Чаҳ шуд ки чархи ҷафо пеша кард майли вафо
چه شد که چرخ جفا پیشه کرد میل وفا
Ҳазор гӯнаи асос нишот карда ба по
هزار گونه اساس نشاط کرده به پا
Сипеҳри маҳфили айшӣ ба даҳри чида каз он
سپهر محفل عیشی به دهر چیده کز آن
Шудааст базми ҷаҳони рашки ҷинати алмоўо
شده است بزم جهان رشک جنت الماوا
Ҳазор даст зё дорад аз ҳазорон шамъ
هزار دست ضیا دارد از هزاران شمع
Каф кулем зё доштгар зики Байзо
کف کلیم ضیا داشت گر زیک بیضا
Ба ҷисми мурдаи дилон мутриб оварад сад рӯҳ
به جسم مرده دلان مطرب آورد صد روح
Агар Масеҳи зики рӯҳ мурда кард эҳё
اگر مسیح زیک روح مرده کرد احیا
Ҳавои знўри мшоъли замини зи акси шмўъ
هوا زنور مشاعل زمین ز عکس شموع
Чу кони гавҳар нобасту лؤлؤи лои ло
چو کان گوهر ناب است و لؤلؤ لا لا
Риёзи даҳри мунаввар чу равза ӣ минӯ
ریاض دهر منور چو روضه ی مینو
Бисоти хоки пари ахтар чу гунбади мино
بساط خاک پر اختر چو گنبد مینا
Ба тани муҳӣти ҳавои басти зарфишони аксўн
به تن محیط هوا بست زرفشان اکسون
Ба бар басит замин кард оташини дебо
به بر بسیط زمین کرد آتشین دیبا
зи бас ки пар шарар омад саводи шаби гўӣӣ
ز بس که پر شرر آمد سواد شب گوئی
Ки мунаббати гул сӯрӣаст анбари Соро
که منبت گل سوری است عنبر سارا
Спҳрўор ба гардиши заҳри тарафи чархӣ
سپهروار به گردش زهر طرف چرخی
Чаҳ чарх чун кара ӣ нори оташини аҷзо
چه چرخ چون کره ی نار آتشین اجزا
Ба ҳашт бурҷи мураттаб вале заҳри бурҷӣ
به هشت برج مرتب ولی زهر برجی
Ситораи бор ба сатҳи замин ва рӯй ҳаво
ستاره بار به سطح زمین و روی هوا
Заҳри тарафи шаҷарии оташин ки гар хонанд
زهر طرف شجری آتشین که گر خوانند
Назири сади раҳ ва тўбиш ҳаст маҳзи хато
نظیر سد ره و طوبیش هست محض خطا
Куҷо даманд авроқи зарфишони сидра ?
کجا دماند اوراق زرفشان سدره؟
Куҷо бар оради норанҷи оташини тўбо ?
کجا بر آرد نارنج آتشین طوبا؟
Дамидаи зи озари намруди гулистони халил
دمیده ز آذر نمرود گلستان خلیل
Намӯда аз шаҷари таври оташи мўсо
نموده از شجر طور آتش موسا
Падед гашта заҳри боми сад ҳазорон моҳ
پدید گشته زهر بام صد هزاران ماه
Ки қурси меҳр буд дар буриш чу ҷурми сҳо
که قرص مهر بود در برش چو جرم سها
Агар зчоҳӣ вақте намӯд брҳмнӣ
اگر زچاهی وقتی نمود برهمنی
Маӣ ки соҳати Нахшаб азу гирифт зё
مهی که ساحت نخشب ازو گرفت ضیا
зи косаҳои сафолини нигар кунун сад моҳ
ز کاسه های سفالین نگر کنون صد ماه
Ки ҳар яке ба ҷаҳонӣ буд фурӯғ афзо
که هر یکی به جهانی بود فروغ افزا