Дӯшин ба шробхонаҳи андар

دوشین به شرابخانه اندر

Рафтам бизанам май муқарар

رفتم بزنم می ‌مقرر

Бо пирмғони маҷоли суҳбат

با پیرمغان مجال صحبت

Гардид барои ман муяссар

گردید برای من میسر

Бар даст ба лобаи додмши бӯс

بر دست به لابه دادمش بوس

Бар пой ба нолаи сўдмши сар

بر پای به ناله سودمش سر

Гуфтам зи ту бандаро сӣўолист

گفتم ز تو بنده را سئوالیست

эй хоҷаи роди банда парвар

ای خواجه راد بنده پرور

Гӯйанд ки чун зи гирди наълин

گویند که چون ز گرد نعلین

Зинати даҳ арш шуд паямбар

زینت ده عرش شد پیمبر

Бишунид ва бидид андари онҷо

بشنید و بدید اندر آنجا

Дасти алӣу каломи ҳайдар

دست علی و کلام حیدر

Аллоҳ дар он миёни куҷо буд

الله در آن میان کجا بود

Гар буд алӣ ба пардаи андар

گر بود علی به پرده اندر

Гуфт аз паии ҳали ин муаммо

گفت از پی حل این معما

Кофӣ набӯд ҳазор дафтар

کافی نبود هزار دفتر

Лекин кунамат зи байтии огоҳ

لیکن کنمت ز بیتی آگاه

Зини сари наҳуфтаи мастир

زین سر نهفتهٔ مستر

Дарҳолати мастии андари ин боб

درحالت مستی اندر این باب

намехонд мувофиқи қаландар

می‌خواند موافق قلندر

Рафтам ба тавофи каъба шояд

رفتم به طواف کعبه شاید

Бар дӯст касем раҳи намояд

بر دوست کسیم ره نماید

Дидам ба тавофи хонаи риндӣ

دیدم به طواف خانه رندی

Ин турфа калом ме сарояд

این طرفه کلام می‌سراید

Кин муваллид ҳайдараст ва он ро

کاین مولد حیدر است و آن را

Аз халқи тавофу саҷда бояд

از خلق طواف و سجده باید

Гуфтам ки бад-ӣни каломи шарҳӣ

گفتم که بدین کلام شرحی

Бар гӯ ки дил аз гумон барояд

بر گو که دل از گمان برآید

Ман омадаам ба дафъи ҳайрат

من آمده‌ام به دفع حیرت

Ҳарфи ту ба ҳайратам фазояд

حرف تو به حیرتم فزاید

Ин хонаи ҳақ буд дар ӣнҷо

این خانهٔ حق بود در اینجا

Ҳар бандаи худоиро ситояд

هر بنده خدای را ستاید

Махсӯси ълишгар бадоне

مخصوص علیش گر بدانی

Дар мазҳаб мусалламин нишоед

در مذهب مسلمین نشاید

Гуфто дигар ин сухани нгўӣӣ

گفتا دگر این سخن نگوئی

Зии ваҳдат агар дилат гароед

زی وحدت اگر دلت گراید

Гуфтам ки зи ваҳдатами сухани гӯй

گفتم که ز وحدتم سخن‌گوی

То уқдаи зи кори ман кушояд

تا عقده ز کار من گشاید

Хандид ва ба посух ман оварад

خندید و به پاسخ من آورد

Ин байт ки занг дил задойад

این بیت که زنگ دل زداید

Гуфтам ба насирӣ эй зи мастӣ

گفتم به نصیری ای ز مستی

Аз авҷи гирифтаи ҷо ба пастӣ

از اوج گرفته جا به پستی

Ғолӣ ба алӣ шудӣу ғофил

غالی به علی شدی و غافل

Аз сонеъ коргоҳ ҳастӣ

از صانع کارگاه هستی

Чун шуд ки зи мағзи ту бурун рафт

چون شد که ز مغز تو برون رفت

Кайфияти бодаи аластӣ

کیفیت بادهٔ الستی

Дар рӯзи аласти раби худ ро

در روز الست رب خود را

Гуфтӣ ту балӣу аҳди бастӣ

گفتی تو بلی و عهد بستی

Имрӯз чаҳ шуд ба дайгарии дил

امروز چه شد به دیگری دل

Бар бастӣу аҳдро шикастӣ

بر بستی و عهد را شکستی

