Ёрони ҳазар аз балои навба
یاران حذر از بلای نوبه
Аз ҷаври табу ҷафои навба
از جور تب و جفای نوبه
Як шаб накунад хилофи ваъда
یک شب نکند خلاف وعده
Шармандаам аз вафои навба
شرمنده ام از وفای نوبه
Ларзасту табу арақ , надорам
لرز است و تب و عرق، ندارم
Кори дгарии варои навба
کار دگری ورای نوبه
Коғаз ба ҷаҳон гаронбаҳо шуд
کاغذ به جهان گرانبها شد
Аз бас хӯрдам дуои навба
از بس خوردم دعای نوبه
Боқӣ нагузошт дар танами ҷон
باقی نگذاشت در تنم جان
Ҷонаст магари ғизои навба ? !
جان است مگر غذای نوبه؟!
Хӯрдааст маро ва сайряш нест
خورده است مرا و سیریش نیست
Гирди сари Аштҳои навба
گرد سر اشتهای نوبه
Май бояд шасти даст аз ҷон
می باید شست دست از جان
Ҳар ҷо ки расед пои навба
هر جا که رسید پای نوبه
Бошад ба ҳаёти умедворӣ
باشد به حیات امیدواری
Дар ҳар маразии сўои навба
در هر مرضی سوای نوبه
Бегонагӣ аз ҳаёт бояд
بیگانگی از حیات باید
Онро ки шуд ошнои навба
آن را که شد آشنای نوبه
Худ дӯзахи взмҳрири бодо
خود دوزخ وزمهریر بادا
Дар рӯзи ҷазои ҷазои навба
در روز جزا جزای نوبه
Чун ъзроӣил ҳргаҳ ояд
چون عزرائیل هرگه آید
Ларзам ба худ аз лақои навба
لرزم به خود از لقای نوبه
Аз мори сияҳ чунон натарсам
از مار سیه چنان نترسم
Каз афъии ҷонгзои навба
کز افعی جانگزای نوبه
Аз баҳри иёдатам ба болин
از بهر عیادتم به بالین
Таб мерасад аз қафои навба
تب می رسد از قفای نوبه
Ғайр аз таби ҷонгзо чаҳ зояд
غیر از تب جانگزا چه زاید
Аз модари ранҷи зои навба
از مادر رنج زای نوبه
Рӯзӣ ба табиби чораи андеш
روزی به طبیب چاره اندیش
Гуфтам чаҳ буд давои навба ?
گفتم چه بود دوای نوبه؟
Гуфт аз ман бенаво чаҳ пурсӣ ?
گفت از من بینوا چه پرسی؟
Доруии гаронбаҳои навба
داروی گرانبهای نوبه
Анфоси муқаддас сабоҳӣ аст
انفاس مقدس صباحی است
Дармони табу шифои навба
درمان تب و شفای نوبه
Исои нафасӣ ки аз дамаш ба
عیسی نفسی که از دمش به
Афсун набӯд барои навба
افسون نبود برای نوبه
эй аз дами исавӣати дармон
ای از دم عیسویت درمان
Ҳар дардиро чаҳ ҷои навба
هر دردی را چه جای نوبه
Пешвои ту меҳр ва бо таб
پیشوای تو مهر و با تب
Ларзон чу ман ибтидои навба
لرزان چو من ابتدای نوبه
Вази шарми кафи ту дар арақи ғарқ
وز شرم کف تو در عرق غرق
Дарё чу ман интиҳои навба
دریا چو من انتهای نوبه
эй соҳиби меҳрбон чаҳ пурсӣ ?
ای صاحب مهربان چه پرسی؟
Ҳоли ману моҷарои навба
حال من و ماجرای نوبه
Давр аз ту ба ҷони расидаи корам
دور از تو به جان رسیده کارم
Аз мубрам бе ҳаёии навба
از مبرم بی حیای نوبه
Дар навбааму радифи шеърам
در نوبه ام و ردیف شعرم
Шуд навбаи зи иқтизои нав ба
شد نوبه ز اقتضای نو به
Инсоф ту созадамгар озод
انصاف تو سازدم گر آزاد
Аз ранҷи табу ънои навба
از رنج تب و عنای نوبه
Мадҳи туу зм навба бошад
مدح تو و ذم نوبه باشد
Вирдами пас аз анқзои нав ба
وردم پس از انقضای نو به
То рӯҳ диҳад шароби сиҳҳат
تا روح دهد شراب صحت
То ҷони коҳади балои нав ба
تا جان کاهد بلای نو به
Аҳбоби туро мизоҷи солим
احباب تو را مزاج سالم
Аъдои ту мубталои навба
اعدای تو مبتلای نوبه