Нозами иқдоми ҷаноби мирзои аббоси хон

نازم اقدام جناب میرزا عباس خان

Конҷмн шуд мустадом аз ӯ ба шаҳри Исфаҳон

کانجمن شد مستدام از او به شهر اصفهان

Ҳиммати волоӣ ӯ бингар ки дар аҳдии чунин

همت والای او بنگر که در عهدی چنین

Каз камол ва фазл безоранд абнои замон

کز کمال و فضل بیزارند ابنای زمان

Шеърро хонанд мӯҳмали таъна бар шоир зананд

شعر را خوانند مهمل طعنه بر شاعر زنند

Гарчи нгшоинди худ ало ки бар мӯҳмали даҳон

گرچه نگشایند خود الا که بر مهمل دهان

Чун нмиФҳмнди маънии мункир сӯрат шаванд

چون نمیفهمند معنی منکر صورت شوند

Ғофиланд аз инки дар ин ҷисм пинҳонаст ҷон

غافلند از اینکه در این جسم پنهانست جان

Гоҳ мегӯйанд ин бе завқи мардуми тобкӣ

گاه می‌گویند این بی‌ذوق مردم تابکی

Аз гули рухсори мигўӣид ва аз мӯии миён

از گل رخسار میگوئید و از موی میان

Гоҳи мигўинд охир кист ёр ва чист ишқ

گاه میگویند آخر کیست یار و چیست عشق

То ба кӣ зинсони такаллум то ба кӣ зинсони баён

تا به‌کی زینسان تکلم تا به‌کی زینسان بیان

Ҳафтсад соласт саъдии шоҳи иқлӣми сухан

هفتصد سال است سعدی شاه اقلیم سخن

Малики оламро мусаххар дорад аз теғи забон

ملک عالم را مسخر دارد از تیغ زبان

Ҳамчунин ҳофиз ки андари шоирӣ пайғамбар аст

همچنین حافظ که اندر شاعری پیغمبر است

Шеъри фаҳмонро баҳақ мехонд он қудсии лисон

شعر فهمان را بحق میخواند آن قدسی لسان

Бози Фирдавсии Низомии ҳам сноӣии мавлавӣ

باز فردوسی نظامی هم سنائی مولوی

Шайхи аттор онкӣ дорад доруии ҷон дар дукон

شیخ عطار آنکه دارد داروی جان در دکان

Носири хусрави камоли исфаҳонии Авҳадӣ

ناصر خسرو کمال اصفهانی اوحدی

Шоирони нуктаи санҷу орифони нуктаи дон

شاعران نکته‌سنج و عارفان نکته‌دان

Бардаанд аз шеъри гӯии номи нек аз ҳаркасӣ

برده‌اند از شعر گوی نام نیک از هرکسی

Додаанд аз назм дод маърифати андари ҷаҳон

داده‌اند از نظم داد معرفت اندر جهان

Муҳташами Аммони висоли ӣнон ки то маҳшар кунанд

محتشم عمان وصال اینان که تا محشر کنند

Дар мросии хӯни дил аз дидаи мардуми равон

در مراثی خون دل از دیدهٔ مردم روان

Баҳр ҳар давлат заволӣ ҳаст дар олами яқин

بهر هر دولت زوالی هست در عالم یقین

Давлат шеъраст кон то ҳашар монад ҷовдон

دولت شعر است کان تا حشر ماند جاودان

Бории ин равнақи даҳ ирфони мудӣри анҷуман

باری این رونق ده عرفان مدیر انجمن

Каз ҷаноби ҳақи муаййиди бод дар куну макон

کز جناب حق مؤید باد در کون و مکان

Қурби даҳ соласт каз худ май намояди сарфи мол

قرب ده سال است کز خود می‌نماید صرف مال

Ва истионат несташ ҷуз аз худои мстъон

و استعانت نیستش جز از خدای مستعان

Зин сифат мекун сифоти дигарашро ҳам қиёс

زین صفت می‌کن صفات دیگرش را هم قیاس

Зонка бошад гули зи боғу дона аз хирмани нишон

زانکه باشد گل ز باغ و دانه از خرمن نشان

Дар назми шоиронро гашта аз ҷони муштарӣ

دُرّ نظم شاعران را گشته از جان مشتری

Бо вуҷӯди инки худ лаъли маъонии рости кон

با وجود اینکه خود لعل معانی راست کان

Гар хабари ҷўӣии зи сабки шоирони анҷуман

گر خبر جوئی ز سبک شاعران انجمن

Дар адаб гӯйанд ва дар васфи расӯлу хонадон

در ادب گویند و در وصف رسول و خاندان

Боди арзонӣ бадишон дода эзади ҷумла ро

باد ارزانی بدیشان داده ایزد جمله را

Фикри бикру лафзи хуши табъи куҳани бахти ҷавон

فکر بکر و لفظ خوش طبع کهن بخت جوان

Ин мусӣбати номаро имсол гуфтанду мудӣр

این مصیبت‌نامه را‌ امسال گفتند و مدیر

Баҳр забташ кард иқдому паии таърихи он

بهر ضبطش کرد اقدام و پی تاریخ آن

Хоки иқдоми сухани санҷони сағир аз шавқ гуфт

خاک اقدام سخن‌سنجان صغیر از شوق گفت

Нозами иқдоми ҷаноби мирзои аббоси хон

نازم اقدام جناب میرزا عباس‌خان