Гар ман аз ҳар ду ҷаҳони дасти бикбори кашам

گر من از هر دو جهان دست بیکبار کشم

Кофарами пой агар аз талаби ёри кашам

کافرم پای اگر از طلب یار کشم

Бикии ғамза талофӣ шавад аз ҷониби ёр

بیکی غمزه تلافی شود از جانب یار

Гар ҳазорон ситам аз ҷониби ағёри кашам

گر هزاران ستم از جانب اغیار کشم

Ман аз Андам ки шудам ошиқи гули домани азм

من از آندم که شدم عاشق گل دامن عزم

Бкмр бар задаам то ситами хори кашам

بکمر بر زده‌ام تا ستم خار کشم

Ҳаст дар хонаи марои шохи гули зебоӣ

هست در خانه مرا شاخ گل زیبایی

Ки на миннат дигар аз гул на зи гулзори кашам

که نه منت دگر از گل نه ز گلزار کشم

На фалак нест ҳиҷоби назари ман ҳар гоҳ

نه فلک نیست حجاب نظر من هر گاه

Серума бар дидаи зи хок дар хумори кашам

سرمه بر دیده ز خاک در خمار کشم

Соқиои мастам аз он бода мансӯрӣ кун

ساقیا مستم از آن بادهٔ منصوری کن

То ки фарёди аноолҳқи басари дори кашам

تا که فریاد اناالحق بسر دار کشم

То бкии мастӣу мастурӣ аз ин пас хоҳам

تا بکی مستی و مستوری از این پس خواهم

Рахти рсўоӣии худ бар сари бозори кашам

رخت رسوائی خود بر سر بازار کشم

Бикии шуълаи яқини хирмани гардуни сӯзад

بیکی شعله یقین خرمن گردون سوزد

Гар ман аз синаи худ оҳи шарари бори кашам

گر من از سینه خود آه شرر بار کشم

Бандаи ишқаму фориғ чу сағир аз ғами дайн

بندهٔ عشقم و فارغ چو صغیر از غم دین

На дигар миннати тасбеҳ ва на зуннори кашам

نه دگر منت تسبیح و نه زنار کشم