҷилвагар ваҳдаташ дар ин касрат

جلوه‌گر وحدتش در این کثرت

Баҳри изҳори ҷӯад ва қудрат шуд

بهر اظهار جود و قدرت شد

Ваа чаҳ қудрат ки чори унсури ҷамъ

وه چه قدرت که چار عنصر جمع

Аз дам ӯ бик табиат шуд

از دم او به یک طبیعت شد

Ваа чаҳ қудрати каш аз ду ҳарфи ҷаҳон

وه چه قدرت که‌ش از دو حرف جهان

Вндрон ҳар чаҳ ҳаст хилқат шуд

وندران هر چه هست خلقت شد

Дӯш кандар ҳузури пери Муғон

دوش که‌اندر حضور پیر مغان

Дар хароботи ишқ суҳбат шуд

در خرابات عشق صحبت شد

Ин сухан буд гавҳарӣу бурун

این سخن بود گوهری و برون

Аз даҳони алӣ раҳмат шуд

از دهان علی رحمت شد

Мустафои шоҳи малики эмеконе

مصطفی شاه ملک امکانی

Аввалин мавҷи баҳри яздоне

اولین موج بحر یزدانی

Дар шаби қурби воҷиб аз домон

در شب قرب واجب از دامان

Чун барафшонад гирди эмеконе

چون برافشاند گرد امکانی

Сами Рахшаши ҳиҷоб на гардун

سم رخشش حجاب نُه گردون

Кард мншқи зи гарми ҷавлонӣ

کرد منشق ز گرم جولانی

Ин аҷаби байн ки оншби ашёъ ро

این عجب بین که آن شب اشیاء را

Дод ҷисмаши урӯҷи рӯҳонӣ

داد جسمش عروج روحانی

Ҳаст яъне ҳақиқат ҳар ше

هست یعنی حقیقت هر شیی

Зилли он ҷисми поки нӯронӣ

ظل آن جسم پاک نورانی

То бқўсину қоби пайғамбар

تا به قوسین و قاب پیغمبر

Гашти хориҷи бҷсми раббонӣ

گشت خارج به جسم ربانی

Сари ҳади камони шинави коинк

سر حد کمان شنو که‌اینک

Мари трогўим ар схндонӣ

مر تراگویم ار سخندانی

То бўоҷб чу давраи паргор

تا به واجب چو دوره پرگار

Кун тасаввури ту даври эмеконе

کن تصور تو دور امکانی

Ҷомеъи давраро набуввати дон

جامع دوره را نبوت دان

Бар набуввати ду ваҷҳи арзонӣ

بر نبوت دو وجه ارزانی

Ваҷҳи аднӣ зуҳӯр ӯст бар ӯ

وجه ادنی ظهور اوست بر او

Дар рисолати бнси қуръонӣ

در رسالت به نص قرآنی

Ваҷҳи аъло бутун ӯст ки ҳаст

وجه اعلی به طون اوست که هست

Он вилояти бсдқи ирфонӣ

آن ولایت به صدق عرفانی

Волии он вилоятаст алӣ

والی آن ولایت است علی

Ваҷҳи яздон вале субҳонӣ

وجه یزدان ولی سبحانی

Ҳастӣ мумкиноти сартосар

هستی ممکنات سرتاسر

Фаръи ҷисм набӣаст то доне

فرع جسم نبی است تا دانی

Чунки аввали басит дар худ буд

چون که اول بسیط در خود بود

Мунбасит шуд бхўиш дар сонӣ

منبسط شد به خویش در ثانی

Чун шудаш давраи таҷаллии тай

چون شدش دوره تجلی طی

Ҳашт по дар ҳарими султонӣ

هشت پا در حریم سلطانی

Акси ваҷҳи вилояташ дар дам

عکس وجه ولایتش در دم

Тофт онҷо чунонкӣ майдонӣ

تافت آنجا چنانکه می‌دانی

Андарони базми алғрз чун ҳақ

اندر آن بزم‌الغرض چون حق

Карда бади даъваташи бмҳмонӣ

کرده بد دعوتش به مهمانی

