Қосид омад дӯш аз ваии нома дилбар гирифтам

قاصد آمد دوش از وی نامهٔ دلبر گرفتم

Баҳри эсори раҳаш аз ҷони худ дил барграфтам

بهر ایثار رهش از جان خود دل برگرفتم

Номаро бӯседаму бўӣидм ва бар сари ниҳодам

نامه را بوسیدم و بوئیدم و بر سر نهادم

Борҳо хондам зи сар то поу боз аз сар гирифтам

بارها خواندم ز سر تا پا و باز از سر گرفتم

То саҳар чўншмъ будам гоҳи гирёни гоҳи хандон

تا سحر چونشمع بودم گاه گریان گاه خندان

Рафт хоб аз дидаи тарки болаш ва бистар гирифтам

رفت خواب از دیده ترک بالش و بستر گرفتم

Нома аз ашгм чу зулфи ёру рӯзи ман сияҳ шуд

نامه از اشگم چو زلف یار و روز من سیه شد

Охири аламри остин ҳоил бичишам тар гирифтам

آخر الامر آستین حایل بچشم تر گرفتم

Омадам аз хонаи берун ҳар тараф рафтам шитобон

آمدم از خانه بیرون هر طرف رفتم شتابان

Ҳаркиро дидам суроғ аз онпрӣ пайкар гирифтам

هرکه را دیدم سراغ از آنپری پیکر گرفتم

Бар дар дерии расидам аз Муғон ҷамъӣ бидидам

بر در دیری رسیدم از مغان جمعی بدیدم

Нола аз дил бар кашидам ҷодри он маҳзар гирифтам

ناله از دل بر کشیدم جادر آن محضر گرفتم

Хилватии дарбаста перӣ дод аз шафқати нишонам

خلوتی دربسته پیری داد از شفقت نشانم

Сӯии он хилвати давидами ҳалқа он даргирифтам

سوی آن خلوت دویدم حلقه آن درگرفتم

Ҳай задам он ҳалқа бар дарраии хрўшидми мукаррар

هی زدم آن حلقه بر درهی خروشیدم مکرر

То асар аз он хурӯшу нола бемар гирифтам

تا اثر از آن خروش و ناله بی مر گرفتم

Боз шуд дар он смнбри пой то сар шуд мусаввир

باز شد در آن سمنبر پای تا سر شد مصور

Дар тамошои коми дил аз он накӯ манзар гирифтам

در تماشا کام دل از آن نکو منظر گرفتم

Ҳалқаи зулфаши зи бас дар ман тасарруф кард гуфтӣ

حلقه زلفش ز بس در من تصرف کرد گفتی

Дар каманди афтода ё ҷо дар дил аждар гирифтам

در کمند افتاده یا جا در دل اژدر گرفتم

Саҷдаи барадами пеши миҳроби ду абрӯяши пас онгаҳ

سجده بردم پیش محراب دو ابرویش پس آنگه

Баҳри қатли мункири ҳасанаши бкФ ханҷар гирифтам

بهر قتل منکر حسنش بکف خنجر گرفتم

Мастӣ чашмаш бидидам ҳолатӣ дар ман ъё нашуд

مستی چشمش بدیدم حالتی در من عیا نشد

Каз кафи соқӣ ту гуфтӣ пари з месоғар гирифтам

کز کف ساقی تو گفتی پر ز می‌ساغر گرفتم

Шаккарини лаъли лабаши чўнғнчаҳи гулгашти хандон

شکرین لعل لبش چونغنچه گلگشت خندان

Зон ҳаловати ман назар аз чашма кавсар гирифтам

زان حلاوت من نظر از چشمه کوثر گرفتم

Холи ҳиндӯ бар рух чун озараш дидам зи доғаш

خال هندو بر رخ چون آذرش دیدم ز داغش

Сӯхтами онсон ки гуфтӣ ҷой дар озар гирифтам

