Ману туро бсхн карда ӯ баҳонаи хеш

من و ترا بسخن کرده او بهانهٔ خویش

Ки хўбгўид ва худ башнавад фасонаи хеш

که خوبگوید و خود بشنود فسانهٔ خویش

Бибин ббзм ки ноӣӣ чигуна аз лаби худ

ببین ببزم که نائی چگونه از لب خود

Дамад ба ноӣ ва диҳад гӯш бар таронаи хеш

دمد به نای و دهد گوش بر ترانهٔ خویش

Ману харобии дили баъди азин ки он дилбар

من و خرابی دل بعد ازین که آن دلبر

Хароб кард диламро ва сохт хонаи хеш

خراب کرد دلم را و ساخت خانهٔ خویش

Бдомн ар фиканам Тифли ашги ин на аҷаб

بدامن ار فکنم طفل اشگ این نه عجب

Даҳуми бдомни худ ҷои ноздонаи хеш

دهم بدامن خود جای نازدانهٔ خویش

Гирифтаи мурғи дилами ху чунон бидон хами зулф

گرفته مرغ دلم خو چنان بدان خم زلف

Ки ёд менакунад ҳеҷ зи ошиёнаи хеш

که یاد می‌نکند هیچ ز آشیانهٔ خویش

Биҳишти он ту зоҳиди ҳамин басаст маро

بهشت آن تو زاهد همین بس است مرا

Ки хонд пери Муғонам бар остонаи хеш

که خواند پیر مغانم بر آستانهٔ خویش

Биёб аз дили дарвеши гавҳари мақсӯд

بیاب از دل درویش گوهر مقصود

Ки сохтааст ҳақи ин ганҷро хазонаи хеш

که ساخته است حق این گنج را خزانهٔ خویش

Раво буд ки диҳад ҳар ду кунро аз каф

روا بود که دهد هر دو کون را از کف

Сағир дар талаби дилбари ягонаи хеш

صغیر در طلب دلبر یگانهٔ خویش