Ахтаронро гарчи як андар шумораст офтоб
اختران را گرچه یک اندر شمار است آفتاب
Лек дар он ҷамъи фард аз иқтидораст офтоб
لیک در آن جمع فرد از اقتدار است آفتاب
Гардад ӯ гирди худ ва анҷум бигардаш лоҷарам
گردد او گرد خود و انجم بگردش لاجرم
Дар миёни ахтарони доӣр мадораст офтоб
در میان اختران دائر مدار است آفتاب
Ин ки май бинӣ қарорӣ нест дар сайёрагон
این که میبینی قراری نیست در سیارگان
Беқароранд ӣнҳама чун бе қрорости офтоб
بیقرارند اینهمه چون بیقراراست آفتاب
Алҳақ аз ин бе қарории винҳмаҳи саргаштагӣ
الحق از این بیقراری وینهمه سرگشتگی
наме тавон гуфтан чун ман ошиқ биораст офтоб
میتوان گفتن چون من عاشق بیار است آفتاب
Ореи ореи ошиқ ёраст вар на аз чаҳ рӯ
آری آری عاشق یار است ور نه از چه رو
Чун рухи ман доимои зард ва назораст офтоб
چون رخ من دائما زرد و نزار است آفتاب
Гарчи ҳаряки зи ахтаронро васфҳо бошад вале
گرچه هریک ز اختران را وصفها باشد ولی
Соҳиби авсофи берун аз шумораст офтоб
صاحب اوصاف بیرون از شمار است آفتاب
Неи ҳамин ҷинси башарро файз бахшад каз вуҷӯд
نی همین جنس بشر را فیض بخشد کز وجود
Файзи бахши ваҳшу тайру мӯр ва мораст офтоб
فیض بخش وحش و طیر و مور و مار است آفتاب
Доимо аз қурбу баъди хеши нисбат бо замин
دائماً از قرب و بعد خویش نسبت با زمین
Кори пардози зимистон ва баҳораст офтоб
کار پرداز زمستان و بهار است آفتاب
Аз ниҳони гаштани бмғрбу зи аёни гаштани зи шарқ
از نهان گشتن بمغرب و ز عیان گشتن ز شرق
Худ падеди орандаи лайл ва наҳораст офтоб
خود پدید آرنده لیل و نهار است آفتاب
Халқи оламгар ҳамеи файз аз маодин мебаранд
خلق عالم گر همی فیض از معادن میبرند
Бар маодини файзи бахшу файз бораст офтоб
بر معادن فیض بخش و فیض بار است آفتاب
Обиди алшмсш ҳаме хонд худои хештан
عابد الشمسش همی خواند خدای خویشتن
Гарчи зини нисбати бғоит шармсораст офтоб
گرچه زین نسبت بغایت شرمسار است آفتاب
Чун ҳамаи ашёъи олами рост аз ваии парвариш
چون همه اشیاء عالم راست از وی پرورش
Фирқаӣ гӯйанд худ парвардгораст офтоб
فرقهٔی گویند خود پروردگار است آفتاب
Олимиро мекунад икдми мусаххари гӯиё
عالمی را میکند یکدم مسخر گوئیا
Барқи теғи ҳайдари длдл савораст офтоб
برق تیغ حیدر دلدل سوار است آفتاب
Подшоҳи малики имкони онкӣ ӯро бандаи вор
پادشاه ملک امکان آنکه او را بندهوار
Рӯзу шаби Фрмонбр ва хдмтгзораст офтоб
روز و شب فرمانبر و خدمتگذار است آفتاب
Раҷъат аз додаш зи мағриби неи аҷаби коншоаҳ ро
رجعت از دادش ز مغرب نیعجب کانشاه را
Ҳамчуи гўӣии пеши пой ихтиёраст офтоб
همچو گوئی پیش پای اختیار است آفتاب
Осмонстши яке нилии ҳисори атрофи кох
آسمانستش یکی نیلی حصار اطراف کاخ
Дидаи бонии фавқи он нилӣ ҳисораст офтоб
دیده بانی فوق آن نیلی حصار است آفتاب
То кунад касби зиё ҳар субҳ бар хок дараш
تا کند کسب ضیاء هر صبح بر خاک درش
Бӯсаи зан аз рӯй аҷз ва инкисораст офтоб
بوسه زن از روی عجز و انکسار است آفتاب
Гирди шамъи олами афрӯзи вуҷӯди онҷноб
گرد شمع عالم افروز وجود آنجناب
То қиёмати даври зани парвона вораст офтоб
تا قیامت دور زن پروانهوار است آفتاب
Зери бори ишқ ӯ зини гарми сирӣ дар мисл
زیر بار عشق او زین گرم سیری در مثل
Уштури бигусаста аз мастӣ маҳораст офтоб
اشتر بگسسته از مستی مهار است آفتاب
Нозами он қисоми ризқи олимиро каз шараф
نازم آن قسام رزق عالمی را کز شرف
Матбахи ҷӯади варои ҷузъӣ шарораст офтоб
مطبخ جود ورا جزئی شرار است آفتاب
То бабўсад хоки пои дӯстонаши як бик
تا ببوسد خاک پای دوستانش یک بیک
Дар тафаҳҳуси гирд ҳар шаҳр ва диёраст офтоб
در تفحص گرد هر شهر و دیار است آفتاب
Аз ҷамоли зода ӯ ҳаст гўӣии мунфаил
از جمال زاده او هست گوئی منفعل
Зини сабаб гоҳе ниҳони гуҳ ошкораст офтоб
زین سبب گاهی نهان گه آشکار است آفتاب
Ҳазрати собири алии шаҳи офтоби бурҷи дайн
حضرت صابر علی شه آفتاب برج دین
Онкии пеши раъй ӯ беэътибораст офтоб
آنکه پیش رأی او بیاعتبار است آفتاب
Пеши чашми аҳли бениш бо вуҷӯди талъаташ
پیش چشم اهل بینش با وجود طلعتش
Зарраи осо бешиква ва бевиқораст офтоб
ذرهآسا بیشکوه و بیوقار است آفتاب
Сояашро то басар дорад сағири андари баҳо
سایهاش را تا بسر دارد صغیر اندر بها
Пеши назмаши ҳамчуи зар кам айёраст офтоб
پیش نظمش همچو زر کمعیار است آفتاب