Хуонеи Андам зғиб шуд ҳозир

خوانی آندم زغیب شد حاضر

Аз Наими сарои субҳонӣ

از نعیم سرای سبحانی

Дастӣ аз остини ғайби бурун

دستی از آستین غیب برون

Омад ӯро бар сами ҳамхонӣ

آمد او را به رسم همخوانی

Дид дастӣ ки дода бо ӯ даст

دید دستی که داده با او دست

Баҳри паймони бомари яздоне

بهر پیمان به امر یزدانی

Дид дастӣ ки канда аз хайбар

دید دستی که کنده از خیبر

Бо ду ангушт дар ба осонӣ

با دو انگشت در به آسانی

Пеш аз эҷоди оламу одам

پیش از ایجاد عالم و آدم

Бӯда кохи вуҷӯдро бонӣ

بوده کاخ وجود را بانی

Бо паямбари алӣ аъло гуфт

با پیمبر علی اعلی گفت

Дар санои алии умронӣ

در ثنای علی عمرانی

Муртазоро бҳҷти ирфон

مرتضی را به حجت عرفان

Маънӣ ва сӯратӣаст бо яздон

معنی و صورتی است با یزدان

Мъниши воқеъи бмъниш дар зот

معنیش واقع به معنیش در ذات

Исму расму шурӯту васфу баён

اسم و رسم و شروط و وصف و بیان

Ваҳамҳо ҷумлаи андар ӯ мабҳут

وهمها جمله اندر او مبهوت

Ақлҳо ҷумлаи андарони ҳайрон

عقلها جمله اندران حیران

ӯ чу дарё ва ақлҳо чун хас

او چو دریا و عقلها چون خس

Хас чаҳ ёбад зи қаъри бҳрншон

خس چه یابد ز قعر بحر نشان

Сад ҳазорон ҳазор киштии ақл

صد هزاران هزار کشتی عقل

Шуд дар ин баҳри ғарқа аз тӯфон

شد در این بحر غرقه از طوفان

Ки науфтод таҳтаи бкнор

که نیفتاد تخته به کنار

То чаҳ ҷоӣӣ ки раҳи баради бикрон

تا چه جائی که ره برد به کران

Гумишади авҳоми бас дар ин водӣ

گمشد اوهام بس در این وادی

Ки яке роҳи набард бар поён

که یکی راه نبرد بر پایان

Дам нишоед задан чун зини маънӣ

دم نشاید زدن چون زین معنی

Ки бурунаст аз яқину гумон

که برونست از یقین و گمان

Бишинав аз ман зи сӯраташи суханӣ

بشنو از من ز صورتش سخنی

То ки ишқами шикастаи меҳри забон

تا که عشقم شکسته مُهر زبان

Сӯрат ӯ ки назд аҳли шуҳуд

صورت او که نزد اهل شهود

Айн маънӣаст дар мақоми аён

عین معنی است در مقام عیان

Бошад ӯро ду ваҷҳ бар як тан

باشد او را دو وجه بر یک تن

Як бмънӣ ва ӯст ҷони ҷаҳон

یک به معنی و اوست جان جهان

Мавҷӯди ҷисм оламаст ин ҷисм

موجود جسم عالم است این جسم

Холиқи ҷон одамаст он ҷон

خالق جان آدم است آن جان

Ҳаст зини баҳри ҷунбишии асмоء

هست زین بحر جنبشی اسماء

Ҳаст зон нури тобишии аъён

هست زان نور تابشی اعیان

Ончӣ гуфтанд анбёءи бхбр

آنچه گفتند انبیاء به خبر

Ва ончии диданди авлиёи бъён

وآنچه دیدند اولیا به عیان

Шамаи бади зи васфи ин тани ҳин

شمه بُد ز وصف این تن هین

То бшии бади зи шамси ончони ҳон

تابشی‌ بد ز شمس آن جان هان

Зинраҳ аз сулби анбиёи ин ҷисм

زین ره از صلب انبیا این جسم

