Вуруди ид ки ғам мезадуд аз дилҳо

ورود عید که غم میزدود از دلها

Кунун фазояд моро бағами ғами дигар

کنون فزاید ما را بغم غم دیگر

Чигуна идии идӣ ки ҷои ҷомаи ид

چگونه عیدی عیدی که جای جامهٔ عید

Намӯд дасти аҷали халқро кафан дар бар

نمود دست اجل خلق را کفن در بر

Чигуна идии идии чунон гарони мақдам

چگونه عیدی عیدی چنان گران مقدم

Ки ҳеҷ нест зи ёрони иди пори асар

که هیچ نیست ز یاران عید پار اثر

Хулоса омадани ид дар чунин айём

خلاصه آمدن عید در چنین ایام

Ҳаме ба дарди сроФзоиду бхўни ҷигар

همی به درد سرافزاید و بخون جگر

Бидон намояди ин ид омадан ки ту худ

بدان نماید این عید‌ آمدن که تو خود

Гурусна бошӣу меҳмони дроидт аз дар

گرسنه باشی و مهمان درآیدت از در

Гузашт ва мегузарад солии ончунон бар халқ

گذشت و میگذرد سالی آنچنان بر خلق

Ки нест чархи куҳани солро чу он баназар

که نیست چرخ کهن سال را چو آن بنظر

Чигуна солии солӣ ки гӯиёи гандум

چگونه سالی سالی که گوئیا گندم

Шуда аст наҳй бар авлоди бўолбшр чу падар

شده است نهی بر اولاد بوالبشر چو پدر

Ва ё ки хӯрд чу ӯ дар биҳишти гандум ро

و یا که خورد چو او در بهشت گندم را

Кунун кашанди бадунёи зи насл ӯ кайфар

کنون کشند بدنیا ز نسل او کیفر

Чигуна қаҳтии нҳтӣ ки лолаи рӯйон ро

چگونه قحطی نحطی که لاله رویان را

Қарини брки хазони гашти оризи аҳмар

قرین برک خزان گشت عارض احمر

Чигуна қаҳтии қаҳтӣ ки маҷмаъи ушшоқ

چگونه قحطی قحطی که مجمع عشاق

Зиҳам намӯда парешон чу турраи дилбар

زهم نموده پریشان چو طرهٔ دلبر

Чигуна қаҳтии қаҳтӣ ки аз тиҳии дастӣ

چگونه قحطی قحطی که از تهی دستی

Брҳн мебиниҳоданд май кашони соғар

برهن می‌بنهادند می‌کشان ساغر

Ҳазор ва сесад ва сӣ буд ва шаш пас аз ҳиҷрат

هزار و سیصد و سی بود و شش پس از هجرت

Сағир кард рақами ин қазия бар дафтар

صغیر کرد رقم این قضیه بر دفتر