Фариди замон онкӣ омад ба дунё
فرید زمان آنکه آمد به دنیا
Назири въдилш чу эксиру анқо
نظیر وعدیلش چو اکسیر و عنقا
Ваҳиди замони мирзои Аҳмади онкаш
وحید زمان میرزا احمد آنکش
зи талъат буд нури ҳақи ошкоро
ز طلعت بود نور حق آشکارا
Малики посбонии фалаки остонӣ
ملک پاسبانی فلک آستانی
Ки бо қадараши аднӣ буд чархи аъло
که با قدرش ادنی بود چرخ اعلا
Баланди ахтарӣ казу ҷӯади шарифаш
بلند اختری کزو جود شریفش
Занад таъна ҳар дами срӣ бар сурайё
زند طعنه هر دم ثری بر ثریا
Паии хизмату тоъат ӯ ба дарга
پی خدمت و طاعت او به درگه
Миёни бастаи кайвон , камари бастаи ҷавзо
میان بسته کیوان، کمر بسته جوزا
Малики дида то рифъати қадар ӯ ро
ملک دیده تا رفعت قدر او را
Зонҷми хуии хиҷлаташи байн бар аъзо
زانجم خوی خجلتش بین بر اعضا
Ба илмаш буд рамзи олами мъоин
به علمش بود رمز عالم معاین
Ба райш буд рози гетии ҳувайдо
به رایش بود راز گیتی هویدا
Ба зеб вифоқаст зотши музайян
به زیب وفاق است ذاتش مزین
зи айб нифоқаст райш мубарро
ز عیب نفاق است رایش مبرا
Тиҳӣ гашта аз базл ӯ зари змхзн
تهی گشته از بذل او زر زمخزن
Амони ҷуста аз ҷӯад ӯ дарзи дарё
امان جسته از جود او درز دریا
зи базлаш буд хона ӣ бухли вайрон
ز بذلش بود خانه ی بخل ویران
Ба дасташ буд рояти ҷӯад бар по
به دستش بود رایت جود بر پا
На ӯ рости судӣ на ӯро зӣоне
نه او راست سودی نه او را زیانی
Зкини аъодии змҳри аҳбо
زکین اعادی زمهر احبا
Чаҳ суду зиёни меҳрро бошад оре
چه سود و زیان مهر را باشد آری
з беМеҳрӣу меҳри хафоашу ҳрбо
ز بی مهری و مهر خفاش و حربا
Буд зоҳир аз ройу пайдои зи нутқаш
بود ظاهر از رای و پیدا ز نطقش
Ҳам эъҷози Мӯсои ҳам анфоси ъисо
هم اعجاز موسی هم انفاس عیسا
Буд Юсуфи Мисри иҷлол аз вай
بود یوسف مصر اجلال از وی
Ҷавон гашта золи ҷаҳон чун Зулайхо
جوان گشته زال جهان چون زلیخا
Каф ӯ гуҳари пош чун чашми Вомиқ
کف او گهر پاش چون چشم وامق
Дил ӯ гуҳари зой чун лаъли узро
دل او گهر زای چون لعل عذرا
Нигоҳаш ба дидори дарвеши хуштар
نگاهش به دیدار درویش خوشتر
зи назора ӣ саъд бар рӯй асмо
ز نظاره ی سعد بر روی اسما
Ба гӯшаш чунонаст овози соил
به گوشش چنان است آواز سائل
Ки дар гӯши хусрави сурӯди нкисо
که در گوش خسرو سرود نکیسا
Заъмони табъаш хаҷал гашта Аммон
زعمان طبعش خجل گشته عمان
зи Байзои райши зёи ҷустаи Байзо
ز بیضای رایش ضیا جسته بیضا
Агар зикр ӯ соф ӯ нест боис
اگر ذکر او صاف او نیست باعث
Забон дар даҳон аз чаҳ гардид гуё ?
زبان در دهان از چه گردید گویا؟
Агар гавҳари мадҳ ӯ нест матлаб
اگر گوهر مدح او نیست مطلب
Чунин баҳри табъ аз чаҳ омад гҳрзо ?
چنین بحر طبع از چه آمد گهرزا؟
Чаҳ аз толеъи саъду бахти ҳумоюн
چه از طالع سعد و بخت همایون
Шуд асбоби айшаш ба гетии муҳайё
شد اسباب عیشش به گیتی مهیا
Барозанда фарзандяш дод эзад
برازنده فرزندیش داد ایزد
Ки будаш зи эзад ба дили ин таманно
که بودش ز ایزد به دل این تمنا
Рахши зевари оламу зеби даврон
رخش زیور عالم و زیب دوران
Қадаши ғайрати сидраи вршки тўбо
قدش غیرت سدره ورشک طوبا
Ба зотши фунун камоласт мзмр
به ذاتش فنون کمال است مضمر
зи рӯйиши нишон ҷалоласт ҳувайдо
ز رویش نشان جلال است هویدا
Чунонаш буд зеҳну фарҳангу дониш
چنانش بود ذهن و فرهنگ و دانش
Ки нодон буд дар буриши ақли доно
که نادان بود در برش عقل دانا
Сазадгар падар нозад аз нисбат ӯ
سزد گر پدر نازد از نسبت او
Ки нозон аз ӯ амҳотнду обо
که نازان از او امهاتند و آبا
Яқин чун Муҳамади алии гашти номаш
یقین چون محمد علی گشت نامش
Шавад дайни он ҳар дуро равнақ афзо
شود دین آن هر دو را رونق افزا
Ҷаҳон чун шуд аз гулистони вуҷӯдаш
جهان چون شد از گلستان وجودش
Ба боғи Ирами таънаи зан рашк фармо
به باغ ارم طعنه زن رشک فرما
Ба таърихи калаки саҳобаш рақам зад :
به تاریخ کلک سحابش رقم زد:
Ки омад Муҳамади алии фахри дунё
که آمد محمد علی فخر دنیا
Ғараз чун шуд аз мадҳи он хомаи ҳайрон
غرض چون شد از مدح آن خامه حیران
Ғараз чун шуд аз васфи ин ақли шайдо
غرض چون شد از وصف این عقل شیدا
Ҳам аз мадҳи он хомшӣ ҷустани ансб
هم از مدح آن خامشی جستن انسب
Ҳам аз васфи ин лаби фурӯ бастани аввалӣ
هم از وصف این لب فرو بستن اولی
Ба дили софи саҳбо ба ҷони заҳри ҳасрат
به دل صاف صهبا به جان زهر حسرت
Буд то масаррати даҳу меҳнат афзо
بود تا مسرت ده و محنت افزا
Ҳам аъдои онро ба дили заҳри ҳасрат
هم اعدای آن را به دل زهر حسرت
Ҳам аҳбоби инро ба лаби софи саҳбо
هم احباب این را به لب صاف صهبا