Гашти зоҳири бъолми имкон

گشت ظاهر به عالم امکان

Дар дили поки авлиёи ин рӯҳ

در دل پاک اولیا این روح

Гашти сокин басӯрат инсон

گشت ساکن به صورت انسان

Сари ин сӯрат ар аёни хоҳӣ

سر این صورت ار عیان خواهی

Ҷӯи таваллои бъшқи пери Муғон

جو تولا به عشق پیر مغان

Ваҷҳ ӯ боқӣаст дар икром

وجه او باقی است در اکرام

Ғайраи кули ман алайҳои ?фон

غیره کل من علیها فان

Дар раҳи пеши ишқ чун додӣ

در ره پیش عشق چون دادی

Ҷон ва кардӣ бадаст ӯ паймон

جان و کردی به دست او پیمان

Дрмқоми ҳузур пер шавад

در مقام حضور پیر شود

Бар нури равшани сакинаи имон

بر نور روشن سکینه ایمان

Чун битобад бҷонти нури ҳузур

چون بتابد به جانت نور حضور

Ёбӣ аз сари ин каломи нишон

یابی از سر این کلام نشان

Хонаи каъба дар тани олам

خانه کعبه در تن عالم

Чун дил оламаст эй аълам

چون دل عالم است ای اعلم

Лоҷарами он алии ҷисмонӣ

لاجرم آن علی جسمانی

Зод дар хонаи дили олам

زاد در خانه دل عالم

Фотимаи ибнаи алосд ки намӯд

فاطمه ابنه الاسد که نمود

Ифтихор аз канизяши Марям

افتخار از کنیزی‌اش مریم

Чунки бигирифт аз Абӯтолиб

چون که بگرفت از ابوطالب

Ҳамл бар холиқи вуҷӯду адам

حمل بر خالق وجود و عدم

Чун шуд осори вазъи ҳамли аён

چون شد آثار وضع حمل عیان

Аз вай омад бъҷзи сӯии ҳарам

از وی آمد به عجز سوی حرم

Кард девори хонаро мншқ

کرد دیوار خانه را منشق

Дар замони раби каъбау замзам

در زمان رب کعبه و زمزم

Шуд чу дохили бахонаи бонӯии қудс

شد چو داخل به خانه بانوی قدس

Ҳар ду девори ҳашт сар бар ҳам

هر دو دیوار هشت سر بر هم

Гашти онхонаҳи ғарқи нури сиёҳ

گشت آن خانه غرق نور سیاه

Андарин нуктаи исти ҳин ФоФҳм

اندرین نکته‌ای‌ست هین فافهم

Оби ҳайвони даруни торикӣ

آب حیوان درون تاریکی

Зад паии равшании бдҳри илм

زد پی روشنی به دهر علم

эй писари шӯи сиёҳ рӯй дўкўн

ای پسر شو سیاه روی دو کون

То ду кунат шавад асири золим

تا دو کونت شود اسیر ظَلَم

Зини сиёҳии рисии бнўри вуҷӯд

زین سیاهی رسی به نور وجود

Ҳилли сифедӣу шӯи сиёҳи рақам

هل سفیدی و شو سیاه رقم

Бутуроби онзмони зи олами қудс

بوتراب آن زمان ز عالم قدس

Ҳашт андари сарои хоки қадам

هشت اندر سرای خاک قدم

То барӣ аз муқаддамоти зуҳӯр

تا بری از مقدمات ظهور

Паии басари натиҷаи муаззам

پی به سر نتیجه معظم

Каъбаи дигрист эй солик

کعبه دیگری‌ست ای سالک

Дар тани олами сағири одам

در تن عالم صغیر آدم

Андари ӣнҷои алии рӯҳонӣ

اندر اینجا علی روحانی

Зода аз моам нафаси қудсии дам

زاده از مام نفس قدسی دم

Рӯҳи қудсӣ музаккар омад низ

روح قدسی مذکر آمد نیز

Нафаси қудсӣ мؤнс омад ҳам

