Ба нокомии даҳуми ҷон чун бубинам рӯй глФомш

به ناکامی دهم جان چون ببینم روی گلفامش

Кигар ҳосил нашуд коми ман ӯ ҳосил шавад комаш

که گر حاصل نشد کام من او حاصل شود کامش

Занад ҳар санги баҳр ронданам бар бол ва пар гардад

زند هر سنگ بهر راندنم بر بال و پر گردد

Барои монданами узрӣ дигар дар гӯшаи бомаш

برای ماندنم عذری دگر در گوشهٔ بامش

Ниқоби зулфи мишкӣн ҳар ки бинад бар Рахш донад

نقاب زلف مشکین هر که بیند بر رخش داند

Ки рӯзи ошиқони яксон буд ҳам субҳ ва ҳам шомаш

که روز عاشقان یکسان بود هم صبح و هم شامش

Дило навмед бош аз васл ӯ каз кӯй ӯ қосид

دلا نومید باش از وصل او کز کوی او قاصد

Чунин коҳстаҳ меояд тавон донист пайғомаш

چنین کآهسته می‌آید توان دانست پیغامش

Ба кори худ дар оғози ғамаши дармондаму корӣ

به کار خود در آغاز غمش درماندم و کاری

Ки оғозаш чунин бошад чаҳ хоҳад буд анҷомаш

که آغازش چنین باشد چه خواهد بود انجامش

Ҳамин донам ки дорам солҳо ишқи парии рӯе

همین دانم که دارم سال‌ها عشق پری‌رویی

Вале нгзордми ғайрат ки пурсам аз касе номаш

ولی نگذاردم غیرت که پرسم از کسی نامش

( саҳоб ) аз оташи шавқи висолаш сӯхтааст аммо

(سحاب) از آتش شوق وصالش سوخته است اما

Ҳамон берун нарафтааст аз дили ин андешаи хомаш

همان بیرون نرفته است از دل این اندیشهٔ خامش