Асби савории лаб обӣ расед

اسب سواری لب آبی رسید

Мураккабаш аз пўиаҳ бимонад ва рамед

مرکبش از پویه بماند و رمید

Заҷр ҳаме кардаш ва ҳиммат гумошт

زجر همی کردش و همت گماشت

Асби баҷои монда ва судӣ надошт

اسب بجا مانده و سودی نداشت

Софи замирӣ ки бадаши ҷони пок

صاف ضمیری که بدش جان پاک

Об Биёлуд ба як мушти хок

آب بیالود به یک مشت خاک

Асб гузар карду савор аз шигифт

اسب گذر کرد و سوار از شگفت

Домани он мард чу гардӣ гирифт

دامن آن مرد چو گردی گرفت

Гуфт ки ин парда чаҳ асрор дошт

گفت که این پرده چه اسرار داشت

Марди чунин баҳри вай изҳор дошт

مرد چنین بهر وی اظهار داشت

Гуфт ки асби ту дар ин об дид

گفت که اسب تو در این آب دید

Акси худ ва аз ту Аннан дар кашид

عکس خود و از تو عنان در کشید

Нихвати худ байняш аз роҳи барад

نخوت خود بینیش از راه برد

Пои паии саркашии аинсони фишурд

پای پی سرکشی اینسان فشرد

Ҳилтӣ аз баҳр вай ангехтам

حیلتی از بهر وی انگیختم

Акси варои хок ба сари рехтам

عکس ورا خاک به سر ریختم

Об шуд олӯдаи бхок ва дигар

آب شد آلوده بخاک و دگر

Акс нашуд дар назараши ҷилва гар

عکس نشد در نظرش جلوه‌گر

Дар раҳи худ монеъ ва ҳоил наёфт

در ره خود مانع و حایل نیافت

Раст аз он доми брФтни шитофт

رست از آن دام برفتن شتافت

Ростии андари раҳи раҳрави хатар

راستی اندر ره رهرو خطر

Нест зи худ бинӣу нихвати бтар

نیست ز خود بینی و نخوت بتر

Толиби ҳақи соҳиб тамкин шавад

طالب حق صاحب تمکین شود

Ҳаркии з худ раст худобин шавад

هرکه ز خود رست خدابین شود

Кори бтўФиқ бар ояд сағир

کار بتوفیق بر آید صغیر

Доман бахшанда тавфиқи гир

دامن بخشندهٔ توفیق گیر