Сияҳ чарада ҳоҷии бшири онкӣ буд
سیه چرده حاجی بشیر آنکه بود
Дилаш аз риёзати сифеду мунир
دلش از ریاضت سفید و منیر
На ҷузи зикри маҳбӯбаши андари забон
نه جز ذکر محبوبش اندر زبان
На ҷузи ёди мавлояши андари замир
نه جز یاد مولایش اندر ضمیر
Ҳамаш хуии нек ва ҳамаш халқи хуш
همش خوی نیک و همش خلق خوش
Ҳамаш мӯии мшг ва ҳамаш бўъбир
همش موی مشگ و همش بوعبیر
Арз рафт чун ногаҳони зини сарой
عرض رفت چون ناگهان زین سرای
Бидон сӯ ки ҳаркас равад ногузир
بدان سو که هرکس رود ناگزیر
Ба таъйини таърихи фӯташи ҳаме
به تعیین تاریخ فوتش همی
зи як ҷамъ мстФср омад сағир
ز یک جمع مستفسر آمد صغیر
Бширӣ сар оварад берун ва гуфт
بشیری سر آورد بیرون و گفت
Ки ҷо дар ҷинон ёфт ҳоҷии бшир
که جا در جنان یافت حاجی بشیر