Марҳабои идӣ ки дар он шуд зи раҳмати фатҳи боб

مرحبا عیدی که در آن شد ز رحمت فتح باب

Яъне аз бурҷи набувват сар баровард офтоб

یعنی از برج نبوت سر برآورد آفتاب

Марҳабои идӣ ки дар он зи амри раби Алъоламин

مرحبا عیدی که در آن ز امر رب‌العالمین

Раҳмаи ллъолмини бардошт аз сӯрати ниқоб

رحمه للعالمین برداشت از صورت نقاب

Марҳабои идӣ ки дар он чун дили соҳибдилон

مرحبا عیدی که در آن چون دل صاحبدلان

Шуд ҷаҳони равшани бнўри ҳазрати хатмии моб

شد جهان روشن بنور حضرت ختمی مآب

Алсло эй ишқи бозони алсло эй орифон

الصلا ای عشق بازان الصلا ای عارفان

Мазҳари ҳасани азал берун хиромед аз ҳиҷоб

مظهر حسن ازل بیرون خرامید از حجاب

Аикаҳи дидори ҳақат бояд бибин ӯро ки гуфт

ایکه دیدار حقت باید ببین او را که گفت

Ман ронии қадари أӣ алҳақ оншаҳи гардуни ҷаноб

من‌رآنی قدر أی الحق آنشه گردون جناب

Дар шуҳуд омад зи ғайби он олами илми лдн

در شهود آمد ز غیب آن عالم علم لدن

Каз қафояши чокари осои Ҷабраили оради китоб

کز قفایش چاکر آسا جبرئیل آرد کتاب

Ҳам зи кохи рифъаташи арши мълои поя Эй

هم ز کاخ رفعتش عرش معلا پایه‌ای

Ҳам зи баҳри қудраташи дарёии имкони икҳбоб

هم ز بحر قدرتش دریای امکان یکحباب

Ҳам миёни авлиёъи онмоаҳи шамъи анҷуман

هم میان اولیاء آنماه شمع انجمن

Ҳам миёни анбёءи он шоҳи фарди интихоб

هم میان انبیاء آن شاه فرد انتخاب

Ҷину инсу деви вдд аз раҳмат ӯ баҳраи вар

جن و انس و دیو ودد از رحمت او بهره‌ور

Ваҳшу тайру мӯру мор аз ҳазрат ӯ комёб

وحش و طیر و مور و مار از حضرت او کامیاب

Донаи ӣӣ бе амри он сарвар наравед аз замин

دانه‌ئی بی امر آن سرور نروید از زمین

Қатраи ӣӣ бе ҳукми он ҳазрат наборад аз саҳоб

قطره‌ئی بی‌حکم آن حضرت نبارد از سحاب

Мусҳафу тӯрау анҷлилу збўр аз қавли ҳақ

مصحف و توره و انجلیل و زبور از قول حق

Дар мдиҳ ӯст яксар фасли фаслу боби боб

در مدیح اوست یکسر فصل فصل و باب باب

Буғзу ҳабаши баҳри аъдоу муҳибаши пурвирд

بغض و حبش بهر اعدا و محبش پرورد

Онгноаҳи андари гуноҳ ва ин савоби андари савоб

آنگناه اندر گناه و این ثواب اندر ثواب

Чун бмҳшр аз шафоати баҳри уммат дам занад

چون بمحشر از شفاعت بهر امت دم زند

Маҳв гирданд ҳақ аз лавҳи ҷузи аҳрФи уқоб

محو گرداند حق از لوح جز احرف عقاب

Гарчи ҷурмати биҳсобст аз ҳисоб худ матарс

گرچه جرمت بیحسابست از حساب خود مترس

Аикаҳи меҳр ӯ буд ҳасби ту дар рӯзи ҳисоб

ایکه مهر او بود حسب تو در روز حساب

Душман ӯ нашунӯд ҳам дӯстдораш нанигарад

دشمن او نشنود هم دوستدارش ننگرد

Он яке буии биҳишт ва ин яке рӯй азоб

آن یکی بوی بهشت و این یکی روی عذاب

Печу тоб ҳашар бошад мункирашро тобеъаш

پیچ و تاب حشر باشد منکرش را تابعش

Ҷуз ки аз гесуӣ ҳўролъин набинад печу тоб

جز که از گیسوی حورالعین نبیند پیچ و تاب

Ҷони фидои он шаҳаншоҳӣ ки хонд абд ӯ

جان فدای آن شهنشاهی که خواند عبد او

Хўишрои шоҳи дўъолми шери яздони Бутуроб

خویشرا شاه دوعالم شیر یزدان بوتراب

Муртазои онкас ки бе меҳраши бадаргоҳи худо

مرتضی آنکس که بی‌مهرش بدرگاه خدا

Гар дуоӣ анбиё бошад нагардад мустаҷоб

گر دعای انبیا باشد نگردد مستجاب