نفس قدسی مؤنث آمد هم

Он чу бўтолбст вае толиб

آن چو بوطالب است و ای طالب

Вена чун бинт алосд шуд эй ҳамдам

وین چون بنت‌الاسد شد ای همدم

Бо ҳам ин ҳар дуро кунад тазвиҷ

با هم این هردو را کند تزویج

Нафаси поки пери равшани дам

نفس پاک پیر روشن دم

Зояд андари ҳарими дили он нур

زاید اندر حریم دل آن نور

Чун шуд ин ду бикдгри тавъам

چون شد این دو به یکدگر توأم

Ном ӯ шуд сакинаи маънӣ

نام او شد سکینه معنی

Сӯрат ӯ чу сӯрати одам

صورت او چو صورت آدم

Дил буд каъбаи ин сакинаи самад

دل بود کعبه این سکینه صمد

Дил чу дайр омад ин сакинаи санам

دل چو دیر آمد این سکینه صنم

Ҳар киро нест ин сакина махон

هرکه را نیست این سکینه مخوان

Ту банӣ одамаши ҳўолоълм

تو بنی آدمش هوالاعلم

Шоҳиди ғайби ин сухан ме гуфт

شاهد غیب این سخن می‌گفت

Пардаи бардошт чун зи срктм

پرده برداشت چون ز سر کتم

Рӯзи ҷанги аҳад чу пайғамбар

روز جنگ احد چو پیغمبر

Шуд зонбўҳии адуи музтар

شد ز انبوهی عدو مضطر

Рӯ ниҳоданд ҳмрҳонши тамом

رو نهادند همرهانش تمام

БФрор ва намонад каси дигар

به فرار و نماند کس دیگر

Мавҷи биҷузи сиёҳи куфри ғариқ

موج بجز سیاه کفر غریق

Ҳаввост фалаки вуҷӯди пайғамбар

حواست فلک وجود پیغمبر

Омад аз ҳақи Нидо ки эй Аҳмад

آمد از حق ندا که ای احمد

Истионати биҷавӣ аз ҳайдар

استعانت بجوی از حیدر

То дар орми бёриит инак

تا درآرم بیارییت اینک

зи остини ҷалоли дасти зафар

زآستین جلال دست ظفر

Торсди Авни ҳақат аз чапу рост

تا رسد عون حقت از چپ و راست

Ҷӯи аъонти зи ҳайдари сафдар

جو اعانت ز حیدر صفدر

Хост аз шоҳи авлиёи имдод

خواست از شاه اولیا امداد

Дар замони Аҳмади сутӯдаи сайр

در زمان احمد ستوده سیر

Буд бар лаб ҳанузаш адркнӣ

بود بر لب هنوزش ادرکنی

Аз пас ё алӣ аз ки аз маъбар

از پس یا علی از که از معبر

Хост овози шеҳаи длдл

خاست آواز شیهه دلدل

Тофт пас барқи зулфиқори ду сар

تافت پس برق ذوالفقار دو سر

Буд гуфтӣ садои ъзроӣил

بود گفتی صدای عزرائیل

Бонги длдли бнФии он лашкар

بانگ دلدل به نفی آن لشکر

Рафт хошоки умри аъдо ро

رفت خاشاک عمر اعدا را

Дар замони теғи шоҳ чун сарсар

در زمان تیغ شاه چون صرصر

Ҷон бҷонон расед яъне хуш

جان به جانان رسید یعنی خوش

Мустафои шоҳро кашид бабр

مصطفی شاه را کشید به بر

Чун дар ин олам ончӣ ёфт вуқуъ

چون در این عالم آنچه یافت وقوع

Ҳаст дар шахси одамии мзмр

هست در شخص آدمی مضمر

Дар вуҷӯди ту низ дашти аҳад

در وجود تو نیز دشت احد

Ҳаст қалби санавбарии пайкар

هست قلب صنوبری پیکر

Ваон шуъӯноти нафаси ғаддорат

وآن شئونات نفس غدارت

