Чун рӯзи азали рахт ба майхона кашидем

چون روز ازل رخت به میخانه کشیدیم

Имрӯз аҷаб нест ки паймона кашидем

امروز عجب نیست که پیمانه کشیدیم

Дар ҳашар чу пурсанади з кирдор бигӯям

در حشر چو پرسند ز کردار بگویم

Умрии ҳамаро нози з ҷонона кашидем

عمری همه را ناز ز جانانه کشیدیم

Дидем чу занҷири сари зулф батон ро

دیدیم چو زنجیر سر زلف بتان را

Фарёду фиғон аз дил девона кашидем

فریاد و فغان از دل دیوانه کشیدیم

Аз туррааш оранди бмо то хабари дил

از طره اش آرند بما تا خبر دل

Миннати зи сабои гоҳи вгаҳ аз шона кашидем

منت ز صبا گاه وگه از شانه کشیدیم

Аз сӯхтан худ ба бар шамъи изораш

از سوختن خود به بر شمع عذارش

Садии барраи суҳбат парвона кашидем

سدی بره صحبت پروانه کشیدیم

Иктор аз он гесуии парчину гиреҳ буд

یکتار از آن گیسوی پرچین و گره بود

Онрштаҳ ки дар сбҳаҳи сад дона кашидем

آنرشته که در سبحهٔ صد دانه کشیدیم

Дидем чу халқии ҳамаи бегонаи зи ишқад

دیدیم چو خلقی همه بیگانه ز عشقد

По яксар аз он мардум бегона кашидем

پا یکسر از آن مردم بیگانه کشیدیم

То ҳашар ба майхона муқӣмем сғиро

تا حشر به میخانه مقیمیم صغیرا

Чун рӯзи азали рахт ба майхона кашидем

چون روز ازل رخت به میخانه کشیدیم