Хуррам касе ки коми зи бахт ҷавон гирифт

خرم کسی که کام ز بخت جوان گرفت

Яъне ба сидқи домани пер Муғон гирифт

یعنی به صدق دامن پیر مغان گرفت

Барадам чу номи ишқи саро по бсухтам

بردم چو نام عشق سرا پا بسوختم

Чун шамъи котшши бавуҷуд аз забон гирифт

چون شمع کاتشش به وجود از زبان گرفت

Хубон диҳанд бӯса ва гиранд ҷони баҳо

خوبان دهند بوسه و گیرند جان بها

Нозам бидон ҳариф ки ин дод ва он гирифт

نازم بدان حریف که این داد و آن گرفت

Корам фитод то чу камар бо миёни ёр

کارم فتاد تا چو کمر با میان یار

Аз ҳар канори ғуссаи маро дар миён гирифт

از هر کنار غصه مرا در میان گرفت

Зулфаш гирифт ҷои брх ва ман бҳиртм

زلفش گرفت جا به رخ و من به حیرتم

Кин кофар аз барои чаҳ ҷо дар ҷинон гирифт

کاین کافر از برای چه جا در جنان گرفت

То баъд аз ин чаҳ оядам эй дӯстони бпиш

تا بعد از این چه آیدم ای دوستان به پیش

Ҳоле ки ишқ аз кафи ақлам Аннан гирифт

حالی که عشق از کف عقلم عنان گرفت

Ҳаркас ки чун сағири бҳидри паноҳи барад

هرکس که چون صغیر به حیدر پناه برد

Аз ҳар балоу ҳодиса хатам ан гирифт

از هر بلا و حادثه خط‌ امان گرفت

Онкўи супурди хати ғуломӣ ба Муртазо

آنکو سپرد خط غلامی به مرتضی

Сари хати растгории куну макони крФт

سر خط رستگاری کون و مکان گرفت

Шоҳи Наҷаф ки бандае аз бандагон ӯ

شاه نجف که بنده‌ای از بندگان او

Боҷи шарафи зи тоҷўрон ҷаҳон гирифт

باج شرف ز تاجوران جهان گرفت

Рифъат аз остонаи он шаҳи талаб ки арш

رفعت از آستانهٔ آن شه طلب که عرش

Ин рифъатӣ ки дорад аз он остон гирифт

این رفعتی که دارد از آن آستان گرفت