Носеҳ аз бемории ишқ аз чаҳ бими ореи маро

ناصح از بیماری عشق از چه بیم آری مرا

Хуштар аз сиҳҳат буд ин гӯнаи бемории маро

خوشتر از صحت بود این گونه بیماری مرا

То дар ин беморем аз бепарасторӣ чаҳ бок

تا در این بیماریم از بی پرستاری چه باک

Мекунад беморӣ аз шафқати парастории маро

میکند بیماری از شفقت پرستاری مرا

То гирифторам ба ишқи озодам аз куну макон

تا گرفتارم به عشق آزادم از کون و مکان

Карда озод аз ду олами ин гирифтории маро

کرده آزاد از دو عالم این گرفتاری مرا

Гарчи хорам лек бо он гули қаринами рӯзу шаб

گرچه خوارم لیک با آن گل قرینم روز و شب

Иззатӣ ҳаргиз набошад ба аз ин хории маро

عزتی هرگز نباشد به از این خواری مرا

Ман худ ар хоҳам барои ӯст не аз баҳри худ

من خود ار خواهم برای اوست نی از بهر خود

Гуфтамат ин тоз худхоҳон мапиндорӣ маро

گفتمت این تاز خودخواهان مپنداری مرا

эй фалак ман нестам он каз ту байнами неку бад

ای فلک من نیستم آن کز تو بینم نیک و بد

Даст бигушогар ки битавонӣ бёзории маро

دست بگشا گر که بتوانی بیازاری مرا

Мекунам аз ҳиммати худ чархро ёрии сағир

میکنم از همت خود چرخ را یاری صغیر

Гар кунад лутфи алии Муртазои ёрии маро

گر کند لطف علی مرتضی یاری مرا