БоБам чу видоъи ин ҷаҳон гуфт

بابم چو وداع این جهان گفت

Ҷамъияти хотир ман ошуфт

جمعیت خاطر من آشفت

Шуд тоқати ҷони зи марг ӯ тоқ

شد طاقت جان ز مرگ او طاق

Гардид дили ҳазини бағами ҷуфт

گردید دل حزین بغم جفت

Баси боб ғамам биравӣ шуд боз

بس باب غمم بروی شد باز

БоБам чу зи дида рӯй бнҳФт

بابم چو ز دیده روی بنهفت

Рӯҳаши бФрҳи қарин ки то буд

روحش بفرح قرین که تا بود

Аз хавотири ман ғубор ғам рафт

از خواطر من غبار غم رفت

Алҳақ зи насим шафқат ӯст

الحق ز نسیم شفقت اوست

Ин гулшани табъи ман ки бушковат

این گلشن طبع من که بشکفت

Ганҷ гуҳарам намӯд аз бас

گنج گهرم نمود از بس

Дар тарбиятами зи лаъл дар сифт

در تربیتم ز لعل در سفت

Алқсаҳ чу ӯ ба бистари хок

القصه چو او به بستر خاک

Бо меҳри алӣу ол ӯ хуфт

با مهر علی و آل او خفت

Таърихи вафот ӯ сурӯдам

تاریخ وفات او سرودم

То ҷон биспурад ё алӣ гуфт

تا جان بسپرد یا علی گفت