Фалаки хами гашт каз худ тарҳи чавгон ту андозад

فلک خم گشت کز خود طرح چوگان تو اندازد

Чу гӯ шуд меҳр то худро бмидон ту андозад

چو گو شد مهر تا خود را بمیدان تو اندازد

Аҷаби ширини намакдонӣ буд лаълат ки мехоҳад

عجب شیرین نمکدانی بود لعلت که میخواهد

Дили маҷрӯҳи худро дар намакдон ту андозад

دل مجروح خود را در نمکدان تو اندازد

Бимонанд дили маҷрӯҳи ман сад чок шуд шона

بمانند دل مجروح من صد چاک شد شانه

Ки шояд ?чанак дар зулфи парешон ту андозад

که شاید چنک در زلف پریشان تو اندازد

Дро дар бӯстон то сарв аз хиҷлати з по уфтад

درآ در بوستان تا سرو از خجلت ز پا افتد

Назар чун бар қади сарви хиромон ту андозад

نظر چون بر قد سرو خرامان تو اندازد

Аҷаб набӯд зи ҳасани длФрибт эй злихоўш

عجب نبود ز حسن دلفریبت ای زلیخاوش

Ки Юсуфи хеш дар чоҳи зи нхдон ту андозад

که یوسف خویش در چاه ز نخدان تو اندازد

Сабои гирди ҷаҳон саргашта мегардад ҳаме шояд

صبا گرد جهان سرگشته میگردد همی شاید

Ки то раҳли иқомат дар биёбон ту андозад

که تا رحل اقامت در بیابان تو اندازد

Дило магузор аз кафи шиша май бештар аз он

دلا مگذار از کف شیشهٔ می‌بیشتر از آن

Ки гардуни снки кин бар шишаи ҷон ту андозад

که گردون سنک کین بر شیشه جان تو اندازد

Стмкорои ситам кам кун ки охири ?чанаки овезаш

ستمکارا ستم کم کن که آخر چنک آویزش

Мукофоти амали андари гиребон ту андозад

مکافات عمل اندر گریبان تو اندازد

Сғирогар висоли ёри хоҳии дида гирён кун

صغیرا گر وصال یار خواهی دیده گریان کن

Буд кони маи назар бар чашми гирён ту андозад

بود کان مه نظر بر چشم گریان تو اندازد