Пурсед соилии зи ман он об хшг чист

پرسید سائلی ز من آن آب خشگ چیست

Каз чашмаи кишти ҷорӣ ва он чашма тар накард

کز چشمه کشت جاری و آن چشمه تر نکرد

Гуфтам ки ҳаст он адабиёт бе фурӯғ

گفتم که هست آن ادبیات بی‌فروغ

Кандар вуҷӯди қоили худ ҳам асар накард

کاندر وجود قائل خود هم اثر نکرد