Ду тани паҳлавони сухан дар миён
دو تن پهلوان سخن در میان
Сухан будашон аз тан ва аз равон
سخن بودشان از تن و از روان
Яке гуфт боист неруии тан
یکی گفت بایست نیروی تن
Ки гуфтор Фирдавсӣаст ин сухан
که گفتار فردوسی است این سخن
« зи неру буд мардро ростӣ »
«ز نیرو بود مرد را راستی»
« зи сустӣ кажӣ зояду костӣ »
«ز سستی کژی زاید و کاستی»
Яке гуфт пурвирд бояд равон
یکی گفت پرورد باید روان
Ки фармӯдаи он шоири поки ҷон
که فرموده آن شاعر پاکجان
« тавоно буд ҳаркии доно буд »
«توانا بود هرکه دانا بود»
« зи дониши дили пери бурно буд »
«ز دانش دل پیر برنا بود»
Сухани бас ба пероя оростанд
سخن بس به پیرایه آراستند
Худ аз банда санҷиданаш хостанд
خود از بنده سنجیدنش خواستند
Бигуфтам ки дар ин раҳи раҳравон
بگفتم که در این ره رهروان
Басӣ раҳ супурданд андари ҷаҳон
بسی ره سپردند اندر جهان
Дўрҳрўкаҳ монанди эшон кам аст
دو رهرو که مانند ایشان کم است
Ҳамоно ки Фирдавсӣ ва рустам аст
همانا که فردوسی و رستم است
Ба байнем аз ин ду дар рӯзгор
ببینیم از این دو در روزگار
Чаҳ монад аз ҳунари солҳо ёдгор
چه ماند از هنر سالها یادگار
Ба байнем бошад киро бартарӣ
ببینیم باشد که را برتری
зи тани парварӣу зи равони парварӣ
ز تنپروری وز روانپروری
Бар марди донои равон дониш аст
برِ مرد دانا روان دانش است
Тан ар парварии баҳр дониш хушаст
تن ار پروری بهر دانش خوش است
Нагӯям мпрўри тан эй паҳлавон
نگویم مپرور تن ای پهلوان
Бпрўр вале ҳам тан ва ҳам равон
بپرور ولی هم تن و هم روان
Буд тан чу асбу равони чўнсўор
بود تن چو اسب و روان چون سوار
Чу набӯд савор асб ноед бакор
چو نبود سوار اسب ناید به کار
Савори асбро чун кашад зиррон
سوار اسب را چون کشد زیر ران
Худ ин ром гардад ба неруии он
خود این رام گردد به نیروی آن
Зиҳии ховарии Авестоади сухан
زهی خاوری اوستاد سخن
Ки хўршидўши гашти пртўФкн
که خورشیدوش گشت پرتوفکن
Бсбки хуш ва гуфта длФрўз
به سبک خوش و گفتهٔ دلفروز
Шаби тор эрониён кард рӯз
شب تار ایرانیان کرد روز
Набӯд ар ки Фирдавсии неки хуй
نبود ار که فردوسی نیکخوی
Чаҳ номии бад аз рустами ҷангҷӯӣ
چه نامی بد از رستم جنگجوی
Агар буд рустам дар он рӯзгор
اگر بود رستم در آن روزگار
Ки Фирдавсӣ аз хома шуд мшкбор
که فردوسی از خامه شد مشکبار
Чу пайкораш бинвишт бо Ашкбӯс
چو پیکارش بنوشت با اشکبوس
Ба дасташ ҳаме дод бо ашки бӯс
به دستش همیداد با اشک بوس
Зрзмш ба парон хаданг гузин
ز رزمش به پرّان خدنگ گزین
Ба майдон Исфандиёр гузин
به میدان اسفندیار گزین
Сухан гуфт онсон ки гӯяндагон
سخن گفت آن سان که گویندگان
Наёранд гуфтани бгитӣ чу он
نیارند گفتن به گیتی چو آن
Бдиўонш ар ёзи бинии дуруст
به دیوانش ار باز بینی درست
Яке паҳни майдон буд каз нахуст
یکی پهن میدان بود کز نخست
Дар он карда омодаи неруии ҷанг
در آن کرده آماده نیروی جنگ
Ба душмани сари роҳ бар бастаи танг
به دشمن سر راه بر بسته تنگ
Хднк аз алиф кардау знўни камон
خدنگ از الف کرده وز نون کمان
зро теғ ваз мем гурзи гарон
ز را تیغ وز میم گرز گران
Синон карда аз лоами он арҷманд
سنان کرده از لام آن ارجمند
зи ташдиди таркиши ҳам аз мади каманд
ز تشدید ترکش هم از مد کمند
Кашида зи душмани шабу рӯзи кин
کشیده ز دشمن شب و روز کین
Ба номи далерони Эрони замин
به نام دلیران ایرانزمین
Фаромарзу Бурзуи фиребурзу Гев
فرامرز و برزو فریبرز و گیو
Каз эшон ҷаҳонӣ буд пари ғарив
کز ایشان جهانی بود پر غریو
Ҳамаи сояи пурвирд он парчаманд
همه سایهپروردِ آن پرچمند
Ҳамаи зиндаи он масеҳои манд
همه زندهٔ آن مسیحادمند
Яке хон ба паҳноӣ рӯй замин
یکی خوان به پهنای روی زمین
Бгстрдаҳи он Авестоади маин
بگسترده آن اوستاد مهین
Ҷаҳонӣ бидон хон шудаи миҳмон
جهانی بدان خوان شده میهمان
Зиҳӣ хон рангини зиҳии мизбон
زهی خوان رنگین زهی میزبان
Паии ҳақгузорӣ зи меҳмоняш
پی حقگذاری ز مهمانیاش
Ситояд сағири сипоҳоняш
ستاید صغیر سپاهانیاش
Равони бахшяш бар аҷами ёди бод
روانبخشیاش بر عجم یاد باد
Равони равони парвариши шоди бод
روان روانپرورش شاد باد