Гули гулзоргар аз об вгл ояд берун

گل گلزار گر از آب وگل آید بیرون

Гули меҳри ту зи гулзор дил ояд берун

گل مهر تو ز گلزار دل آید بیرون

Сар ки имрӯз ба теғ ту науфтад бар хок

سر که امروز به تیغ تو نیفتد بر خاک

Ба ки аз хок ба фардо хаҷал ояд берун

به که از خاک به فردا خجل آید بیرون

Лаҳзае фурсат дидани надиҳади қатраи ашк

لحظه ای فرصت دیدن ندهد قطره اشک

Бскаҳ аз дида ба ҳам муттасил ояд берун

بسکه از دیده به هم متصل آید بیرون

Нанг аз омезишат эй ғайр гараш нест чаро

ننگ از آمیزشت ای غیر گرش نیست چرا

Чун ба базм ту равад мунфаил ояд берун

چون به بزم تو رود منفعل آید بیرون

Об ҷӯ дорад агар хосияти ашки маро

آب جو دارد اگر خاصیت اشک مرا

Сарв бояд чу қадат муътадил ояд берун

سرو باید چو قدت معتدل آید بیرون

Бе ту баси хӯни дил аз дидаи фурӯи рехт кунун

بی تو بس خون دل از دیده فرو ریخت کنون

Қатра ӣ ашки бсди хӯн дил ояд берун

قطره ی اشک بصد خون دل آید بیرون

Дил ки шодаст ба аҳди ту дар он кӯ чу ( саҳоб )

دل که شاد است به عهد تو در آن کو چو (سحاب)

Агар аз кӯии ту паймон гусал ояд берун

اگر از کوی تو پیمان گسل آید بیرون