سوختم آنسان که گفتی جای در آذر گرفتم

Бо забони ҷазба аз ман рўнмоӣӣ хост биравӣ

با زبان جذبه از من رونمائی خواست بروی

Дайну дил эсор кардам тарки ҷон ва сар гирифтам

دین و دل ایثار کردم ترک جان و سر گرفتم

Мот мондам бар ҷамолаши маҳви гаштам дар ҷалолаш

مات ماندم بر جمالش محو گشتم در جلالش

Аз ҷаҳон гуфтӣ макон дар олам дигар гирифтам

از جهان گفتی مکان در عالم دیگر گرفتم

Гуфт ҳон ъидғдир омад сурӯдӣ тоза баргӯ

گفت هان عیدغدیر آمد سرودی تازه برگو

Ман бахуд бозомадам пас хома ва дафтар гирифтам

من بخود بازآمدم پس خامه و دفتر گرفتم

Андари он ҳолат ки дастами монда буд аз кордстӣ

اندر آن حالت که دستم مانده بود از کاردستی

Хуш бар оварадам зи шавқу доман ҳайдар гирифтам

خوش بر آوردم ز شوق و دامن حیدر گرفتم

Он шаҳаншоҳӣ ки то гаштами ғуломи остонаш

آن شهنشاهی که تا گشتم غلام آستانش

Дар ҷаҳони боҷи шараф аз сарварон яксар гирифтам

در جهان باج شرف از سروران یکسر گرفتم

Қӯти ҷбрилро кардам зи ваии таҳқиқи гуфто

قوت جبریل را کردم ز وی تحقیق گفتا

Ҳафт шаҳри лутро ман бар сар шҳпр гирифтам

هفت شهر لوط را من بر سر شهپر گرفتم

Гуфтамаш ё ллъҷби ин қӯту қудрат ки додат

گفتمش یا للعجب این قوت و قدرت که دادت

Гуфт аз перами алӣ бар ҳамзан хайбар гирифтам

گفت از پیرم علی بر همزن خیبر گرفتم

Каъбаро гуфтам ки додат ин мақом ва ин сафо ро

کعبه را گفتم که دادت این مقام و این صفا را

Гуфт ин ртбти ман аз мелоди он сарвар гирифтам

گفت این رتبت من از میلاد آن سرور گرفتم

Чархро гуфтам чаҳ бошад ахтронт гуфт рӯзӣ

چرخ را گفتم چه باشد اخترانت گفت روزی

Вом аз арзи Наҷафи муштӣ дар ва гавҳар гирифтам

وام از ارض نجف مشتی در و گوهر گرفتم

Гуфт пайғамбари ниҳодами итрату қуръони пас аз худ

گفت پیغمبر نهادم عترت و قرآن پس از خود

Ман бақари он домани бен ъам пайғамбар гирифтам

من بقر آن دامن بن عم پیغمبر گرفتم

ё алии кучактарин зарроти хуршеди вуҷӯдат

یا علی کوچکترین ذرات خورشید وجودت

Худ манам каз равшании раҳ бар ма анвар гирифтам

خود منم کز روشنی ره بر مه انور گرفتم

Маи ҷаҳон равшан кунад ман дили зи хоки остонат

مه جهان روشن کند من دل ز خاک آستانت

Ҳар ду бигирифтем нур аммо ман афзӯнтар гирифтам

هر دو بگرفتیم نور اما من افزونتر گرفتم

Ман сағири нотўонстм ки мадҳи ҳазратат ро

من صغیر ناتوانستم که مدح حضرتت را

Пешаи худ эй вале аъзам Акбар гирифтам

پیشهٔ خود ای ولی اعظم اکبر گرفتم

Ҳоҷатӣ дорам чу ҳоҷот дигар онро бар овар

حاجتی دارم چو حاجات دگر آن را بر آور

То бигӯям боз аз нахл саодат барграфтам

تا بگویم باز از نخل سعادت برگرفتم