Муддатӣ буд дар сарои вуҷӯд

مدتی بود در سرای وجود

Чашми ман хира бар лақои вуҷӯд

چشم من خیره بر لقای وجود

Доштами хуш ба дидаи ибрат

داشتم خوش به دیدهٔ عبرت

Сайри бустон бо сафои вуҷӯд

سیر بستان با صفای وجود

Май шакуфтам чун ғунча ме дидам

می‌شکفتم چون غنچه می‌دیدم

Ҳар гул аз боғи длгшои вуҷӯд

هر گل از باغ دلگشای وجود

Май расидам ба гӯши ҷон ҳар дам

می‌رسیدم به گوش جان هر دم

Нағмаи дилрабои з ноӣ вуҷӯд

نغمهٔ دلربا ز نای وجود

Рӯзу шаби гӯши ҳуши худ аз шавқ

روز و شب گوش هوش خود از شوق

Доштами боз бар навой вуҷӯд

داشتم باز بر نوای وجود

Андак андак кашид майли дилам

اندک اندک کشید میل دلم

Ҷониби бонии баннои вуҷӯд

جانب بانی بنای وجود

Гуфтам албата боядам донист

گفتم البته بایدم دانست

Ки буд соҳиби сарои вуҷӯд

که بود صاحب سرای وجود

Назд пирмғон шудам гуфтам

نزد پیرمغان شدم گفتم

эй вуҷӯди миннати фидои вуҷӯд

ای وجود منت فدای وجود

Дар пас пардаи даст қудрат кист

در پس پرده دست قدرت کیست

Ки бпо дорад ин ливои вуҷӯд

که بپا دارد این لوای وجود

Рехт ҷом мем ба ком ва бигуфт

ریخت جام میم به کام و بگفت

Гӯши дили дор бар Нидои вуҷӯд

گوش دل دار بر ندای وجود

Он замони ин таронаи дилкаш

آن زمان این ترانهٔ دلکش

Бишунидам зи зарраҳои вуҷӯд

بشنیدم ز ذره‌های وجود

Нуқтаи ӣии моя ҳуруф ҳиҷост

نقطه‌ئی مایهٔ حروف هجاست

Хоҳӣ ар имтиҳон кунӣ тўрўост

خواهی ار امتحان کنی تورواست

Чун сари хома рӯй нома наҳй

چون سر خامه روی نامه نهی

Зери он хомаи нуқта ӣӣ пайдост

زیر آن خامه نقطه‌ئی پیداست

Чун қади ёраш ар кашӣ алиф аст

چون قد یارش ار کشی الف است

Ки қад ӯ ба сарв монад рост

که قد او به سرو ماند راست

Чун қади могараш кашӣ доласт

چون قد ما گرش کشی دالست

Ки қади мо зи бори ишқи дўтост

که قد ما ز بار عشق دوتاست

Алғрзи нуқтаи мояи эҷод

الغرض نقطه مایه ایجاد

Баҳр ҳар ҳарф аз алиф то ёст

بهر هر حرف از الف تا یاست

Шавад аз нуқтаи ҳарфҳо зоҳир

شود از نقطه حرفها ظاهر

Пас ба таркиби ҳарфҳо асмост

پس به ترکیب حرف‌ها اسماست

Ҳамчунин нуқтаи вуҷӯди алӣ

همچنین نقطه وجود علی

Баҳри эҷоди манша ва мабдаст

بهر ایجاد منشا و مبداست

Нуқтаи ваҳдатӣ ки ин касрат

نقطه وحدتی که این کثرت

Аз вуҷӯди шариф ӯ барпост

از وجود شریف او برپاست

Нуқтаи собитӣ ки ғайр аз он

نقطه ثابتی که غیر از آن

Ҳамагар маҳв гардад ӯ барҷост

همه گر محو گردد او برجاست

Корҳои худои бадаст вай аст

کارهای خدا بدست وی است

Дасти вай бегазоф даст худост

دست وی بی‌گزاف دست خداست

Ҳарчӣ меояд аз адам ба вуҷӯд

هرچه می‌آید از عدم به وجود

Ба лисонии бад-ӣн сухан гуёст

به لسانی بدین سخن گویاست

Нест ҷузи ишқ бе бадали зи адам

نیست جز عشق بی‌بدل ز عدم

Ба вуҷӯди оварандаи олам

به وجود آورندهٔ عالم

Ишқи омир буд ба арзу само

عشق آمر بود به ارض و سما

Ишқи ҳоким буд ба лавҳу қалам

عشق حاکم بود به لوح و قلم

Ишқи оради мўослти Бамён

عشق آرد مواصلت بمیان

То ҳаме зояд одам аз одам

تا همی زاید آدم از آدم

Ишқ бошад баҳр касе мӯнис

عشق باشد بهر کسی مونس

