Рӯзӣ ки яке шефта омад ба камандаш

روزی که یکی شیفته آمد به کمندش

Ором нагирад дили девонаи писандаш

آرام نگیرد دل دیوانه پسندش

Гар шефтагии зини дил девона наёмухт

گر شیفتگی زین دل دیوانه نیاموخت

Бар пой чаро банд наад зулфи баландаш

بر پای چرا بند نهد زلف بلندش

Оҳӣаст ки аз ҳасрат ӯ сар занад аз санг

آهی است که از حسرت او سر زند از سنگ

Ҳар гуҳ ки шарории ҷаҳд аз наъли самандаш

هر گه که شراری جهد از نعل سمندش

Омад ба серуми теғи ҷафо бар кафу тарсам

آمد به سرم تیغ جفا بر کف و ترسم

Коҳили ғараз аз мурданам огоҳ кунандаш

کاهل غرض از مردنم آگاه کنندش

Носеҳ ба нигоҳӣаст чунон шефтаи комрўз

ناصح به نگاهی است چنان شیفته کامروز

Ушшоқи забон боз гушойанд ба пандаш

عشاق زبان باز گشایند به پندش

Ин сет агар кӯтаҳии дасти умедам

این ست اگر کوتهی دست امیدم

Ҳаргиз нарасад бар самари нахли баландаш

هرگز نرسد بر ثمر نخل بلندش

Ин сет ( саҳоб ) ар асари адли шаҳаншоҳ

این ست (سحاب) ار اثر عدل شهنشاه

Шояд ки кунад моили дилҳои нижандаш

شاید که کند مایل دلهای نژندش

Ҷамшеди замони фатҳъалии шоҳ ки омад

جمشید زمان فتحعلی شاه که آمد

Шери фалаки оҳӯии заъифӣ ба камандаш

شیر فلک آهوی ضعیفی به کمندش