Ҳаст анбӯҳи лашкари кофар

هست انبوه لشکر کافر

Аҳмади ақлати андари ин майдон

احمد عقلت اندر این میدان

Монда танҳоу биксу музтар

مانده تنها و بی کس و مضطر

Ҳайдарати ишқу зулфиқорати зикр

حیدرت عشق و ذوالفقارت ذکر

Ваон Нидои ҷазби холиқи Акбар

وآن ندا جذب خالق اکبر

Аҳмади ақлро чу ҳайдари ишқ

احمد عقل را چو حیدر عشق

Гашт аз сари ҷазби ҳақи ёвар

گشت از سر جذب حق یاور

Бар кашад зулфиқор ло вазанд

برکشد ذوالفقار لا وزند

Бар вуҷӯди Қурайши нафаси шарар

بر وجود قریش نفس شرر

Чун бшмшири зикри соҳати дил

چون به شمشیر ذکر ساحت دل

Гашти пок аз сипоҳи фитнау шар

گشت پاک از سپاه فتنه و شر

Бикашади он шоҳиди ягонаи зи рух

بکشد آن شاهد یگانه ز رخ

Парда онгаҳ ки бар нишаст ғбр

پرده آنگه که برنشست غبر

Маънии лои илоҳи алои ҳў

معنی لا اله الا هو

Гӯши қалбати ниўшд аз дилбар

گوش قلبت نیوشد از دلبر

Аҳмади бути шикани халилона

احمد بت شکن خلیلانه

Бо алӣ дар ҳарам шуд аз хона

با علی در حرم شد از خانه

Он ки бар қуфли дили калиди атоаш

آن که بر قفل دل کلید عطاش

Зад паии фатҳи боби дандона

زد پی فتح باب دندانه

Аз ғами фурқаташ чу аҳли уқул

از غم فرقتش چو اهل عقول

Гашти нолони сутуни ҳаннона

گشت نالان ستون حنانه

Хост то дафтари рисолати хеш

خواست تا دفتر رسالت خویش

Бирасонад ба меҳри шоҳона

برساند به مهر شاهانه

Баҳри тҳзиби бути алиро гуфт

بهر تحزیب بت علی را گفت

По ба дӯшами гузори мардона

پا به دوشم گذار مردانه

Бут шикастани баҳона буд ғараз

بت شکستن بهانه بود غرض

Ҳайдараши пои ниҳод бар шона

حیدرش پا نهاد بر شانه

Бори ишқи худоиро бар дӯш

بار عشق خدای را بر دوش

Уштур ҳақ кашид мастона

اشتر حق کشید مستانه

Гашт аз он ҳавлу қуввау қудрат

گشت از آن حول و قوه و قدرت

Ақли ҳайрону днгу девона

عقل حیران و دنگ و دیوانه

Панҷаи бут шикан гушӯд ва фиканд

پنجه بت شکن گشود و فکند

Лоату тоғӯтро зи бтхонаҳ

لات و طاغوت را ز بتخانه

Кард воҷиб чу пок кард аз бут

کرد واجب چو پاک کرد از بت

Бар худу халқи тўФи он хона

بر خود و خلق طوف آن خانه

Ҳаҷ сӯрӣаст инки дар ислом

حج صوریست اینکه در اسلام

Шуд яке аз ҷаҳоти шшгонаҳ

شد یکی از جهات ششگانه

Ҳаҷи маънисти тўФи каъбаи дил

حج معنیست طوف کعبه دل

Кон буд фарзи ақли фарзона

کان بود فرض عقل فرزانه

Ишқи ҳайдар чу дар дилат пардохт

عشق حیدر چو در دلت پرداخت

Лоату азои нафаси бегона

لات و عزای نفس بیگانه

Вази ғубори вуҷӯди ағёрат

وز غبار وجود اغیارت

Рафт ҷоруби зикри кошона

رفت جاروب ذکر کاشانه

Рўкнд дар дили ту ёр шавад

رو کند در دل تو یار شود

