Аз он надида касе офтоб рӯй ту ро

از آن ندیده کسی آفتاب روی تو را

Ки парда гашта таҷаллӣ рух накӯй ту ро

که پرده گشته تجلی رخ نکوی تو را

Тавон гузашти з ҳар орзӯ вале ҳаргиз

توان گذشت ز هر آرزو ولی هرگز

зи дил бадар натавон кард орзӯии ту ро

ز دل بدر نتوان کرد آرزوی تو را

Касе ки нест асири ту кӯ ки ман ба ҷаҳон

کسی که نیست اسیر تو کو که من به جهان

Ба гардани ҳамаи байнами каманди мӯии ту ро

به گردن همه بینم کمند موی تو را

Муроди раҳрави дайру кунишату каъбаи тўӣӣ

مراد رهرو دیر و کنشت و کعبه توئی

Ки ҷумла дар талаб афтодаанд кӯии ту ро

که جمله در طلب افتاده اند کوی تو را

Куҷо ба ғайр диҳад фитнаи ҷаҳони нисбат

کجا به غیر دهد فتنه جهان نسبت

Касе ки дида чу ман чашми фитнаи ҷӯии туро

کسی که دیده چو من چشم فتنه جوی ترا

Саводи чину хторо даҳум ба шукрона

سواد چین و ختا را دهم به شکرانه

Ба чанги орм агар зулфи мшгбўии туро

به چنگ آرم اگر زلف مشگبوی ترا

Чунон ки булбули шӯридаи васф гул гуяд

چنان که بلبل شوریده وصف گل گوید

Сағири вирд забон карда гуфтугӯии туро

صغیر ورد زبان کرده گفتگوی ترا