Аз оби дида то надиҳӣ шустушӯии хеш
از آب دیده تا ندهی شستشوی خویش
Покон намедиҳанд туро раҳи бкўии хеш
پاکان نمی دهند تو را ره بکوی خویش
Дар орзӯии ганҷи абас ҷустуҷӯ кунӣ
در آرزوی گنج عبث جستجو کنی
эй бихбр чаро накунӣ ҷустуҷӯии хеш
ای بیخبر چرا نکنی جستجوی خویش
Умри абади зи чашмаи ҳайвони мҷуи марез
عمر ابد ز چشمهٔ حیوان مجو مریز
Бар хоки баҳри оби бақои обрӯии хеш
بر خاک بهر آب بقا آبروی خویش
Як соғарами хароби абади сохт аз чаҳ хам
یک ساغرم خراب ابد ساخت از چه خم
Ин бода карда пирмғон дар сабуии хеш
این باده کرده پیرمغان در سبوی خویش
Буд онкии орзӯии ҷаҳонгиряши бадал
بود آنکه آرزوی جهانگیریش بدل
Бингар чигуна баради бгўри орзӯии хеш
بنگر چگونه برد بگور آرزوی خویش
Беруни зи ҳад ҳавсила магушоӣ панҷа ро
بیرون ز حد حوصله مگشای پنجه را
Яъне бигир луқма бақадр гулӯии хеш
یعنی بگیر لقمه بقدر گلوی خویش
Чун хор чанд мояи озори мардумӣ
چون خار چند مایهٔ آزار مردمی
Глбош ва шод кун дилӣ аз рангу буии хеш
گلباش و شاد کن دلی از رنگ و بوی خویش
Аз шаш ҷиҳати гунаҳи бтўгар бастаи раҳи сағир
از شش جهت گنه بتو گر بسته ره صغیر
Аз тавба боз кун дар раҳмат биравӣ хеш
از توبه باز کن در رحمت بروی خویش