Чун шодӣ беғам ба ҷаҳон ёд надорам

چون شادی بی غم به جهان یاد ندارم

Дилшод аз инам ки дил шод надорам

دلشاد از اینم که دل شاد ندارم

Ёди он шаҳи чинӣ ки диҳад дод надорам

یاد آن شه چینی که دهد داد ندارم

Аммо чу ту бедодгарӣ ёд надорам

اما چو تو بیداد گری یاد ندارم

Он рӯз кадомаст ки бе он лаби ширин

آن روز کدام است که بی آن لب شیرین

Сад рашк ба нокомӣ Фарҳод надорам ?

صد رشک به ناکامی فرهاد ندارم؟

Ойина гирифт аз кафи машшотау гуфто

آئینه گرفت از کف مشاطه و گفتا

Миннати зи ту бо ҳасан худодод надорам

منت ز تو با حسن خداداد ندارم

Акнӯн ки з фарёд диҳад дод заъифон

اکنون که ز فریاد دهد داد ضعیفان

Аз заъф дигар қӯт фарёд надорам

از ضعف دگر قوت فریاد ندارم

зи онкас ки нанолад чу ( саҳоб ) аз ту бахотир

ز آنکس که ننالد چو (سحاب) از تو بخاطر

Дар хайли ту аз банда ва озод надорам

در خیل تو از بنده و آزاد ندارم