Гуфт Аҳмади шаҳри илмами ман алӣ боб манаст

گفت احمد شهر علمم من علی باب منست

Ҷони ман дар шаҳр мебояд шудани дохили зи боб

جان من در شهر میباید شدن داخل ز باب

Душман ар ҷӯяд аз ӯ даврӣ набошад ин аҷаб

دشمن ار جوید از او دوری نباشد این عجب

Доимои хафоаш аз хуршед дорад иҷтиноб

دایماً خفاش از خورشید دارد اجتناب

Шоҳи мардони шери яздони онкӣ дар рӯзи масоф

شاه مردان شیر یزدان آنکه در روز مصاف

Аз наҳифаш мешудӣ шери фалакро Зуҳраи об

از نهیبش می‌شدی شیر فلک را زهره آب

Барқи теғаши оташӣ будӣ кигар халқи ҷаҳон

برق تیغش آتشی بودی که گر خلق جهان

Хасм вай буданд ҷон ҷумла мекардӣ кабоб

خصم وی بودند جان جمله می‌کردی کباب

Арсаи олами зи рӯ ба хислатон холӣ нашуд

عرصه عالم ز رو به خصلتان خالی نشد

То накард он шермард бе бадали по дар рикоб

تا نکرد آن شیرمرد بی‌بدل پا در رکاب

Меҳру моҳу собиту сайёр дар ҳар рӯзу шаб

مهر و ماه و ثابت و سیار در هر روز و شب

Равшанӣ аз хоки даргоҳаши намоянди иктисоб

روشنی از خاک درگاهش نمایند اکتساب

Чун влоӣ ӯ наад по дар миёни қалби махуф

چون ولای او نهد پا در میان قلب مخوف

Гар ҳама симоб бошад хезад аз ваии изтироб

گر همه سیماب باشد خیزد از وی اضطراب

Ҳечкас зомрш наёрад рӯй бар тобади балӣ

هیچکس زامرش نیارد روی بر تابد بلی

Бурдани фармон ӯ фарзаст бар ҳар шайху шоб

بردن فرمان او فرض است بر هر شیخ و شاب

Раҳбари перу ҷавони шоҳӣ кигар фармон диҳад

رهبر پیر و جوان شاهی که گر فرمان دهد

Бозгардад перро бор дигар аҳди шабоб

بازگردد پیر را بار دگر عهد شباب

Ҳаркиро брк ва наво бахшад бъмри хештан

هرکه را برک و نوا بخشد بعمر خویشتن

Рӯй фақру бинўоӣиро намебинад бихоб

روی فقر و بینوائی را نمی‌بیند بخواب

Дили бғир ӯ мабанд ар ташнаи файзии балӣ

دل بغیر او مبند ار تشنه فیضی بلی

Кӣ туоне кард дафъи ташнаи комӣ аз сароб

کی توانی کرد دفع تشنه کامی از سراب

Меҳраши он эксир бошад конкаҳро ояд бадаст

مهرش آن اکسیر باشد کانکه را آید بدست

Метавонад кард қалби тираи худ зари ноб

میتواند کرد قلب تیره خود زر ناب

Қул кафирогар бақари он хонда бемайдон ки ҳаст

قل کفی را گر بقر آن خوانده بی‌میدان که هست

Муртазои мақсӯд аз ман ъндаҳи илми алкитоб

مرتضی مقصود از من عنده علم‌الکتاب

Меҳри Аҳмад бо влои Муртазои тавъам буд

مهر احمد با ولای مرتضی توأم بود

Ростигар ҷўӣии Аҳмади росуии ҳайдари шитоб

راستی گر جوئی احمد راسوی حیدر شتاب

Халқро Аҳмад буи мехонд гуё мавлавӣ

خلق را احمد بوی میخواند گویا مولوی

Баҳр ин гуфт офтоб омад далели офтоб

بهر این گفت آفتاب آمد دلیل آفتاب

Ҳон магӯ дигари тамошои гули рухсор ӯ

هان مگو دیگر تماشای گل رخسار او

Нест мумкин чунки гул рафту глстоншди хароб

نیست ممکن چونکه گل رفت و گلستانشد خراب

Байни рухи фарзанд ӯ собир ба ёд рӯй вай

بین رخ فرزند او صابر به یاد روی وی

Ореи ореи буии гулро аз ки ҷўӣим аз гулоб

آری آری بوی گل را از که جوئیم از گلاب

Даст бар дастат то дасти алии дасташи сағир

دست بر دستت تا دست علی دستش صغیر

Даст аз дасташи мадору рӯи зи даргоҳаши мтоб

دست از دستش مدار و رو ز درگاهش متاب