Шамъи ҷамъати ҷамоли ҷонона

شمع جمعت جمال جانانه

Неъмати аллоҳро чу ёфт дилат

نعمت الله را چو یافت دلت

Ҳарчӣ дорӣ бидиҳ шукрона

هرچه داری بده شکرانه

Ҷони бшмъ Рахш бисӯз чунонк

جان به شمع رخش بسوز چنانک

Ишқ омӯзад аз ту парвона

عشق آموزد از تو پروانه

Гар диҳии дили бҳрФ мо ояд

گر دهی دل به حرف ما آید

Ҳарф олам бигӯаш парвона

حرف عالم به گوش پروانه

Хоҳӣ ар васли ганҷи бод овар

خواهی ار وصل گنج باد آور

Хонаро кӯб ва бош вайрона

خانه را کوب و باش ویرانه

Сбҳаҳ бификан ёри якто ро

سبحه بفکن یار یکتا را

Як дили оӣии бтрки сад дона

یک دل آئی به ترک صد دانه

Дар ғами дӯсти пои яктое

در غم دوست پای یکتایی

Зани бФрқи ду куни риндона

زن بفرق دو کون رندانه

Дар хароботи ошиқон бо мо

در خرابات عاشقان با ما

Пас дар ой ва бануш паймона

پس درآی و بنوش پیمانه

То бҷони ту акси ин маънӣ

تا به جان تو عکس این معنی

Уфтад аз ҷоми пери майхона

افتد از جام پیر میخانه

Чун бахами ғадир аз эзад

چون به خم غدیر از ایزد

Бар набӣ шуд хитоби к-эии Аҳмад

بر نبی شد خطاب که‌ای احمد

Сар бар ор аз гилӣм ва кун брхлқ

سر برآر از گلیم و کن بر خلق

Фоши асрори шоҳи лами иўлд

فاش اسرار شاه لم یولد

Ҳамин матарс аз хасон ва кун зоҳир

هین مترس از خسان و کن ظاهر

Он чаҳ з ислом бошад он мақсад

آنچه ز اسلام باشد آن مقصد

Бо вуҷӯди алӣ чаҳ дории бок

با وجود علی چه داری باک

эй сулаймони малики ҷон аз дад

ای سلیمان ملک جان از دد

Хез ва баркаш биравӣ иأҷўҷон

خیز و برکش به روی یأجوجان

эй Сикандари зи номи ҳайдари сад

ای سکندر ز نام حیدر سد

Буд ирфони бахуди марои мақсӯд

بود عرفان به خود مرا مقصود

зи офариниш ба ҷилва ӯ ҳад

زآفرینش به جلوه او حد

Гӯ бар исломён надорад суд

گو بر اسلامیان ندارد سود

Бе таваллои ҳайдари ин ашҳад

بی تولای حیدر این اشهد

Кун ту таблиғи амри мо бар халқ

کن تو تبلیغ امر ما بر خلق

Хоҳ гардад қабулу хоҳии рад

خواه گردد قبول و خواهی رد

Гашт дар дами паямбари рошид

گشت در دم پیمبر راشد

Халқро бар паёми ҳақи аршад

خلق را بر پیام حق ارشد

Бар хилоиқи зи олӣу доне

بر خلایق ز عالی و دانی

Кард итмоми ҳуҷҷати сармад

کرد اتمام حجت سرمد

Даст ҳайдар гирифт ва гуфт ин даст

دست حیدر گرفت و گفت این دست

Ҳаст дасти худои фарди самад

هست دست خدای فرد صمد

Карда воҷиби бхлқ то маҳшар

کرده واجب به خلق تا محشر

Байъати дасти хешро эзад

بیعت دست خویش را ایزد

Бишиканад ҳар ки байъати ин даст

بشکند هر که بیعت این دست

Гардад аз боби кибриёи муртад

گردد از باب کبریا مرتد

Андари он рӯз аз сағиру кабӣр

