То бдоми ту ман эй ҷони ҷаҳони афтодам

تا بدام تو من ای جان جهان افتادم

Кард ишқи ту зи қайди ду ҷаҳони озодам

کرد عشق تو ز قید دو جهان آزادم

Ҳар қадари дарс киам вхтаҳ буд устодам

هر قدر درس که‌ام وخته بود استادم

Алифи қомати раънои ту барад аз ёдам

الف قامت رعنای تو برد از یادم

То чу тӯтии ҳамаи ҷои шарҳи даҳуми қанди лабат

تا چو طوطی همه جا شرح دهم قند لبت

Аз хаёли рахти ойина бабр биниҳодам

از خیال رخت آئینه ببر بنهادم

Ншнўдми панди касонгар ҳама бошад падарӣ

نشنودم پند کسان گر همه باشد پدری

Ман биравӣ ту санами ошиқи модари зодам

من بروی تو صنم عاشق مادر زادم

Боз монанди млоики ҳамаи шаб аз тасбеҳ

باز مانند ملایک همه شب از تسبیح

Бас равад бе маи рӯяти бФлки фарёдам

بس رود بی مه رویت بفلک فریادم

Хоҳӣ аз ман ту баҳри ишваи дилии ман чаканам

خواهی از من تو بهر عشوه دلی من چکنم

Доштами икдл ва дар ишва аввал додам

داشتم یکدل و در عشوهٔ اول دادم

Аз сари ин тани хокии бҳўоит чу ғубор

از سر این تن خاکی بهوایت چو غبار

Хостам то ки бкўии ту расонади бодам

خواستم تا که بکوی تو رساند بادم

То руху зулфу қадат дидаам эй ғунчаи даҳон

تا رخ و زلف و قدت دیده‌ام ای غنچه دهان

Бихбр аз гул ва аз сунбул ва аз шамшодам

بیخبر از گل و از سنبل و از شمشادم

Ту зи гесуии сияҳи Лайлӣ ва ман маҷнӯнам

تو ز گیسوی سیه لیلی و من مجنونم

Ту бширин даҳании шуҳра ва ман Фарҳодам

تو بشیرین دهنی شهره و من فرهادم

Грмн аз тешаи ҳиммати бикунами решаи кӯҳ

گرمن از تیشهٔ همت بکنم ریشهٔ کوه

Тешаи ишқи ту охири бикунади бунёдам

تیشهٔ عشق تو آخر بکند بنیادم

То гирифтӣ бадалами хона харобам кардӣ

تا گرفتی بدلم خانه خرابم کردی

Кӣ пас охир кунӣ эй хонаи хароби ободам

کی پس آخر کنی ای خانه خراب‌ آبادم

Бидиҳ аз васли руху қомати худ коми маро

بده از وصل رخ و قامت خود کام مرا

То намоеи зи ғами рӯзи қиёмати шодам

تا نمایی ز غم روز قیامت شادم

Барқи бедод касе хирмани ман сӯхти сағир

برق بیداد کسی خرمن من سوخت صغیر

Ки аз ӯ кас натавонад бастанд додам

که از او کس نتواند بستاند دادم