Гар нахоҳам ки ба фармони дили орми ҷон ро

گر نخواهم که به فرمان دل آرم جان را

Ба ки бо хеши гузорами дили нофармон ро

به که با خویش گذارم دل نافرمان را

Шод аз инам ки ба ӯ захм дигар то назанад

شاد از اینم که به او زخم دگر تا نزند

Натавонад ки бар оради зи дилами пайкон ро

نتواند که بر آرد ز دلم پیکان را

Ман аз ин даст ки дорам ба гиребон пайдост

من از این دست که دارم به گریبان پیداست

Ки ҷафо ҷӯй кашидааст змни домон ро

که جفا جوی کشیده است زمن دامان را

Халқӣ аз фитна ӣ чашмаш ба шикоят буданд

خلقی از فتنه ی چشمش به شکایت بودند

Гар наёмухта буд ин нигаҳи пинҳон ро

گر نیاموخته بود این نگه پنهان را

Дар раҳи ишқ дило лаҳзае осӯда мабош

در ره عشق دلا لحظه ای آسوده مباش

Гӯ касе тай накунад ин раҳ бепоён ро

گو کسی طی نکند این ره بی پایان را

Бӯса Эй медиҳад аммо ба баҳо май талабад

بوسه ای می دهد اما به بها می طلبد

з ( саҳоб ) ончӣ дар аввал нигаҳаш дод он ро

ز (سحاب) آنچه در اول نگهش داد آن را

Ҷавр аз ҳад мабар аз нолаам осӯдаи мадор

جور از حد مبر از ناله ام آسوده مدار

Гӯши дарбони шаҳаншоҳи қадари дарбон ро

گوش دربان شهنشاه قدر دربان را

Шаҳи нишони фатҳъалии шоҳ ки аз рифъат кард

شه نشان فتحعلی شاه که از رفعت کرد

Аввалин пила ба айвони нуҳумин айвон ро

اولین پله به ایوان نهمین ایوان را