Чун зуҳӯр аз мағриби онмҳри ҷаҳон оро кунад

چون ظهور از مغرب آنمهر جهان آرا کند

Олимии равшани бнўри талъат зебо кунад

عالمی روشن بنور طلعت زیبا کند

Осмонро кӣ расад то ноз аз Байзо кунад

آسمان را کی رسد تا ناز از بیضا کند

Онҳҷозии моҳи ман чун парда аз рухи вокнд

آنحجازی ماه من چون پرده از رخ واکند

Офтобу моҳро аз нури худ расво кунад

آفتاب و ماه را از نور خود رسوا کند

Шаръро ҷамъият ар ҷаҳди адуи чўншди пареш

شرع را جمعیت ار جهد عدو چونشد پریش

Оидў бо ҷади зи ҷади шаръи ҷадиди орад ба пеш

آیدو با جد ز جد شرع جدید آرد به پیش

Кӯрии чашми ҳасуди мулҳиди бўҷҳли кеш

کوری چشم حسود ملحد بوجهل کیش

Аз ҳилоли абрувон бар мункирони ишқи хеш

از هلال ابروان بر منکران عشق خویش

Мӯъҷизи шқи алқмри зоҳири бик ?има кунад

معجز شق‌القمر ظاهر بیک ایما کند

Дар мизоҷи олами оради хӯни фосид чун шитоб

در مزاج عالم آرد خون فاسد چون شتاب

Ҳукми Фсд аз холиқ олам расад бар онҷнонб

حکم فصد از خالق عالم رسد بر آنجنانب

Теғи абрӯ бар кашад чун зулфиқори Бутуроб

تیغ ابرو بر کشد چون ذوالفقار بوتراب

Тарки чашмаш аз хилоиқи хӯни бирезади биҳсоб

ترک چشمش از خلایق خون بریزد بیحساب

Лаъл ӯ исои сифати амвотро эҳё кунад

لعل او عیسی صفت اموات را احیا کند

Танг созад рӯзгор аз адл бар қобилён

تنگ سازد روزگار از عدل بر قابیلیان

Лутфҳо оради баҳоли хастаи Њобилён

لطف‌ها آرد بحال خسته هابیلیان

Гирад аз фиръавнён дод дили ҳзқилён

گیرد از فرعونیان داد دل حزقیلیان

Аз паии итмоми ҳуҷҷатаи баҳри Исроилён

از پی اتمام حجته بهر اسرائیلیان

Ҳамчуи Мӯсои зи остини зоҳири яд Байзо кунад

همچو موسی ز آستین ظاهر ید بیضا کند

Раҳравони кӯии ҷононро далели роҳи кӯ

رهروان کوی جانان را دلیل راه کو

Ҷон блб омад гадоёнро убӯри шоҳи кӯ

جان بلب آمد گدایان را عبور شاه کو

Зулмати шаб аз ҳад афзӯн шуд тулӯъи моҳи кӯ

ظلمت شب از حد افزون شد طلوع ماه کو

Нори намрудӣ фурӯзон шуд халили аллоҳи кӯ

نار نمرودی فروزان شد خلیل‌الله کو

То ки оташ бар муҳибони лола ҳмро кунад

تا که آتش بر محبان لاله حمرا کند

Бар фарозади бидқ ва берун кашад теғ аз ниёам

بر فرازد بیدق و بیرون کشد تیغ از نیام

Нарм созад зери пои пели аъдоро изом

نرم سازد زیر پای پیل اعدا را عظام

Ҳам малик ӯро сипоҳ ва ҳам фалак ӯро ғулом

هم ملک او را سپاه و هم فلک او را غلام

Он вазири ҳақ чу биншинад бар асби интиқом

آن وزیر حق چو بنشیند بر اسب انتقام

Моти шоҳони ҷаҳонро зон рух зебо кунад

مات شاهان جهان را زان رخ زیبا کند

Зад чу моро ишқ ӯ бар хирман ҳастӣ шарар

زد چو ما را عشق او بر خرمن هستی شرر

Сӯхт аз сар то бпо афрӯхт аз по то басар

سوخت از سر تا بپا افروخت از پا تا بسر

Шавқи дидораш чунон дорем кони нури басар

شوق دیدارش چنان داریم کان نور بصر

Гар бигирад ҷони моро дар баҳоии як назар

گر بگیرد جان ما را در بهای یک نظر

То қиёмати шодмони моро аз ин савдо кунад

تا قیامت شادمان ما را از این سودا کند

Ҳуб ӯ баҳри муҳибонаши савоби андари савоб

حب او بهر محبانش ثواب اندر ثواب

Буғз ӯ аз баҳри аъдояши уқоби андари уқоб

بغض او از بهر اعدایش عقاب اندر عقاب

Ошиқонашро чаҳ ғам аз шӯриши явми алҳсоб

عاشقانش را چه غم از شورش یوم‌الحساب

Ҳар ки имрӯз аз шароби васл ӯ шуд комёб

هر که امروز از شراب وصل او شد کامیاب

Кӣ бадали андеша аз ҳангома фардо кунад

کی بدل اندیشه از هنگامه فردا کند

эй мурӣди роҳи ҳақи ҷузи роҳи ишқашро мапуӣ

ای مرید راه حق جز راه عشقش را مپوی

Дар гулистони иродати ҷузи гули меҳраши мбўӣ

در گلستان ارادت جز گل مهرش مبوی

Ҳар ки ҷӯяд ғайр ӯ ному нишон аз ваии мҷўӣ

هر که جوید غیر او نام و نشان از وی مجوی

Ҳаркиро бар сар набошад шавқ дидораш бигӯӣ

هرکه را بر سر نباشد شوق دیدارش بگوی

Мотами имони худро дар ҷаҳон барпо кунад

ماتم ایمان خود را در جهان برپا کند

эй ки ҳастӣ гули риёзи Аҳмади мухтор ро

ای که هستی گل ریاض احمد مختار را

Кун атои баррагии сағири хастаи афкор ро

کن عطا برگی صغیر خسته افکار را

Чанд бинад бе гули рӯяти ҷафои хор ро

چند بیند بی‌گل رویت جفای خار را

Тарсам эй гули ҳиҷр рӯят ҳастӣ гулзор ро

ترسم ای گل هجر رویت هستی گلزار را

Чун сумуми меҳргони фасли хазон яғмо кунад

چون سموم مهرگان فصل خزان یغما کند