Хуш мегузарад онкии марои рӯҳ ва равонаст

خوش میگذرد آنکه مرا روح و روانست

Вондри пай ӯ аз тани ман рӯҳ равонаст

واندر پی او از تن من روح روانست

Мўӣист майонаш ки аз он ҳеҷ нишон нест

موئیست میانش که از آن هیچ نشان نیست

Ҷузи лоғарии ман ки азон мӯӣ миёнаст

جز لاغری من که ازآن موی میانست

То дидаам он лаъли лабу қомату рухсор

تا دیده ام آن لعل لب و قامت و رخسار

Кӣ дар назарами кавсару тӯбоу ҷнонст

کی در نظرم کوثر و طوبی و جنانست

Чашмаши ҳамаи тири мижаи пайваста бар абрӯ

چشمش همه تیر مژه پیوسته بر ابرو

Ин тарки сияҳи масти аҷаб сахт камонаст

این ترک سیه مست عجب سخت کمانست

Танҳо на маро карда парешони сари зулфаш

تنها نه مرا کرده پریشان سر زلفش

Ошуфтаи он турраи дил халқ ҷаҳонаст

آشفته آن طره دل خلق جهانست

Даст аз сару ҷони шӯи барраи ишқ ки ин роҳ

دست از سر و جان شو بره عشق که این راه

Аввали қадамаши пой задан бар сар ҷонаст

اول قدمش پای زدن بر سر جانست

Дар бодия ишқ бизан хаймаи сағир !

در بادیهٔ عشق بزن خیمه صغیر!

Конҷо на дигар суҳбати кун ва на маконаст

کانجا نه دگر صحبت کون و نه مکانست