Не дар хаёли мол ва на дар фикр ҷоҳ бош
نی در خیال مال و نه در فکر جاه باش
Не дар паии тадоруки тахт ва кулоҳ бош
نی در پی تدارک تخت و کلاه باش
Рӯи бандаи алии шаҳи имон паноҳ бош
رو بنده علی شه ایمان پناه باش
Аидли ғуломи шоҳ ҷаҳон бош ва шоҳ бош
ایدل غلام شاه جهان باش و شاه باش
Пайваста дар ҳимояти лутф илоҳ бош
پیوسته در حمایت لطف اله باش
Явми алҷзо ки ҳеҷ надорам раҳи гурез
یومالجزا که هیچ ندارم ره گریز
Чашмам бмстФӣаст дар он рӯзи ҳавли хез
چشمم بمصطفی است در آن روز هول خیز
Зоҳид чаҳ ғам гарм диҳад аз ҳолкин тамиз
زاهد چه غم گرم دهد از هالکین تمیز
Чун Аҳмадами шафиъ буд рӯзи растхез
چون احمدم شفیع بود روز رستخیز
Гӯи ин тани балокаши ман пургуноҳ бош
گو این تن بلاکش من پرگناه باش
Дар ҳашари ғайри парда нокас наме даранд
در حشر غیر پرده ناکس نمیدرند
Ваон дӯзахии туюр ба тӯбо наме баранд
وان دوزخی طیور به طوبی نمیبرند
Ҷузи шиъаи алии сӯй ҷинат наме баранд
جز شیعه علی سوی جنت نمیبرند
Аз хориҷии ҳазор ба як ҷӯи нмихрнд
از خارجی هزار به یک جو نمیخرند
Гӯи кӯҳ то бкўаҳи мунофиқ сипоҳ бош
گو کوه تا بکوه منافق سپاه باش
Меҳри алӣу ол ба ҳар дил ки андар аст
مهر علی و آل به هر دل که اندر است
Сармояи наҷоти вай аз ҳавл маҳшар аст
سرمایه نجات وی از هول محشر است
Имон бидӯни риби таваллоӣ ҳайдар аст
ایمان بدون ریب تولای حیدر است
Онро ки дӯстӣ алӣ нест кофар аст
آن را که دوستی علی نیست کافر است
Гӯи зоҳиди замонау гӯи шайх роҳ бош
گو زاهد زمانه و گو شیخ راه باش
Ман бандаи туам ба худои ту ё алӣ
من بنده توام به خدای تو یا علی
Дил бастаам ба меҳру вафои ту ё алӣ
دل بستهام به مهر و وفای تو یا علی
Ҷон май даҳум ба шавқи лақои ту ё алӣ
جان میدهم به شوق لقای تو یا علی
Имрӯз зиндаам ба влои ту ё алӣ
امروز زندهام به ولای تو یا علی
Фардои брўҳи поки имомон гувоҳ бош
فردا بروح پاک امامان گواه باش
Арши остони хдиўи замону замини ризо
عرش آستان خدیو زمان و زمین رضا
Соҳиби ҳарими каъбаи аҳли яқини рсо
صاحب حریم کعبه اهل یقین رصا
эй дил бирав ба кӯии эмоми мубини ризо
ای دل برو به کوی امام مبین رضا
Қабри эмоми ҳаштуму султони дайни ризо
قبر امام هشتم و سلطان دین رضا
Аз ҷон бабўс ва бар дар он боргоҳ бош
از جان ببوس و بر در آن بارگاه باش
Ин гулистони ки баҳра аз он май баради клох
این گلستان ک بهره از آن میبرد کلاخ
Ту булбулӣ барои чаҳ гардӣ ба санглох
تو بلبلی برای چه گردی به سنگلاخ
Дар он даро бадасти фарои домани фарох
در آن درا بدست فرا دامن فراخ
Дастат намерасад ки бичинӣ гулии зи шох
دستت نمیرسد که بچینی گلی ز شاخ
Борӣ ба пои гулбуни эшон гиёҳ бош
باری به پای گلبن ایشان گیاه باش
Дар бандагӣ на шарти ҳасби неи насаб буд
در بندگی نه شرط حسب نی نسب بود
Неи фарқ дар миёни аҷам бо араб буд
نی فرق در میان عجم با عرب بود
Неи ҷомаи сифеди ҷинонро сабаб буд
نی جامه سفید جنان را سبب بود
Марди худошинос ки тақвои талаб буд
مرد خداشناس که تقوی طلب بود
Хоҳии сифеди ҷомау хоҳӣ сиёҳ бош
خواهی سفید جامه و خواهی سیاهباش
Сидқу сафои сағири шиор ҳамеша кун
صدق و صفا صغیر شعار همیشه کن
Инсофро ту дар кафи таҳқиқ теша кун
انصاف را تو در کف تحقیق تیشه کن
Қатъи ниҳоли хеши парастии з реша кун
قطع نهال خویش پرستی ز ریشه کن
Ҳофизи тариқи бандагии шоҳ пеша кун
حافظ طریق بندگی شاه پیشه کن
Вонгоаҳ дар тариқ чу мардон роҳ бош
وانگاه در طریق چو مردان راه باش