Духтаракии сини диҳиши нотамом
دخترکی سنّ دهش ناتمام
Ношуда дар хонаи шӯяши мақом
ناشده در خانهٔ شویش مقام
Буд яке рӯз ба таии тариқ
بود یکی روز به طی طریق
Каш гузар афтод бчоҳии амиқ
کِش گذر افتاد به چاهی عمیق
Кард дар он чоҳи нигоҳ ва нишаст
کرد در آن چاه نگاه و نشست
Мӯӣ кунон зад басар ва рӯй даст
مویکنان زد به سر و روی دست
Ашги ҳамеи рехт чу абри баҳор
اشک همی ریخت چو ابر بهار
Нола ҳаме зад зи даруни ръдўор
ناله همی زد ز درون رعدوار
Замзама сар кард бсўти ҳазин
زمزمه سر کرد به صوت حزین
Гуфт дар он замзама ҳар дами чунин
گفت در آن زمزمه هر دم چنین
Оҳи ду нави боўаҳи мафқуди ман
آه دو نوباوهٔ مفقود من
Вои асФои Аҳмаду Маҳмӯди ман
وا اسفا احمد و محمود من
Гуфт касе духтарак ӣнҳол чист
گفت کسی دخترک این حال چیست
Гӯ ки буд Аҳмад ва Маҳмӯд кист
گو که بُوَد احمد و محمود کیست
Гуфт маро дарназар ояд ки шӯй
گفت مرا در نظر آید که شوی
Чунки маро гираду оради бкўӣ
چون که مرا گیرد و آرد به کوی
Нахли вуҷӯдами бишавади бори вар
نخل وجودم بشود بارور
Зоем аз он шӯии ду зебои писар
زایم از آن شوی دو زیبا پسر
Бӯсаи занам бар рухи глФои машон
بوسه زنم بر رخ گلفامشان
Аҳмаду Маҳмӯди нуҳуми номашон
احمد و محمود نهم نامشان
АФтршони рӯзӣ аз ин сӯии роҳ
افترشان روزی از این سوی راه
Ҳар ду дар уфтанд зи ғифлати бчоаҳ
هر دو در افتند ز غفلت به چاه
Ман шавам огоҳ ва дар ин сарзамин
من شوم آگاه و در این سرزمین
Оем ва ингуна бар орми ҳнин
آیم و این گونه بر آرم حنین
Ҷони ман он духтари шӯридаи ҳол
جان من آن دختر شوریده حال
Нафаси ману тест бгоҳ мисол
نفس من و توست به گاه مثال
Аҳмаду Маҳмӯди ҳам омоли мост
احمد و محمود هم آمال ماست
Кони ғаму андӯҳи мау соли мост
کان غم و اندوه مه و سال ماست
Мо шударо хӯн надам ме хӯрем
ما شده را خون ندم میخوریم
Ношударо биҳдаҳ ғам ме хӯрем
ناشده را بیهده غم میخوریم
Ҳол ндонему з худ ғофилем
حال ندانیم و ز خود غافلیم
Ғмздаҳи мозӣу мстқблим
غمزدهٔ ماضی و مستقبلیم
Мардуми доно на чу мо ғофиланд
مردم دانا نه چو ما غافلند
Фориғ аз андеша бе ҳосиланд
فارغ از اندیشهٔ بیحاصلند
Бехайр аз гардиш мондаанду сол
بیخیر از گردش ماندهاند و سال
Мозӣ ва мстқблшон ҳаст ҳол
ماضی و مستقبلشان هست حال
Ҳам ту сағир аз паии он ҳол бош
هم تو صغیر از پی آن حال باش
Фориғ аз андӯҳи ма ва сол бош
فارغ از اندوه مه و سال باش