Ёри ошиқи каши мо дӯш ба сад ишвау ноз

یار عاشق‌کش ما دوش به صد عشوه و ناز

Гуфт бо зумраи ушшоқ ки оред ниёз

گفت با زمرهٔ عشاق که آرید نیاز

Борӣ эй ошиқи бечораи Марви ҷуз ба нишеб

باری ای عاشق بیچاره مرو جز به نشیب

Ки ба домон висолаш нарасад дасти фароз

که به دامان وصالش نرسد دست فراز

Ишқ парвона бинозам ки ба дилхоҳии шамъ

عشق پروانه بنازم که به دلخواهی شمع

Тарк ҷон карда ва аз шавқ ба сӯзасту гудоз

ترک جان کرده و از شوق به سوز است و گداز

Сӯрат аз дасти бунаи сират Маҳмӯд биор

صورت از دست بنه سیرت محمود بیار

То шӯии мқбли Маҳмӯди ҳақиқӣ чу Аёз

تا شوی مقبل محمود حقیقی چو ایاز

Коҳилӣ гар нахурӣ бода ки баҳри ҳамаи кас

کاهلی گر نخوری باده که بهر همه کس

Пери майхона Каримаст ва дар майкадаи боз

پیر میخانه کریم است و در میکده باز

Он замонӣ ки расад сари ҳақиқат ба зуҳӯр

آن زمانی که رسد سِرّ حقیقت به ظهور

эй баси афсӯс ки беҳуда хуранд аҳли муҷоз

ای بس افسوس که بیهوده خورند اهل مجاز

Ринд бош ва ҳунар омӯз зи риндони қадим

رند باش و هنر‌ آموز ز رندان قدیم

То барии гӯии ҳунар аз фалаки шӯъбадаи боз

تا بری گوی هنر از فلک شعبده‌باز

эй сғирои зи ?бирти ин рахти риё берун кун

ای صغیرا ز برت این رخت ریا بیرون کن

Остини ту буд кӯтаҳу дасти ту дароз

آستین تو بود کوته و دست تو دراز