Шарҳи ҳоли ману зулфи ту ки дар гулшан гуфт

شرح حال من و زلف تو که در گلشن گفت

Ки чу ҳоли ман ва чун зулфи ту сунбул ошуфт

که چو حال من و چون زلف تو سنبل آشفت

Дӯш кардӣ чу ба оҳами ту табассум гуфтам

دوش کردی چو به آهم تو تبسم گفتم

Муждаи аидл ки ббоди саҳарии ғунчаи шигифт

مژده ایدل که بباد سحری غنچه شگفت

Бохатми ҷони бтў эй абрўзи ҷонон ва ҳануз

باختم جان بتو ای ابروز جانان و هنوز

наменадонам ки туро тоқ бихонам ё ҷуфт

می ندانم که تو را طاق بخوانم یا جفت

Баҳр ман гуфт касе қиссаи Фарҳоду маро

بهر من گفت کسی قصهٔ فرهاد و مرا

Наравад то абад аз ёди зи бас ширин гуфт

نرود تا ابد از یاد ز بس شیرین گفت

Чист хок дар майхона ки ҳар аҳли назар

چیست خاک در میخانه که هر اهل نظر

Биравӣ аз ашки равон об зад ва аз мижа рафт

بروی از اشک روان آب زد و از مژه رفت

Сухани пери харобот ба ҷон май арзад

سخن پیر خرابات به جان می‌ارزد

Лек ҳарфи ману зоҳид ҳама мебошад муфт

لیک حرف من و زاهد همه میباشد مفت

Чашми бемор батон дид сағир ва аз ғам

چشم بیمار بتان دید صغیر و از غم

Гашти бемори бдонҳол ки дар бистар хуфт

گشت بیمار بدانحال که در بستر خفت