اندر آن روز از صغیر و کبیر

Аҳди бастанд бо яди зўолид

عهد بستند با ید ذوالید

Лек бағад аз набӣ бар он паймон

لیک بعد از نبی بر آن پیمان

Монад боқии чаҳор тан басанд

ماند باقی چهار تن بسند

Дили ғайр хамасту ақли набӣ

دل غیر خم است و عقل نبی

Ҳайдарати ишқи мутлақи Амҷад

حیدرت عشق مطلق امجد

Дар ғадири дили нав эй ориф

در غدیر دل نوای عارف

Пери ақлати бъшқ чун хонд

پیر عقلت به عشق چون خواند

Чанг бар зани бзил ӯ муҳкам

چنگ برزن بذیل او محکم

То рисӣ дар сулӯк бар мақсад

تا رسی در سلوک بر مقصد

Модари ақли Тифли қалби туро

مادر عقل طفل قلب ترا

Чун кунад мнФзми зи шери рушд

چون کند منفظم ز شیر رشد

зи аҳли мнои шӯйу салмон вааш

ز اهل منا شوی و سلمان‌وش

Сари ин маънӣат аён гардад

سر این معنیت عیان گردد

Як ҷиҳат чун шуданд дар шаби ғор

یک جهت چون شدند در شب غار

Қавм бар қатли Сайиди Аброр

قوم بر قتل سید ابرار

Амр ҳақ шуд бар ӯ ки эй Аҳмад

امر حق شد بر او که ای احمد

Имшаб аз Маккаи баст бояд бор

امشب از مکّه بست باید بار

Ҷои худ вогузор бар ҳайдар

جای خود واگذار بر حیدر

Рӯи ту танҳо зи шаҳри зии кҳсор

رو تو تنها ز شهر ذی کهسار

То ман имшаби бзот хеш шавам

تا من امشب به ذات خویش شوم

Мари туро дар сарои бистари дор

مر ترا در سرای بستر دار

Рафту бгзошти алғрзи оншоаҳ

رفت و بگذاشت الغرض آن شاه

Хўобгаҳро бҳидри каррор

خوابگه را به حیدر کرار

Хуфт анҷои алӣ ва зон хуфтан

خفت آنجا علی و زآن خفتن

Бахти орифи з хоб шуд бедор

بخت عارف ز خواب شد بیدار

Ҳасан дар васф ишқ шуд фонӣ

حسن در وصف عشق شد فانی

Ишқ бар ҳасани ҷон чу кард эсор

عشق بر حسن جان چو کرد ایثار

Ваҳдат омад намонад ғайрати ишқ

وحدت آمد نماند غیرت عشق

Ҳеҷ боқии бахонаи ҷузи дилдор

هیچ باقی به خانه جز دلدار

Нимшб чун шуданд ҷамъ овар

نیم شب چون شدند جمع‌آور

Бар дар ҳуҷраи набии куффор

بر در حجره نبی کفار

Кас надиданд ҷузи алии кон буд

کس ندیدند جز علی که‌آن بود

Хуфта бар ҷои Аҳмади мухтор

خفته بر جای احمد مختار

Дар замони стўти худовандӣ

در زمان سطوت خداوندی

Хонаро монад холӣ аз ағёр

خانه را ماند خالی از اغیار

То ту доне ки дар сарои вуҷӯд

تا تو دانی که در سرای وجود

Бишкии нитси ҷузи яке дилдор

بیشکی نیتس جز یکی دلدار

Худ ниўшд бигӯаш хеши Нидо

خود نیوشد به گوش خویش ندا

Лмни алмалики воҳиди алқҳор

لمن الملک واحد القهار

ӯст боқӣу мобақии фонӣ

اوست باقی و مابقی فانی

ӯст пайдо ва мо сӯии пиндор

اوست پیدا و ماسَوی پندار

Шоҳиди маънавии бхлўти дил

شاهد معنوی به خلوت دل

Гуяд ин фард ва мекунад такрор

گوید این فرد و می‌کند تکرار