Ишқ бошад баҳри дилии ҳамдам

عشق باشد بهر دلی همدم

Шӯр ишқаст инки менигарӣ

شور عشق است اینکه مینگری

Дар килисо ва дар кунишату ҳарам

در کلیسا و در کنشت و حرم

Кас нарафтааст бар мақоми рафеъ

کس نرفته است بر مقام رفیع

То накардааст ишқро силам

تا نکرده است عشق را سلم

Ҳеҷ кории нмирўд аз пеш

هیچ کاری نمیرود از پیش

Наниҳад ишқ агар ба пеши қадам

ننهد عشق اگر به پیش قدم

Кор ишқаст корҳои ҷаҳон

کار عشق است کارهای جهان

Ҳама аз ҷузъу кули з бешу з кам

همه از جزء و کل ز بیش و ز کم

Лоҷарам аз насими ишқи нигар

لاجرم از نسیم عشق نگر

Бӯстони вуҷӯдро хуррам

بوستان وجود را خرم

Матлабам дар баён ишқ ӣнҷост

مطلبم در بیان عشق اینجاست

Ишқи кули Муртазо буд ФоФҳм

عشق کل مرتضی بود فافهم

Гуфтам инҳо магари шӯй эй дӯст

گفتم این‌ها مگر شوی ای دوست

Ту ба асрори ин сухани муҳаррам

تو به اسرار این سخن محرم

Рӯзу шаби мадҳ бўолҳсн гӯям

روز و شب مدح بوالحسن گویم

Мадҳи мавлоӣ хештан гӯям

مدح مولای خویشتن گویم

Васфи он ҷони поки Аҳмад ро

وصف آن جان پاک احمد را

То ки ҷон бошудам бетон гӯям

تا که جان باشدم بتن گویم

Нест корами бхлқ рӯй замин

نیست کارم بخلق روی زمین

Ҳама зон хусрави з ман гӯям

همه زان خسرو ز من گویم

Ҳамаи зи оншоаҳ зўолкрм хонам

همه ز آنشاه ذوالکرم خوانم

Ҳама зон сар зўолмнн гӯям

همه زان سر ذوالمنن گویم

Назанам дами зи ғайр ӯ ки хатост

نزنم دم ز غیر او که خطاست

Ҳақ аз всн гӯям

حق از وثن گویم

То буд хоки даргааш бе ҷост

تا بود خاک درگهش بی‌جاست

Гар ман аз нофа хутан гӯям

گر من از نافهٔ ختن گویم

Хоҳам аз размгар сухани ронам

خواهم از رزم گر سخن رانم

Ҳама зон мирсФ шикан гӯям

همه زان میرصف شکن گویم

Хоҳам аз базм гар кунам суҳбат

خواهم از بزم گر کنم صحبت

Ҳама зон шамъ анҷуман гӯям

همه زان شمع انجمن گویم

Васфи он рози дони сару ълн

وصف آن راز دان سر و علن

Гуҳ ба саргоҳ дар ълн гӯям

گه به سرگاه در علن گویم

ӯ ба арзу само буд холиқ

او به ارض و سما بود خالق

Вена сухан гуфт худ на ман гӯям

وین سخن گفت خود نه من گویم

Ин бигуфтам зи қавл ӯ ки баъӣд

این بگفتم ز قول او که بعید

Нанамояд чу ин сухан гӯям

ننماید چو این سخن گویم

Бигузар аз ҷисм то ба ҷон барисӣ

بگذر از جسم تا به جان برسی

Ин раҳосоз то ба он барисӣ

این رهاساز تا به آن برسی

Ин макони зери пои ҳиммат на

این مکان زیر پای همت نه

То ба иқлӣм ломакон барисӣ

تا به اقلیم لامکان برسی

Ин қафаси ҷой чун ту булбул нест

این قفس جای چون تو بلبل نیست

Пари гшо то ба ошён барисӣ

پر گشا تا به آشیان برسی

эй ба раҳи мондаи ғофил аз раҳзан

ای به ره مانده غافل از رهزن

Ҷаҳд кун то ба корвон барисӣ

جهد کن تا به کاروان برسی

Рости рӯ бар нишони аҳли тариқ

راست رو بر نشان اهل طریق

То бидон ёр бенишон барисӣ

تا بدان یار بی‌نشان برسی

Чун сбораҳ ба поу сар тай кун

چون صباره به پا و سر طی کن

То бкўиши кашон кашон барисӣ

تا بکویش کشان کشان برسی

То баҳораст барги айшии чин

تا بهار است برگ عیشی چین

Зуд бошад ки бар хазон барисӣ

زود باشد که بر خزان برسی