Гуфтои мстиз бо зибардаст

گفتا مستیز با زبردست

Дар ҳолати аҷзу зердастӣ

در حالت عجز و زیردستی

Пртънаҳ мазан ба ман ки чун ман

پرطعنه مزن به من که چون من

Кас менакунад худопарастӣ

کس می‌نکند خداپرستی

Қоил ба худопарастии ман

قائل به خداپرستی من

Гардӣ чу ман аз хеши рстӣ

گردی چو من از خویش رستی

Гуфтам зи худои сухан чаҳ гўӣӣ

گفتم ز خدا سخن چه گوئی

Охири ту раҳин ҳайдар астӣ

آخر تو رهین حیدر استی

Ошуфт з гуфта ман ва кард

آشفت ز گفتهٔ من و کرد

Ин байти баён ба шӯру мастӣ

این بیت بیان به شور و مستی

Гуфтам ба яке зи аҳли ирфон

گفتم به یکی ز اهل عرفان

Кӣ мшгли халқ аз ту осон

کی مشگل خلق از تو آسان

Бо он ҳамаи шӯру шавқи дидор

با آن همه شور و شوق دیدار

Таскини з чаҳ ёфт пўръмрон

تسکین ز چه یافت پورعمران

Зон арнӣу лнтароне охир

زان ارنی و لن ترانی آخر

Бар гӯ ба куҷо кашид поён

بر گو به کجا کشید پایان

Маҳрӯм шуд аз савол ё дид

محروم شد از سؤال یا دید

Дидори худои ҳии субҳон

دیدار خدای حی سبحان

Гуфто ки ба ҷуз ба ҷазбаи ҳақ

گفتا که به جز به جذبهٔ حق

Мӯсо арнӣ накард унвон

موسی ارنی نکرد عنوان

Омухт чу ҳақи талаб ба соил

آموخت چو حق‌طلب به سائل

Бар ӯ накунад чигуна эҳсон

بر او نکند چگونه احسان

Гуфтам ки ба банда дар ду олам

گفتم که به بنده در دو عالم

Мумкин нашавад лақои яздон

ممکن نشود لقای یزدان

Мўсиш чигуна дид гуфто

موسیش چگونه دید گفتا

Гардид алӣ бар ӯ намоён

گردید علی بر او نمایان

Гуфтам ки ман аз худоӣ гӯям

گفتم که من از خدای گویم

Гӯйии ту аз он вале зии шан

گویی تو از آن ولی ذی‌شان

Гуфто нашунидаӣ магари ту

گفتا نشنیدهٔی مگر تو

Ин байт ки мурдаро диҳад ҷон

این بیت که مرده را دهد جان

Гуфтам ба муҳаққиқӣ ки аз хок

گفتم به محققی که از خاک

Чун кард Масеҳи ҷо бар афлок

چون کرد مسیح جا بر افلاک

Рафт он гули боғи ҳақ чигуна

رفت آن گل باغ حق چگونه

Беруни зи миёни хору хошок

بیرون ز میان خار و خاشاک

Гуфт аз паии қатл ӯ мусаммам

گفت از پی قتل او مصمم

Гаштанд чу он гуруҳ бе бок

گشتند چو آن گروه بی‌باک

ӯ баради се раҳи зи аилёи ном

او برد سه ره ز ایلیا نام

Пас ҷо ба фалак гирифт чолок

پس جا به فلک گرفت چالاک

Гуфтам нашиносам аилё ро

گفتم نشناسم ایلیا را

Гуфто ки васии шоҳи лўлок

گفتا که وصی شاه لولاک

Гуфтам ки Масеҳ бояд Андам

گفتم که مسیح باید آندم

Ёрии талабади зи эзади пок

یاری طلبد ز ایزد پاک

Бар ғайри паноҳи бурдан ӯ

بر غیر پناه بردن او

Давраст зи рои аҳли идрок

دور است ز رای اهل ادراک

Гуфт онкии баҳақ далел халқаст

گفت آنکه بحق دلیل خلقست

Бар ғайри баради паноҳи ҳошок

بر غیر برد پناه حاشاک

Гуфтам ки ту гӯйӣ аз алии ҷуст

گفتم که تو گویی از علی جست

Имдод ва бар осмон шуд аз хок

امداد و بر آسمان شد از خاک

Гуфтои з сағир бишинав ин нақл

گفتا ز صغیر بشنو این نقل

То ҷон ва дилат шавад трбнок

تا جان و دلت شود طربناک