Ббзми қурб чу дидам миёнаи ману дӯст

ببزم قرب چو دیدم میانهٔ من و دوست

Ҳиҷобу пардау ҳоили тасаввури ман ва ӯст

حجاب و پرده و حائل تصور من و اوست

зи ҷои ҷустам ва худро фидоӣ ӯ кардам

ز جای جستم و خود را فدای او کردم

Ки то намонад касе дар мақоми алои дӯст

که تا نماند کسی در مقام الا دوست

Мар аинсхн напазирад ҷузи онкии гӯши дилаш

مر اینسخن نپذیرد جز آنکه گوش دلش

Раҳин замзамаи лои илоҳи алои ҳавасат

رهین زمزمهٔ لا اله الا هوست

Фикандаам сари худро чу гӯи бмидонӣ

فکنده‌ام سر خود را چو گو بمیدانی

Ки сарварони сарафрозро сар онҷо гӯаст

که سروران سرافراز را سر آنجا گوست

Марои бкъбаҳ чаҳ хуонеи брби каъбаи қисм

مرا بکعبه چه خوانی برب کعبه قسم

Ки саҷдаи гоҳи ман абрӯии он камон абрӯаст

که سجده گاه من ابروی آن کمان ابروست

Ҳазор мартабаи минӯи фидои ҳури вшӣ

هزار مرتبه مینو فدای حور وشی

Ки як табассум ӯ беҳтар аз дусад минӯаст

که یک تبسم او بهتر از دوصد مینوست

Сағир бар ту ҷФоӣӣ агар з дӯст расед

صغیر بر تو جفائی اگر ز دوست رسید

Манол ҳар чаҳ ки аз дӯст мерасад некӯаст

منال هر چه که از دوست میرسد نیکوست