Гуфт донои падарӣ бо писар аз огоҳӣ

گفت دانا پدری با پسر از آگاهی

Он биёбӣ ки барои дгарон мехоҳӣ

آن بیابی که برای دگران می‌خواهی

Рост рӯ бош чу моҳӣ ки хурии оби зулол

راست‌رو باش چو ماهی که خوری آب زلال

На чу харчанги хурии оби гул аз кҷроҳӣ

نه چو خرچنگ خوری آب گل از کج‌راهی

Охири кор агар чора набошад ҷузи мрк

آخر کار اگر چاره نباشد جز مرگ

эй бародар чаҳ гдоӣӣ ва чаҳ шоҳаншоҳӣ

ای برادر چه گدایی و چه شاهنشاهی

Оқибати манзили ту қитъа заминӣаст агар

عاقبت منزل تو قطعه زمینی است اگر

Қоф то қоф бигирӣу зи ма то моҳӣ

قاف تا قاف بگیری و ز مه تا ماهی

Дасту по ҷамъ куну тӯша роҳӣ бурдор

دست و پا جمع کن و توشهٔ راهی بردار

Ғофили ин қофилаи риҳлат будаш ногоҳе

غافل این قافله رحلت بودش ناگاهی

Кӣ бФрдоӣ қиёмат шавадат қадари баланд

کی به فردای قیامت شودت قدر بلند

Ту ки дар ҳақи худ имрӯз кунӣ кӯтоҳӣ

تو که در حق خود‌ امروز کنی کوتاهی

Бо худои кор худ андоз магар нишнидӣ

با خدا کار خود انداز مگر نشنیدی

Нори намрудӣу гулзори халили аллоҳӣ

نار نمرودی و گلزار خلیل اللهی

Маргро вақт чаҳ соласт ва чаҳ моҳаст ва чаҳ рӯз

مرگ را وقت چه سالست و چه ماهست و چه روز

Ҳечкасро бҷҳон нест аз он огоҳӣ

هیچکس را به جهان نیست از آن آگاهی

Бтў гуфтанд сғиро ки бад-ӣн роҳ бирав

به تو گفتند صغیرا که بدین راه برو

Ту бидон роҳ рӯй ҳаст магари дилхоҳӣ

تو بدان راه روی هست مگر دلخواهی