Зулф аз шона биравӣ чу қамари миризд

زلف از شانه بروی چو قمر میریزد

ё ки бар барги самани сунбултар миризд

یا که بر برگ سمن سنبل تر میریزد

Ҳар дилӣ кӣ ҳадафи новак нозаш гардад

هر دلی کی هدف ناوک نازش گردد

Ғамзааш хӯни дили аҳли назари миризд

غمزه اش خون دل اهل نظر میریزد

Гар ниқоби афканд аз рӯй ҷӯади онзҳраҳи ҷабин

گر نقاب افکند از روی جود آنزهره جبین

Ҳасан ӯ обрӯии шамсу қамари миризд

حسن او آبروی شمس و قمر میریزد

Бо ки гӯям ки ҳамеи ком маро дорад талх

با که گویم که همی کام مرا دارد تلخ

Онкӣ аз қанди лабаши танги шукри миризд

آنکه از قند لبش تنگ شکر میریزد

Доманами ршги гулистон шудаи баси дида бар он

دامنم رشگ گلستان شده بس دیده بر آن

Бо хаёли рух ӯ хӯни ҷигари миризд

با خیال رخ او خون جگر میریزد

Кӣ шавам шод ки ҳар дами пай озурдан ман

کی شوم شاد که هر دم پی آزردن من

Фалаки буқаламуни ранг дигар миризд

فلک بوقلمون رنگ دگر میریزد

Уфтад аз қадар чу аз мард ҳунар гардад давр

افتد از قدر چو از مرد هنر گردد دور

намешавад зишти зи тоўс чу пари миризд

می شود زشت ز طاوس چو پر میریزد

Ганҷ бинад чу нашуд мояи худ аз хиҷлат

گنج بیند چو نشد مایهٔ خود از خجلت

Рӯ ниҳон мекунаду хок ба сари миризд

رو نهان می‌کند و خاک به سر میریزد

Ҳирс дуздӣаст ки ӯро накунигар зиндон

حرص دزدیست که او را نکنی گر زندان

Хӯни исои зи паии бурдани хари миризд

خون عیسی ز پی بردن خر میریزد

Баҳри раҳмат муталотим кунад онқтраҳи ашг

بحر رحمت متلاطم کند آنقطرهٔ اشگ

Ки зи чашми ту бҳнгоми саҳари миризд

که ز چشم تو بهنگام سحر میریزد

То сано хон шаҳаншоҳ Наҷаф гашта сағир

تا ثنا خوان شهنشاه نجف گشته صغیر

Суханаши об бар рӯй дару гуҳар май резад

سخنش آب بر روی در و گهر می‌ریزد