Ҳар ки дид он гули оризи мижаи хўнборш

هر که دید آن گل عارض مژهٔ خونبارش

Гулистонии сет ки гул май дамад аз ҳар хораш

گلستانی‌ست که گل می‌دمد از هر خارش

Қимати иги нигаҳашро ба ду олами бастанд

قیمت یگ نگهش را به دو عالم بستند

Оҳ аз онон ки шикастанди чунин бозораш

آه از آنان که شکستند چنین بازارش

Тарсами ин хоби гаронӣ ки буд бахти маро

ترسم این خواب گرانی که بود بخت مرا

Оқибати нола ӣ ман ҳам накунад бедораш

عاقبت ناله ی من هم نکند بیدارش

Обу рангаши зи сиришки ғаму хӯн ҷигар аст

آب و رنگش ز سرشک غم و خون جگر است

Ҳар гули фасл ки сар мезанад аз гулзораш

هر گل فصل که سر میزند از گلزارش

Ваа ки ҳар дами тамаъи уқда гушойӣ дорад

وه که هر دم طمع عقده گشایی دارد

Дил аз он зулф ки сад уқда буд дар кораш

دل از آن زلف که صد عقده بود در کارش

Аз шараф бар сари хуршед буд соя фикан

از شرف بر سر خورشید بود سایه فکن

Бар сар ҳар ки буд соя эй аз девораш

بر سر هر که بود سایه ای از دیوارش

Буи ҷон медиҳад он зулфи магари суда ( саҳоб )

بوی جان میدهد آن زلف مگر سوده (سحاب)

Ба ғубор дар дорои фалаки дарбораш

به غبار در دارای فلک دربارش

Ҷами нишони фатҳъалии шаҳ ки ба ҳукмаши гардун

جم نشان فتحعلی شه که به حکمش گردون

Ахтарони фалак аз собит ва аз сайёраш

اختران فلک از ثابت و از سیارش