Хешро имтиҳони намозони пеш

خویش را امتحان نمازان پیش

Ки ба мизон имтиҳон барисӣ

که به میزان امتحان برسی

Дар гузар аз ҷаҳон ва ҷаҳдӣ кун

در گذر از جهان و جهدی کن

Ки ба доранда ҷаҳон барисӣ

که به دارندهٔ جهان برسی

Сози комили яқини худ ки агар

ساز کامل یقین خود که اگر

Ба яқини рӯзӣ ар гумон барисӣ

به یقین روزی ار گمان برسی

Нест ҳоҷати бад-ӣн ки ман гӯям

نیست حاجت بدین که من گویم

Хеш бар кашфи ин баён барисӣ

خویش بر کشف این بیان برسی

Гӯямат аз мақоми даравишон

گویمت از مقام درویشان

То кунӣ эҳтироми даравишон

تا کنی احترام درویشان

Аз мақомоташони як ин ки буд

از مقاماتشان یک این که بود

Тавсани нафаси роми даравишон

توسن نفس رام درویشان

Комашон ҳаст чун ризои худо

کامشان هست چون رضای خدا

Чарх гардад ба коми даравишон

چرخ گردد به کام درویشان

Мурғи давлат ба бомдоди аласт

مرغ دولت به بامداد الست

Кард манзил ба боми даравишон

کرد منزل به بام درویشان

Осмони баланди рости қиём

آسمان بلند راست قیام

Ба туфайли қиёми даравишон

به طفیل قیام درویشان

Бар давоми ҷаҳон буд иллат

بر دوام جهان بود علت

Зикру фикри мудоми даравишон

ذکر و فکر مدام درویشان

Чашми дили бргшоӣ то нигарӣ

چشم دل برگشای تا نگری

Шавкату эҳтишоми даравишон

شوکت و احتشام درویشان

Хоҳӣ аз ҳар балои амони ёбӣ

خواهی از هر بلا امان یابی

Ҳрзи худ сози номи даравишон

حرز خود ساز نام درویشان

Вар ба дорин хоҷагии ҷўӣӣ

ور به دارین خواجگی جوئی

Бош аз ҷони ғуломи даравишон

باش از جان غلام درویشان

Фориғи оӣии зи касрат ар нӯшӣ

فارغ آئی ز کثرت ار نوشی

Май ваҳдати зи ҷоми даравишон

می وحدت ز جام درویشان

Бар ту ин нуктаи возеҳу равшан

بر تو این نکته واضح و روشن

Гардад ар иҳтимоми даравишон

گردد ار اهتمام درویشان

Баста рӯйу мӯии ҷононм

بستهٔ روی و موی جانانم

Фориғ аз қайди куфру имонам

فارغ از قید کفر و ایمانم

Ҳаст умрӣ ки он парӣ дорад

هست عمری که آن پری دارد

Ҳамчуи гесуии худ парешонам

همچو گیسوی خود پریشانم

Гоҳи масрураму гуҳии ғамгин

گاه مسرورم و گهی غمگین

Гоҳи хандону гоҳи гирёнам

گاه خندان و گاه گریانم

Гоҳи девонау гуҳии оқил

گاه دیوانه و گهی عاقل

Гоҳи озоду гуҳ ба зиндонам

گاه آزاد و گه به زندانم

Гоҳи мадҳушаму гуҳии ҳушёр

گاه مدهوشم و گهی هشیار

Гоҳи хомӯшу гуҳ дар афғонам

گاه خاموش و گه در افغانم

Гоҳ дар васламу гуҳӣ дар ҳиҷр

گاه در وصلم و گهی در هجر

Гоҳи маъмуру гоҳи вайронам

گاه معمور و گاه ویرانم

Гар тўдонии салоҳи худ хўшбош

گر تودانی صلاح خود خوشباش

Ман ки дар кори хеши ҳайронам

من که در کار خویش حیرانم

Лек шодам ки дар ҳамаи аҳвол

لیک شادم که در همه احوال

Ба алӣ вале сано хонам

به علی ولی ثنا خوانم

Дорам умеди ин ки дар дорин

دارم امید این که در دارین

Бинавозад алии зи эҳсонам

بنوازد علی ز احسانم

Бадви кунами ҳамин басаст сағир

بدو کونم همین بس است صغیر

Ки ғуломии зи шоҳи мардонам

که غلامی ز شاه مردانم

Борӣ аз ончӣ боядам донист

باری از آنچه بایدم دانست

Донам ину ҷуз ин наме донам

دانم این و جز این نمی‌دانم